Sjamgar is yn it Alde Testamint de tredde rjochter fan Israel. Hy wie de soan fan Anat en folge Ehûd op. Hoewol't der yn 'e Bibel mar hiel koart oer him skreaun wurdt, wurdt er beskôge as in wichtige befrijer dy't Israel rêde fan 'e driging fan 'e Filistinen.
De oerwinning fan Sjamgar It optreden fan Sjamgar fûn plak yn in tiid dat Israel slim te lijen hie fan plonderingen troch de Filistinen. De wegen wienen ûnfeilich en de minsken doarsten harren net mear op 'e iepenbiere paden te fertoanen. Sjamgar fersloech op eigen krêft seishûndert Filistinen. Opfallend dêrby wie syn wapen: hy brûkte gjin swurd of spear, mar in oksestôk (in lange stôk mei in metalen punt dy't boeren brûkten om kij oan te driuwen).
Troch dizze bûtengewoane prestaasje wist er de macht fan 'e Filistinen te brekken en sa ferloste er ek Israel, sa't de tekst yn it boek Rjochters it beskriuwt.
Histoaryske kontekst De namme fan Sjamgar, "soan fan Anat" (bin-Anat), hat foar bibelwittenskippers in bysûndere betsjutting en soarget foar ferskate ynterpretaasjes:
Anat wie yn 'e Kanaänityske mytology in oarlochsgoadinne. De oantsjutting "soan fan Anat" kin betsjutte dat Sjamgar syn krêft oan dy goadinne ûntliende, of dat it in foarnamme wie dy't yn dy tiid fan kulturele útwikseling ek ûnder de Israeliten foarkwam.
Op basis fan archeologyske fynsten, lykas âlde pylkpunten, wurdt ek suggerearre dat bin-Anat in keninklike of militêre earetitel wie. It soe dan net ferwize nei syn biologyske heit, mar nei syn rang as elite-kriger. Dit koe derop tsjutte dat Sjamgar in profesjonele soldaat wie, mooglik fan bûtenlânske (choarityske of Kanaänityske) komôf, dy't him letter by de Israeliten oansleat.
Sjamgar wurdt ek neamd yn it bekende "Liet fan Deboara" (Rjochters 5), dêr't de drege tastân yn syn dagen beskreaun wurdt: de karavanen kamen stil te stean en de minsken namen de omwegen om't it lân beset wie.
Kategory:Persoan yn it Alde Testamint Kategory:Israelitysk persoan Kategory:Persoan berne yn de 13e iuw f.Kr. Kategory:Persoan stoarn yn de 13e iuw f.Kr.