Numbers is ’n sigbladtoepassing wat deur Apple Inc. ontwikkel is as deel van die iWork-kantoorpakket saam met Pages en Keynote. Numbers 1.0 is op 7 Augustus 2007 aangekondig en is die nuutste toepassing in die iWork-pakket en werk met Mac OS X Tiger en nuwer bedryfstelsels. Op 27 Januarie 2010 het Apple ’n nuwe weergawe van Numbers vir die iPad met ’n nuwe aanrakingskoppelvlak bekendgestel.
Numbers gebruik ’n vryevorm “doek”-benadering wat tabelle verlaag tot een van baie verskillende mediatipes wat op die blad geplaas word. Ander media soos kaarte, grafieke en teks word as gelykes hanteer. In vergelyking gebruik tradisionele sigblaaie soos Microsoft Excel die tabel as die primêre houer met ander media wat daarop geplaas word. Numbers sluit ook funksies van die primitiewe Lotus Improv in, veral die gebruik van formules wat gebaseer is op reekse eerder as selle. In teenstelling met Improv se gebruik van multidimensionele databasisse, word hierdie funksies egter geïmplementeer deur gebruik te maak van tradisionele sigbladkonsepte. In ’n poging om die visuele voorkoms van sigblaaie te verbeter, sluit Numbers ook ’n aantal stilistiese verbeterings in. Tydens die bekendstellingsdemonstrasie het Steve Jobs ’n meer bruikbare koppelvlak en beter beheer oor die voorkoms en aanbieding van datatabelle.
Beskrywing Basiese model Numbers werk ietwat anders as tradisionele sigblaaie soos Microsoft Excel en Lotus 1-2-3. In die tradisionele model is die sigblad die eersteklas burger van die stelsel wat beteken dat dit die primêre koppelvlak is om in te werk, asook die houer vir ander tipes media soos grafieke. In teenstelling gebruik Numbers ’n “doek” as die basiese houer-objek en blaaie is slegs een van vele objekte wat binne die doek geplaas kan word. "Numbers, onverwerk.", Apple Inc.Weens onbekende redes word na doeke binne die program verwys as “blaaie”.
Die verskil is nie net semanties nie. Vir ’n sigblad om ’n groot werksoppervlak te voorsien moet die X- en Y-asse uitstrek tot so ver moontlik (die ideaal is tot oneindig), maar is normaalweg beperk tot ’n kleiner dimensie. Sommige van die selle wat deur die gebruiker geselekteer word, bevat data. Data word gemanipuleer deur van formules wat in ander selle in dieselfde sigblad geplaas word, gebruik te maak. Die resultaat word dan vertoon in die sel se aansig. Die res van die sigblad is ongebruik. Blaaie word dikwels baie ingewikkeld wanneer data ingevoer word, intermediêre waardes van formules uitgewerk word en uitvoervelde gebruik word met oop spasies tussenin. Om hierdie kompleksiteit te bestuur laat Excel ’n mens toe om die selle wat nie belangrik is nie (gewoonlik met intermediêre waardes), weg te steek.
In teenstelling hiermee het Numbers nie ’n onderliggende sigblad in die tradisionele sin nie, maar gebruik dit indiwiduele tabelle vir dieselfde basiese doel. Tabelle is ’n versameling van X- en Y-selle, soos ’n blad, maar strek slegs tot sover as wat die data gaan. Elke seksie van data, of uitset van formules, kan gekombineer word in ’n bestaande tabel, of in ’n nuwe tabel geplaas word. Tabelle kan deur die gebruiker op een of meerdere doeke ingevoer word. Waar ’n tipiese Excel-blad oraloor data het, kan ’n Numbers-doek dieselfde uitset verkry deur kleiner indiwiduele tabelle wat dieselfde data bevat.
Formules en funksies duimnael|regs|’n Nuutgeskepte Numbers-dokument is gestileer om opskrifareas in kolom A en ry 1 voor te stel. Let op dat die tabel ophou regs onder in die skerm en die grootte kan aangepas word deur die dingesie in die hoek. duimnael|regs|Nadat data en opskrifte toegevoeg is het Numbers outomaties benoemde reeks our die data geskep. Die reeks is gebruik om ’n formule te skip wat kolom D bevolk het. Let ook op dat dieselfde formule gebruik kan word vir die hele kolom - die rynommer is nie nodig nie. duimnael|regs|Die tabel se grootte is aangepas om slegs die gebruikte area aan te dui, daarna is dit na die middel van die dock geskuif en gestileer. ’n Grafiek is bygevoeg bo die tabel. Die ruit bo links dui ’n objekstruktuur aan met die “doek”-objekte waarna verwys word as “blaaie”.
Neem ’n eenvoudige sigblad wat gebruik word om die gemiddelde waarde van alle motorverkope in een maand vir ’n gegewe jaar te bereken. Die sigblad bevat dalk die motornommer of -naam in kolom A, die hoeveelheid motors in kolom B en die totale inkomste in kolom C. Die gebruiker wil die volgende taak voltooi: “bereken die gemiddelde inkomste per motor wat verkoop is deur die totale inkomste te deel deur die hoeveelheid kotors wat verkoop is en plaas die antwoord in kolom D.” Vanuit die gebruiker se perspektief het die waardes in die sel semantiese inhoud, dit is “motors verkoop” en “totale inkomste” en hulle wil dit manipuleer om ’n uitset waarde, “gemiddelde prys”, te verkry.
In tradisionele sigblaaie gaan die semantics waarde van die getalle verlore. Die nommer in sel B2 is nie “die getal motors wat in Januarie verkoop is” nie, maar eenvoudig “die waarde in sel B2.” Die formule vir die berekening van die gemiddelde is gebaseer op manipulering van die selle, in die vorm =C2/B2. Aangesien die sigblad nie bewus is van die gebruiker se begeerte om D ’n uitsetkolom te maak nie, kopieer die gebruiker daardie formule in elke sel in D. Die formule dui egter op data op verskillende rye en moet dit aangepas word soos wat dit in die selle in D gekopieer word om die verwysing na die korrekte ry aan te dui. Excel outomatiseer hierdie stap deur gebruik te maak van ’n relatiewe verwysingstelsel wat werk solank die selle hul ligging relatief tot die formule behou. Hierdie stelsel verlang egter van Excel om enige veranderinge wat aangebring is aan die uitleg van die blad by te hou, en die formules aan te pas. Paul McFedries, "Kopiëring en verskuiwing van formules", Building Basic Formulas in Excel, 27 Augustus 2004
Gedurende die ontwikkeling van Improv het die Lotus-span ontdek dat hierdie soort formules moeilik was om te gebruik en toekomstige veranderinge in die uitleg van die sigblad teengewerk het. Simson Garfinkel, "Improv: Die binneverhaal", NEXTWORLD, Herfs 1991, p. 34 Hulle oplossing was om die gebruiker die semantiese inhoud van die blaaie eksplisiet te definieer - sodat die B-kolom “motors verkoop” aangedui het. Hierdie datareekse het bekendgestaan as “kategorieë”. Formules is geskryf deur te verwys na hierdie kategorieë se naam. Dit het ’n nuwe kategorie geskep wat, indien dit verlang is, vir vertoning in die blad geplaas kon word. Deur gebruik te maak van die motorvoorbeeld sou die formule in Improv wees gemiddeld per motor = totale inkomste / motors verkoop. Veranderinge aan die uitleg van die blad sou nie die formules affekteer nie; die data bly gedefinieer ongeag van waar die geskuif word. Dit het ook beteken dat formules wat intermediêre waardes bereken nie noodwendig in dieselfde blad moes wees nie en dus geen spasie sou opgebruik nie. Die negatiewe van Improv se benadering is dat dit meer inligting vooruit nodig het en dus minder geskik was vir “vinnige en vuil” berekeninge of basiese lysopstelling. Joel Spolsky, "Die skryf van beste programmatuur", Apress, 2005, p. 25
Numbers gebruik ’n hibriedebenadering vir die skep van formules en ondersteun die gebruik van benoemde data soos Improv, maar implementeer dit in ’n blad soos Excel. In basiese werking kan Numbers gebruik word net soos Excel; data kan op enige plek ingevoer word en formules kan geskep word deur na die data in ’n sel te verwys. Indien die gebruiker egter ’n opskrif in die tabel intik, iets wat ’n mens normaalweg doen, gebruik Numbers dit om outomaties ’n benoemde reeks te bou vir die selle in daardie ry of kolom. Indien die gebruiker byvoorbeeld “maand” by A1 intik en dan die name “Januarie”, “Februarie”… in die selle daaronder, skep Numbers ’n benoemde reeks vir die selle A2 tot A13 en word die naam “maand” daaraan gekoppel. Dieselfde is waar wanneer die gebruiker die getalle intik vir verkope en inkomste. Die gebruiker kan die gemiddelde formule skryf in ’n kategorie-agtige teksformaat, = totale inkomste / motors verkoop. Die formule sal die geskikte data vind en die resultate van die rye afsonderlik bereken. "Formules vir almal", Apple Inc. Soos Improv verwys hierdie formule nie na die fisiese ligging van die data in die blad nie, dus kan die blad dramaties gewysig word sonder om ’n mislukking van die formule te veroorsaak.
Soortgelyk aan Improv kan formules in Numbers verteenwoordig word as ikone wat hulle in staat stel om op die blad rondgeskuif te word. Een noemenswaardige voorbeeld hiervan is ’n sybalk wat die som, gemiddeld en ander basiese berekeninge vir die huidige seleksie in die aktiewe tabel bevat. Dit dien as ’n funksie soortgelyk aan die som wat verskyn aan die onderkant van ’n Excel-venster. Die gebruiker kan egter een van die funksie-ikone vanuit die sybalk sleep tot op die blad om die formule in daardie ligging te laat verskyn. Die formulelys toon al die formules wat gebruik is in die sigblad in ’n afgesonderde area en laat wysigings asook maklike navigasie na hul gebruik in die blad toe.
Numbers ’09 bevat 292 ingeboude funksies wat in formules gebruik kan word. "250+ Funksies", Apple Inc. Dit is in teens telling met Excel se 338 funksies. "Excel funksies (alfabetiese lys)", Microsoft Baie van die funksies in Numbers is identies aan dié in Excel; die wat nie daar is nie is dikwels verwant aan statistiek alhoewel hierdie area baie verbeter is in Numbers ’09.
Numbers ’09 sluit ’n stelsel in vir die kategorisering van data soortgelyk aan draaitabelle. Draaitabelle is in Improv bekendgestel en is gemanipuleer deur die kategorieopskrifte te sleep, waardeur gebruikers in staat gestel word om rye vinnig in kolomme om te skakel en andersom. Alhoewel Numbers soortgelyke sleepbare opskrifte het, ontbreek hierdie manier van direkte manipulasie. In plaas daarvan plaas Numbers opspringkeuselyste in die kolomopskrifte wat die gebruiker in staat stel om veelvuldige rye te laat krimp tot slegs die totale (somme, gemiddeldes, ens.) wys wat gebaseer is op die data wat algemeen oor die rye voorkom. Dit is dieselfde basiese funksionaliteit as ’n draaitabel maar skort die gemak van herrangskikking en ander gevorderde funksionaliteite van die Improv-model. ’n Tabel wat byvoorbeeld soos volg lyk: Taaknaam Koste Datum Tipe Was Klere R1 1 Januarie 2000 Huishouding Stof af R2 1 Januarie 2000 Huishouding Balanseer Tjekboek R4 1 Januarie 2000 Finansieel Betaal Kredietkaarte R8 1 Januarie 2000 Finansieel Was Skottelgoed R16 1/2/2000 Huishouding Betaal rekeninge R32 1/2/2000 Finansieel Stryk Gordyne R64 1/2/2000 Huishouding Betaal Sakgeld R128 1/2/2000 Finansieel
kan opgesom word as: Datum Koste per Dag 1 Januarie 2000 R15 1/2/2000 R240 Totaal $255 of: Kategorie Koste per Kategorie Huishouding R83 Finansieel R172 Totaal $255 Maar ’n ware draaitabel sal ook die tabel “roteer” en dit soos volg opsom: 1 Januarie 2000 1/2/2000 Koste per Kategorie Huishouding R3 R80 R83 Finansieel R12 R160 R172 Koste per Dag R15 R240 R255 wat voorsiening maak vir ’n lys van take met datums, koste en kategorieë om omgeskakel te word in ’n kontantvloeivooruitskatting waar die datums oor tyd vertoon word en die koste per kategorie opgesom word.
Uitleg en vertoning Aangesien Numbers die doek gebruik as die basis vir die dokument word media nie gebind aan die tabelle nie. ’n Mens kan ’n Numbers-tabel opbou met ’n versameling van foto’s en geen tabelle nie. In tipiese gebruik word een of meer tabelle op die doek geplaas en gestileer om slegs die belangrike data te vertoon. Kaarte en etikette word normaalweg rondom die tabel geposisioneer. Ander media, soos foto’s of illustrasies, kan ook toegevoeg word. "Intelligente tabelle", Apple Inc. Daar is na Numbers se vertoningsgerigte model verwys as ’n “bladuitleg- en aanbiedingstoepassing vermom as ’n sigbladtoepassing”. "iWork ’08 oorsig: NUMBERS – Sigbladuitlegtoep", Two A Day, 23 Augustus 2007