De granaatastrild (Granatina granatina) is in kleurrike fûgel út de famylje fan 'e prachtfinken (Estrildidae). De fûgel is lânseigen yn it suden fan Afrika. De fûgel waard yn 1766 foar it earst wittenskiplik beskreaun troch Karolus Linnaeus.
Ferskining thumb|left|Mantsje yn it Nasjonaal Park Pilanesberg, Súd-Afrika. De fioletwangastrild is likernôch 14 oant 15 sm lang, ynklusyf de frij lange, smelle staart. Der is in dúdlik ferskil tusken de geslachten (seksueel dimorfisme). It mantsje hat in opfallend kastanjebrún lichem, in helderblauwe stút en in swarte sturt mei blauwe rânen. Op 'e wangen hat it mantsje grutte fiolette oant pearse plakken, de foarholle is blau en it kin is swart. Om it each is in reade eachring. De snaffel is read en de team is swart.
It wyfke is bleker fan kleur, meast bêzjebrún mei in ljochtere ûnderkant. De fiolette wangplakken en de blauwe foarholle binne by it wyfke minder fel fan kleur as by it mantsje en se hat gjin swart kin. De jongfûgels lykje op it wyfke, mar misse ynearsten noch de fiolette wangplakken en de blauwe stút.
Fersprieding en systematyk De fûgels komme foar yn in grut part fan it suden fan Afrika, ûnder oaren yn Angoala, Botswana, Namybje, Simbabwe en Súd-Afrika. Se libje foaral yn drûge gebieten mei toarnboskjes (faak Acacia) en op iepen savannes. Oars as in soad oare astrilden foarmje se gjin grutte groepen, mar wurde se meast yn pearkes sjoen.
De soarte wurdt as monotypysk behannele, itjinge betsjut dat der gjin ûndersoarten erkend wurde.
Hâlden en dragen De granaatastrild yt benammen lyts gerssied fan 'e grûn. Yn 'e briedtiid wurdt it dieet oanfolle mei ynsekten lykas termiten en spinnen, dy't nedich binne foar de groei fan 'e piken.
In bysûnderheid yn it gedrach is de relaasje mei de keningswida (Vidua regia). De keningswida is in briedparasyt dy't har aaien yn it nêst fan 'e granaatastrild leit. De jongen fan 'e wida groeie tegearre mei de jongen fan 'e astrild op sûnder dat se ferstjitten wurde.
Status De granaatastrild hat in tige grut ferspriedingsgebiet. De grutte fan 'e populaasje is net krekt bekend, mar der is gjin oanlieding om oan te nimmen dat de soarte yn syn fuortbestean bedrige wurdt. Dêrom hat de IUCN de status fan de fûgel fêststeld op net bedrige (Least Concern).
Avikultuer Yn 'e avikultuer is de soarte allinnich geskikt foar leafhawwers mei ûnderfining. Se binne frij gefoelich foar temperatuerwikselingen en hawwe in rom, goed beplante fûgelhok nedich. Oars as guon oare prachtfinken kinne mantsjes ûnderling frij agressyf wêze en dêrom is it bettert se yn pearkes te hâlden.
Kategory:Fûgelsoarte Kategory:Granaatastrild Kategory:Lânseigen fauna yn Angoala Kategory:Lânseigen fauna yn Botswana Kategory:Lânseigen fauna yn Mozambyk Kategory:Lânseigen fauna yn Namybje Kategory:Lânseigen fauna yn Súd-Afrika Kategory:Lânseigen fauna yn Sambia Kategory:Lânseigen fauna yn Simbabwe