Armstrong Whitworth Albemarle 275px Rol Transportfleantúch, sleper fan sweeffleantugen Makker Armstrong Whitworth Aircraft, A.W. Hawksley Ltd. Earste flecht 20 maart 1940 Yn tsjinst Jannewaris 1943 Ut tsjinst Febrewaris 1946 Tal makke 602 (1941–1944) Taylor, M.H.J.(ed.) (1993) - Jane's Encyclopedia of Aviation - Crescent Books, New York Grutste brûker Royal Air Force, Loftmacht fan de Sovjet-Uny De Armstrong Whitworth Albemarle wie in twamotorich transportfleantúch ûntwikkele troch de Britske fleantúchfabrikant Armstrong Whitworth en foaral produsearre troch A.W. Hawksley Ltd, in dochterûndernimming fan 'e Gloster Aircraft Company. It wie ien fan in soad fleantugen dy't yn tsjinst kamen by de Royal Air Force (RAF) yn de Twadde Wrâldoarloch.
De Albemarle wie oarspronklik ûntwurpen as in middelgrutte bommesmiter om te foldwaan oan Spesifikaasje B.9/38 foar in fleantúch dat boud wurde koe fan hout en metaal sûnder gebrûk te meitsjen fan lichte legearingen. It fleantúch waard letter lykwols ornearre foar loftferkenning en transport, wat late ta in wiidweidige nij ûntwerp fan it fleantúch midden yn 'e ûntwikkeling. Syn earste flecht die er op 20 maart 1940, mar syn ynfiering yn tsjinst waard fertrage troch it opnij ûntwerp; 295 Squadron by RAF Harwell krige it type earst yn jannewaris 1943 yn grutte hoemannichten. Omdat superieure bommewerpers, lykas de Vickers Wellington, al yn grutte oantallen brûkt waarden, waarden plannen om de Albemarle as bommewerper te brûken opjûn.
De Albemarle waard troch de RAF benammen brûkt foar algemiene en spesjale transporttaken, parasjutisteferfier, it tôgjen fan sweeffleantugen en oare sekundêre taken. Albemarle-squadrons diene mei oan de lâningen yn Normandië en de oanfal op Arnhim by de Operaasje Market Garden. Wylst de Albemarle yn tsjinst bleau ûnder de oarloch, waarden de lêste eksimplaren yn RAF-tsjinst minder as in jier nei it ein fan 'e oarloch weromlutsen. Yn oktober 1942 bestelde de Sovjet-loftmacht ek 200 fleantugen; dêrfan waarden mar in hantsjefol Albemarles oan 'e Sovjets levere foardat it Sovjet-regear yn maaie 1943 besleat om leveringen út te stellen, en letter de bestelling te annulearjen om ynstee de Amerikaanske Douglas C-47 Skytrain oan te skaffen.
Specifikaasjes (ST Mk I)
Algemiene skaaimerken
Bemanning: Fjouwer (twa piloaten, navigator en radio-telegrafist), transportferzje. Seis (twa piloaten, navigator/bommerjochter, radiobetsjinner en twa skutters), bommesmiterferzje Kapasiteit: tsien persoanen (militêren) Lingte: 59 ft 11 in (18.26 m) Spanwiidte: 77 ft 0 in (23.47 m) Hichte: 15 ft 7 in (4.75 m) Fleugeloerflak: 803.5 sq ft (74.65 m2) Gewicht leech: 25,347 lb (11.497 kg) Maks. startgewicht: 36,500 lb (16.556 kg) Brânstofkapasiteit: 3.500 l. normaal, 6.360 l. mei ekstra tanks Motors: 2 × Bristol Hercules XI 14-sylinder luchtkuolle radiaalmotors, 1.590 hp (1,190 kW) it stik Propellers: 3-blêds de Havilland Hydromatic
Prestaasjes Heechste faasje: 265 mph (426 km/o) op 10,500 ft (3.200 m) Krúsfaasje: 170 mph (270 km/o) Stallfaasje: 70 mph (110 km/o) (mei flaps en lâningsgestel del) Fleanberik: 1,300 mi (2.100 km) Tsjinstplafond: 18,000 ft (5.500 m) Klimfaasje: 980 ft/min (5.0 m/s) Bewapening Masinegewearen: Fjouwer × .303 in (7.7 mm) Browning masinegewearen yn in turret op de romp. Twa × .303 in (7.7 mm) masinegewearen yn in ventral turret (allinne earste prototype) Bommelading: yntern 4,500 lb (2.000 kg) bommen
Sjoch ek Fleantugen mei fergelykbere rol, konfiguraasje en tiidrek: Heinkel He 111 Martin B-26 Marauder Mitsubishi G4M
Kategory:Britske transportfleanmasine Kategory:Britske fleanmasine yn de Twadde Wrâldkriich Kategory:Yntroduksje út 1940