Krabbendijke is in doarp yn 'e gemeente Reimerswaal yn 'e Nederlânske provinsje Seelân. It doarp hat 4.423 ynwenners (2026).
Bestjoer Oant 1 jannewaris 1970 wie Krabbendijke in selsstannige gemeente. It doarp Nieuwlande, dat ek in skoft in selsstannige gemeente wie, waard yn 1816 opheft en foar in grut part by Krabbendijke foege. By de weryndieling fan 1 jannewaris 1970 gie de hiele gemeente Krabbendijke op yn 'e nije gemeente Reimerswaal.
Skiednis thumb|left|Kaart fan Krabbendijke út 1865. Krabbendijke wurdt foar it earst yn 1187 neamd as 'Crabbendicke', doe't Henricus fan Schoten de hearlikheid oerdroech oan 'e Flaamske abdij fan Ter Doest. De sistersjinzers foltôgen om 1200 hinne de bedikingen en bouden twa grangia (pleatsen): de Westhof en de Oosthof. It doarp is om de Westhof hinne groeid. In earder kleaster stie yn de hjoeddeiske Muontsepolder (Monnikenpolder).
Nei de Reformaasje waard it geastlik besit ferbeurd ferklearre. It grûngebiet, dat nei de Sint-Feliksfloed fan 1530 ûnder wetter stie, waard yn 1591 ferkocht oan Johan Junius de Jonge. Yn 1594 krigen syn erfgenamten tastimming om it gebiet op 'e nij yn te dykjen, wat yn 1596 ree wie. Yn 'e iuwen dêrnei is der hieltyd lân op 'e see wûn troch yndikingen, lykas de Eastpolder (1655) en de Karelpolder (1878). It doarp Krabbendijke ûntstie yn de Eastpolder. De hearlikheid waard ferskate kearen troch oerstreamings troffen, ûnder mear yn 1682 en 1808.
Twadde Wrâldkriich Yn 'e Earste Wrâldkriich waarden yn Krabbendijke Belgyske flechtlingen opfongen. Yn 1914 gong it om 118 persoanen, mar it grutste part waard al gau trochstjoerd nei gemeenten as Uden en Ede. thumb|left|De befrijing fan Krabbendijke yn 1944. Oan it begjin fan 'e Twadde Wrâldkriich moast de hiele befolking fan Krabbendijke evakuëarje nei Siuwsk-Flaanderen, om't Súd-Bevelân yn 'e frontliny kaam te lizzen. De oerstek oer de Skelde wie gefaarlik troch patrouillearjende Dútske fleantugen en by it weromkommen op 2 maaie 1940 bliek dat it doarp swier plondere wie. Yn 'e oarlochsjierren kamen ferskate alliearde bommesmiters yn 'e omkriten del; by in crash op 22 juny 1943 kamen sân bemanningsleden om it libben.
Op 26 oktober 1944 waard Krabbendijke befrijd troch de Kanadezen. Achttjin ynwenners kamen yn 'e oarloch om it libben. Ek waarden in soad manlju en jonges twongen om yn Dútslân te wurkjen.
Wettersneed 1953 Yn 1953 bleau it doarp Krabbendijke sels sparre, mar de buorskippen Oostdijk en Gawege waarden swier troffen. Yn Oostdijk waard in tredde fan 'e wenten folslein ferneatige en nochris sa'n part wie sa slim skansearre, dat se net te reparearjen wiene. Der foelen fjouwer slachtoffers yn Oostdijk. Foar de opfang fan 'e slachtoffers waard in diel fan 'e iepenbiere legere skoalle yn Krabbendijke ynrjochte as needsikehûs.
Nettsjinsteande it feit dat Krabbendijke drûch bleau, waard de befolking evakuëarre; mids maart mochten de ynwenners weromkomme. Ta oantinken oan 'e ramp waard de namme fan 'e Zuidweg op 12 febrewaris 1953 feroare yn J.W. Frisostraat. Dit wie in earbetoan oan 'e soldaten fan it bataljon "J.W. Friso", dy't in grutte rol spilen by it tichtsjen fan 'e brek yn 'e dyk yn 'e Emanuelpolder by Waarde en foar dat doel de Zuidweg as oanfierrûte brûkten.
Religy Krabbendijke is ien fan 'e meast protestants-kristlike doarpen fan Seelân en wurdt fanwege de grutte ynfloed fan 'e otterdoks-kristlike kultuer ta de saneamde 'Bibelgurdle' rekkene. Dat is ek sichtber yn 'e ferkiezingsútslaggen. De SGP is by ferkiezings steefêst fierwei de grutste partij.
It doarp hat in ferskaat oan tsjerklike gemeenten: in herfoarme PKN-gemeente, in grutte grifformearde gemeente en in grifformearde PKN-gemeente.
Kategory:Plak yn Reimerswaal Kategory:Eardere gemeente yn Seelân