Interlingue, oorspronklik Occidental, is 'n kunsmatige taal wat deur die Balto-Duitse vlootoffisier Edgar de Wahl geskep en in 1922 gepubliseer is. Die taal neem 'n bemiddelde standpunt tussen die naturalistiese tale (soos Interlingua) en meer skematiese tale (soos Esperanto). Die taal is glo maklik om te verstaan vir mense wat 'n kennis van verskeie Wes-Europese tale het, veral die Romaanse tale.
Occidental was populêr in Europa in die 1920's en 1930's en baie Ido-sprekers het dit aangeneem. In 1949 het Occidental 'n nuwe naam gekry, Interlingue.
Na die Tweede Wêreldoorlog het dit begin verdwyn. Een rede was die koms van 'n nuwe kunsmatige taal, Interlingua, in die 1950's. Tans praat nog 'n klein aantal mense in die wêreld Interlingue.
Geskiedenis en aktiwiteit Beginsels Edgar de Wahl het die skepping van Occidental in 1922 aangekondig met die eerste uitgawe van die tydskrif Cosmoglotta, gepubliseer in Tallinn, Estland onder die naam Kosmoglott. Occidental was 'n produk van jare se persoonlike eksperimentering onder die naam Auli (hulptaal), wat hy van 1906 tot 1921 gebruik het en wat later die bynaam proto-Occidental gekry het. De Wahl, oorspronklik 'n voorstander van Volapük en toe Esperanto, het Occidental begin skep ná die mislukte stemming om Esperanto in 1894 te hervorm.
De Wahl het met ander taalskeppers gekorrespondeer, onder wie die Italiaanse wiskundige Giuseppe Peano (skepper van Latino sine flexione), by wie hy waardering gekry het vir sy keuse van internasionale woordeskat, en Waldemar Rosenberger, die skepper van Idiom Neutral.
Met sy aankondiging in 1922 was Occidental byna voltooi. De Wahl was vir 'n paar jaar nie van plan om die taal aan te kondig nie, maar het besluit om die vrystelling daarvan te versnel nadat hy gehoor het dat die Volkebond 'n ondersoek na die kwessie van 'n internasionale taal begin het. Die eerste bekende publikasie in Occidental, 'n boekie getiteld Transcendent Algebra deur Jacob Linzbach, het verskyn kort voor Kosmoglott se debuut.
Occidental het volgelinge begin versamel weens die leesbaarheid daarvan, ten spyte van 'n algehele gebrek aan grammatika en woordeboeke. Twee jaar later in 1924 het de Wahl geskryf dat hy met ongeveer 30 mense "in goeie Occidental" korrespondeer ten spyte van die gebrek aan leermateriaal, en gebruikers van ander tale het begin om by Occidental aan te sluit. Die eerste woordeboek, die Radicarium Directiv, 'n versameling Occidental stamwoorde en hul ekwivalente in agt tale, is die volgende jaar gepubliseer.
Kosmoglott was ook 'n forum vir verskeie ander beplande tale, terwyl dit nog hoofsaaklik in Occidental geskryf is. Die naam is in 1927 na Cosmoglotta verander, aangesien dit begin het om Occidental amptelik te bevorder in plaas van ander tale, en in Januarie is die tydskrif se redaksie en administratiewe kantoor verskuif na die Weense woonbuurt Mauer, nou deel van Liesing. Baie van die vroeë sukses vir Occidental in hierdie tydperk het gekom van die kantoor se nuwe sentrale ligging, saam met die pogings van Engelbert Pigal, ook van Oostenryk, wie se artikel Li Ovre de Edgar de Wahl (Die werk van Edgar de Wahl) gelei het tot belangstelling in Occidental van gebruikers van Ido. Gebruik in Frankryk het in 1928 begin, en teen die begin van die volgende dekade is die Occidental gemeenskap in Duitsland, Oostenryk, Swede, Tsjeggo-Slowakye en Switserland gevestig.
Wene tydperk en Tweede Wêreldoorlog Die Wene-tydperk is ook gekenmerk deur finansiële stabiliteit. Met die hulp van twee groot ondersteuners, Hanns Hörbiger, ook van Wene, en G.A. Moore van Londen, Cosmoglotta het gedy ten spyte van die ekonomiese krisis. Nadat die twee in 1931 gesterf het, is Cosmoglotta weer gedwing om op inkomste uit intekeninge en herpublikasies staat te maak.
Die groeiende beweging het in die vroeë 1930's meer selfgeldend vir Occidental begin beywer, deur die leesbaarheid daarvan te benut deur organisasies soos maatskappye, ambassades, drukkerye en die Volkebond te kontak met briewe geheel en al in Occidental wat dikwels verstaan en beantwoord is. Opnames van gesproke Occidental op grammofoonplate vir verspreiding is vir die eerste keer in hierdie tydperk gemaak.
Die jare van 1935 tot 1939 was besonder aktief vir Cosmoglotta en 'n tweede uitgawe van die tydskrif is gepubliseer. Oorspronklik getiteld Cosmoglotta-Informationes, is dit gou hernoem na Cosmoglotta B, met die fokus op items van meer interne belang soos taalkundige kwessies, berigte van Occidental in die nuus en finansiële opdaterings. Vroeg in 1936, sonder die 110 uitgawes van Cosmoglotta en ander tydskrifte en bulletins, het 'n totaal van 80 publikasies in en oor Occidental bestaan.
Maar die jare voor die Tweede Wêreldoorlog het probleme vir Occidental en ander beplande tale ingehou. Hulle is verban in Duitsland, OostenrykCosmoglotta B, 1945, p. 12. Translation öf the last pre-war Occidental postcard from Austria sent to Switzerland in December 1938: "My sadness from not being able to continue my interlinguistic work continues and has made me almost melancholic. Please do not send me mail in Occidental." en Tsjeggo-Slowakye, gedwing om te ontbind,Cosmoglotta B, 1944, p. 109. Translation: "The reality is that Occidental, like the other international languages, is prohibited in Germany, that the Occidental societies have been disbanded there (also in Czechoslovakia and Austria) even before the war, and that only regime change in those countries will make Occidental propagation a possibility again. en onder toesig gehou deur die Gestapo, wat ook onderrigmateriaal vernietig het. Die verbod op hulptale in Duitsland was veral skadelik aangesien dit was waar die meeste Oksidentaliste destyds gewoon het. Die onvermoë om betaling vir ledegeld te aanvaar was 'n finansiële slag wat voortgeduur het na die oorlog saam met Duitsland se verdeling in sones van invloed, wat nie almal betalings toegelaat het nie.
De Wahl, in Tallinn, kon nie van 1939 tot Oktober 1947 met die Occidental Union in Switserland kommunikeer nie, eers weens die oorlog en daarna die onderskepping van pos tussen Switserland en die Sowjetunie. Onbewus hiervan was De Wahl verbysterd oor die gebrek aan reaksie op sy voortgesette briewe; selfs 'n groot digbundel wat in Occidental vertaal is, is nooit gelewer nie. Die enigste brief van hom wat in Switserland ontvang is, het in 1947 gekom en die Occidental Union gevra waarom dit nie een van syne beantwoord het nie. Intussen is De Wahl se huis en sy hele biblioteek tydens die bombardement van Tallinn vernietig. De Wahl self was vir 'n tyd in die tronk nadat hy geweier het om Estland na Duitsland te verlaat, en het later in 'n psigiatriese hospitaal geskuil waar hy sy lewe uitgeleef het.
Die uitbreek van oorlog in 1939 het publikasies van beide Cosmoglottas tot 1940 tot stilstand gebring, maar in 1941 het Cosmoglotta B weer begin publiseer en tot 1950 voortgeduur. 'n Uitgawe van Cosmoglotta A of B is elke maand tussen Januarie 1937 en September 1939 gepubliseer, en daarna (na die aanvanklike skok van die oorlog) elke maand vanaf September 1941 tot Junie 1951. Gedurende die oorlog kon slegs diegene in neutrale Switserland en Swede hulself ten volle aan die taal toewy en aktiwiteite semi-amptelik voortsit.
Tydens die oorlog het Occidentaliste opgemerk dat die taal dikwels toegelaat is om per telegram binne en buite Switserland (veral na en van Swede) gestuur te word, selfs sonder amptelike erkenning, met die veronderstelling dat sensors dit kon verstaan en moontlik het gedink dat hulle in Spaans of Romansch geskryf is ('n klein dog amptelike Romaanse taal in Switserland). Dit het toegelaat dat 'n mate van kommunikasie tussen die Occidentaliste in Switserland en Swede plaasvind. Die ander sentrums van Occidental bedrywighede in Europa het nie so goed gevaar nie, met die voorraad studiemateriaal in Wene en Tallinn wat in bomaanvalle vernietig is en talle Occidentaliste wat na konsentrasiekampe in Duitsland en Tsjeggo-Slowakye gestuur is.
Kontakte is kort ná die oorlog herstel deur diegene wat oorgebly het, met briewe van lande soos Frankryk, Tsjeggo-Slowakye, Finland en Groot-Brittanje wat Cosmoglotta bereik het. Skrywers het gesê hulle is gereed om opnuut aktiwiteite vir die taal te begin. Cosmoglotta het intekenare gehad in 58 stede in Switserland 'n paar maande voor die einde van die Tweede Wêreldoorlog in Europa, en Cosmoglotta A het weer in 1946 begin publiseer.
Taalstandaardisering Gedurende die oorlog het baie Oksidentaliste begin om die taal te standaardiseer. De Wahl het Occidental geskep met 'n aantal onveranderlike kenmerke, maar het geglo dat die navolging van die "wette van die lewe" dit 'n stewige basis gegee het dat dit 'n "natuurlike evolusie" kon volg met 'n buigsaamheid wat "tyd sou toelaat". en oefen om te sorg vir wysigings wat nodig sou blyk te wees". Gevolglik het sommige woorde meer as een toelaatbare vorm gehad, wat nie deur dekreet alleen opgelos kon word nie, wat dus die uiteindelike besluit aan die gemeenskap oorlaat deur beide moontlike vorme in die eerste Occidnetal woordeboeke in te sluit.Cosmoglotta B, 1945, p. 3: Translation: "For some hundreds of international words there are two forms between which it is not easy to know which one is better. E. de Wahl wisely wrote both in the first dictionaries, with the intention to let practice make the decision." Een voorbeeld het betrekking op die werkwoord scrir (om te skryf) en 'n moontlike ander vorm scripter, aangesien beide internasionaal herkenbare afleidings geskep het: scritura en scriptor van scrir, of scriptura en scriptor van scripter. De Wahl het 'n voorkeur uitgespreek vir scrir, en vind scripter ietwat swaar, maar het opgemerk dat laasgenoemde beslis toelaatbaar is en dat Occidental 'n soortgelyke evolusie kan aanneem as natuurlike tale waarin beide vorme algemeen gebruik word, met die langer vorm met 'n swaarder en formele karakter en die korter vorm 'n ligter en meer alledaagse toon (soos Engelse story vs. history).
Ortografie was nog 'n gebied waarin verskeie moontlikhede bestaan het, naamlik etimologiese ortografie (adtractiv, obpression), historiese ortografie (attractiv, oppression), of vereenvoudigde ortografie (atractiv, opression). Die vereenvoudigde ortografie het uiteindelik teen 1939 die standaard geword. Met nog vrae oor die amptelike vorm van sommige woorde en 'n gebrek aan algemene materiaal wat vir die algemene publiek bestem is, is baie tyd gedurende die Tweede Wêreldoorlog bestee aan taalstandaardisering en kursusskepping, en as gevolg van die voortslepende oorlog, in Augustus In 1943 is die besluit geneem om 'n tussentydse akademie te skep om hierdie proses te amptelik.Cosmoglotta B, 1943, p. 85: Afrikaanse vertaling: "Omdat die president en sekretaris van die Akademie in lande in 'n staat van oorlog geleë is, meen die voorste Oksidentaliste van die neutrale lande, Switserland en Swede, dit nodig om 'n TUSSENtydse AKADEMIE op die been te bring wat sal funksioneer totdat die ander sy werk kan hervat. Die besluite van hierdie tussentydse akademie sal voorwaardelik wees, dit wil sê: moet na die oorlog deur die gewone Akademie bekragtig word, en as gevolg daarvan sal hy alle dokumente wat sy besluite regverdig, aan hom lewer, met gedetailleerde redes."
Hierdie proses het omtrent begin nie lank voor die oorlog nie, en die Switserse Occidentalists, wat hulself van die res van die vasteland geïsoleer bevind het, het gekies om te konsentreer op onderrigmateriaal om gereed te hê teen die einde van die oorlog.
IALA, Interlingua, en naam verander na Interlingue