Grytsje van Essen (Grou, 1 novimber 1938) wie in Nederlânske turnster dy’t yn de jierren 1950 en 1960 ta de nasjonale top hearde. Se kaam mear as tsien jier út foar de feriening Quick Huizum út Ljouwert en groeide út ta ien fan de meast betûfte turnsters fan har generaasje, mei in lange rige regionale titels, nasjonale prestaasjes en ynterlânoptredens.
Biografy Grytsje van Essen groeide op op in pleats oan de Rykswei yn Marsum. Se komt út in echt turnlaach. Har heit en mem, twa bruorren en twa susters wiene allegear turnleafhawwers. Grytsje koe goed reedride en waard kampioene koarte en lange baan fan Menameradiel. Se kaam op har seisde jier by de gymnastykferiening fan Marssum en meldde har tsien jier letter oan by Quick Huzum. By Quick kaam se ûnder de technyske lieding fan Akke Smit en Tjitte Wijmstra.
Iere karriêre Fan Essen ferskynde oan 'e ein fan de jierren 1950 geregeld yn regionale en distriktwedstriden, dêr’t se har al gau ûntjoech ta ien fan de sterkste turnsters fan Fryslân. Se behelle ferskate distriktstitels en stie bekend om har stabile technyk, benammen op de evenwichtsbalk en yn de mearkamp.
Yn de jierren 1960 krong Van Essen troch ta de nasjonale top. Se einige meardere kearen op it poadium by lânlike wedstriden en waard yn ferslaggen neamd as ien fan de meast konstante turnsters fan it lân. Yn 1962 helle se in opfallende oerwinning mei in totaal fan 36,90 punten, wat har lanlike erkenning opsmiet.
26 Ynterlânnen Se wie ûnderdiel fan de fêste kearn fan it nasjonale karkorps en fertsjintwurdige Nederlân yn ferskate ynternasjonale wedstriden. Yn 1966 waard se selektearre foar de Nederlânske ploech foar de wrâldkampioenskippen, wat har status as topturnster ûnderstreke.
Ein fan de aktive karriêre Yn 1965 waard se huldige yn har wenplak Marsum, it selskip Rients Gratama en de Blaaskapel klaaiden de huldiging oan.Grietje van Essen in en door Marssum gehuldigd, LC, 25 jannewaris 1965 Se waard mei har treners yn Marssum rûnriden yn in landauer fan de PC. Fan Doarpsbelang krige se in porsleinen faas mei in yn sulver fêstleine blommotyf.
Yn 1967 beëinige Van Essen nei 26 ynterlâns har ynterlânkarriêre omdat se har net langer folslein frijmeitsje koe foar de yntinsive trainingen fan de nasjonale seleksje. Koart dêrnei naam se ek ôfskied fan it nasjonale karkorps. Se bleau lykwols aktyf yn de turnsport, ûnder oaren troch opliedingen en kursussen te jaan foar it Keninklik Nederlânsk Gymnastykbûn (KNGV).
Erkenning Foar har jierrenlange ynset en sportprestaasjes krige Van Essen it lidmaatskip fan fertsjinste fan it KNGV, ien fan de heechste ûnderskiedingen binnen de Nederlânske gymnastyk. Tsien jier lang hat sy diel útmakke fan it Koninklijk Nederlands Gymnastiek Keurkorps. Ien kear berikte se it twadde plak en foar de rest wie Grytsje alle kearen by de earste tsien. Yn totaal hat sy yn 26 ynterlannen meiturne en dat betsjut in rekôr.
Hja wurdt sjoen as in fertsjintwurdiger fan de sterke Nederlânske turngeneraasje fan de jierren sechtich. Har karriêre waard karakterisearre troch technyske stabiliteit en trochsettingsfermogen. Har 26 ynterlâns foar it Nederlânske damesturnteam wie in útsûnderlik heech tal foar dy tiid. Se spile in wichtige rol yn de ûntwikkeling fan de turnsport yn Fryslân en Nederlân.Grietje van Essen turnt niet meer: Het is een zwaar besluit geweest Zesentwintig interlands, De Telegraaf, 7 septimber 1969
Kategory:Persoan berne yn 1938 Kategory:Persoan berne yn Grou Kategory:Frysk turner