Girolamo Savonarola ; 21 September 1452 – 23 Mei 1498) was 'n Italiaanse Dominikaanse frater uit Ferrara. Hy preek tydens die bloeitydperk van die Renaissance in Florence. Hy was bekend om sy profesieë van burgerlike glorie, die vernietiging van sekulêre kuns en kultuur, en sy voorspraak vir, en oproepe om, die hernuwing van Christenskap. Hy verwerp geestelike korrupsie, despotiese heerskappy en die uitbuiting van die armes. Hy het die koms van 'n Bybelse vloed en 'n nuwe Kores voorspel, wat die Kerk sou hervorm.
In September 1494, toe Karel VIII van Frankryk Italië binneval en Florence bedreig, het sy profesieë inderdaad gelyk asof dit vervul kan word. Terwyl Savonarola by die Franse koning ingegryp het, het die Florentyne die regerende Huis van Medici verdryf, en op aandrang van Savonarola 'n "populêre" republiek gestig. Savonarolo het verklaar dat Florence die "Nuwe Jerusalem" sal wees en die wêreldsentrum van die Christendom, en dat dit "ryker, magtiger, en meer glorieryk as ooit tevore sou wees", Hy het met die aktiewe hulp van die Florentynse jeug 'n ekstreme puristiese veldtog van stapel gestuur.
In 1495, toe Florence weier om by Pous Alexander VI se Heilige Liga teen die Franse aan te sluit, het die Vatikaan Savonarola na Rome ontbied. Hy het die oproep geïgnoreer en die pous verder teëgestaan deur onder 'n verbod te preek en sy proses vir hervorming met optogte en vrome teatrale optredes te beklemtoon. As vergelding het die pous hom in Mei 1497 geëkskommunikeer en gedreig om Florence onder 'n interdik te plaas. 'n Godsoordeel ('n Godsoordeel of ordalie is 'n regsprosedure waarmee die wil van God vasgestel word) wat deur 'n mededingende Florentynse prediker in April 1498 voorgestel is om Savonarola se goddelike mandaat te toets het in 'n fiasko ontaard, en gevolglik het die populêre mening teen hom begin draai. Savonarola en twee van sy ondersteuners is gevange geneem. Op 23 Mei 1498 het kerklike en burgerlike owerhede die drie fraters op die hoofplein van Florence veroordeel, opgehang en verbrand.
Savonarola se gevolg, die Piagnoni, het sy oproep om republikeinse vryheid en godsdienshervorming tot in die volgende eeu lewendig gehou, hoewel die Medici - wat in 1512 weer met behulp van die pous aan bewind gekom het - uiteindelik die beweging opgebreek het. Sommige Protestante beskou Savonarola as 'n belangrike voorloper van die Reformasie.
Vroeë jare duimnael|Portret van Girolamo Savonarola deur Moretto da Brescia, c. 1524. Savonarola is op 21 September 1452 in Ferrara gebore aan Niccolò di Michele en Elena. Sy vader Niccolò is in Ferrara gebore uit 'n gesin wat oorspronklik van Padua afkomstig was; sy moeder, Elena, was na bewering 'n 'n afstammeling van die Bonacossi-familie van Mantua. Sy en Niccolò het sewe kinders gehad, waarvan Girolamo die derde was. Sy grootvader, Michele Savonarola, 'n bekende en suksesvolle dokter, het toesig gehou oor die opleiding van Girolamo. Die gesin het baie welvaart bymekaargemaak uit Michele se mediese praktyk.
Na die dood van sy grootvader in 1468 het Savonarola moontlik die openbare skool bygewoon wat deur Battista Guarino, die seun van Guarino da Verona, bestuur is, waar hy sy inleiding tot die oudheid sowel as die poësie en geskrifte van Petrarch, die vader van Renaissance-humanisme, ontvang het. Nadat hy 'n kunsgraad aan die Universiteit van Ferrara verwerf, berei hy hom voor om na die mediese skool te gaan, in die voetspore van sy oupa. Hy het egter die voornemens laat vaar.
In sy vroeë gedigte druk hy sy beheptheid met die toestand van die Kerk en die wêreld uit. Hy begin poësie skryf met apokaliptiese temas waarin hy die pouslike hof in Rome uitsonder. "English translations in Savonarola A Guide to Righteous Living and Other Works ed. Konrad Eisenbichler (Toronto, Centre for Reformation and Renaissance Studies, 2003) 61–68 Omstreeks hierdie tyd wou dit voorkom asof hy 'n geloofslewe oorweeg. Soos wat hy later aan sy biograaf vertel het, het 'n preek deur 'n prediker in Faenza wat hy bygewoon het hom oorreed om wêreldse dinge te laat vaar., Gianfrancesco Pico Della Mirandola, Vita Hieronymi Savonarolae ed. Elisabetta Schisto (Florence, 1999) 114. Die meeste van sy biograwe verwerp of ignoreer die verslag van sy jonger broer en volgeling, Maurelio (later fra Mauro), dat Girolamo in sy jeug deur 'n buurvrou, Laudomia Strozzi, aan wie hy verloof wou raak, verwerp is. Berig deur fra Benedetto Luschino in sy Vulnera Diligentis red. S tefano Dall 'Aglio (Florence, 2002) pp. 22–33, 301. In 'n brief wat hy aan sy vader skryf toe hy die huis verlaat om by die Dominikaanse Orde aan te sluit, sinspeel hy daarop dat hy geteister word deur die begeertes van die vlees. "Soos jy, is ek gemaak van vlees, en my sensualiteit veg teen my rede; Ek veg 'n wrede stryd om die duiwel van my rug af te hou." Vertaal uit Girolamo Savonarola, Lettere e Scritti apologetici reds. Ridolfi, Romano, Verde (Rome, 1984), p. 6. Daar bestaan ook 'n verhaal dat hy aan die vooraand van sy vertrek gedroom het dat hy van sulke gedagtes gereinig is deur 'n stort ysige water wat hom voorberei het op die asketiese lewe. La Vita del Beato Girolamo Savonarola red. Roberto Ridolfi (Florence, 1937 ) bl. 8. In die onvoltooide verhandeling wat hy agtergelaat het, wat later bekendstaan asDe contemptu Mundi, of Op Minagting vir die Wêreld, roep hy lesers op om uit te wyk uit hierdie wêreld van owerspel, sodomie, moord, en afguns.
Op 25 April 1475 gaan Girolamo Savonarola na Bologna waar hy aan die deur van die Klooster van San Domenico van die Dominikaanse Orde klop, en vra om toegelaat te word. Soos hy sy vader in sy afskeidsbrief vertel, wou hy 'n ridder van Christus word.
Frater In die klooster lê Savonarola die gelofte van gehoorsaamheid volgens die orde se vereistes af, en na 'n jaar word hy tot die amp van priester georden. Hy het skriflesing, logika, Aristoteliese filosofie en Thomistiese teologie in die Dominikaanse studium bestudeer, prediking aan sy mede-broeders of fraters beoefen, en deelgeneem aan debatte en disputasies. Daarna matrikuleer hy aan die teologiese fakulteit ten einde vir 'n gevorderde graad voor te berei. Selfs soos wat hy voortgegaan het om toewydingswerke te skryf en sy geestelike lewe te verdiep, was hy openlik krities oor wat hy beskou het as 'n afname in die toewyding en soberheid van die klooster. In 1478 word sy studies onderbreek toe hy na die Dominikaanse klooster van Santa Maria degli Angeli in Ferrara as assistentmeester van novises gestuur word. Die opdrag was miskien 'n normale, tydelike onderbreking van die akademiese roetine, maar vir Savonarola is dit 'n keerpunt. Een verklaring is dat hy sekere van sy meerderes vervreem het, veral frater Vincenzo Bandello, 'n professor aan die studium en toekomstige meester-generaal van die Dominikane, wat gegrief was oor die jong frater se teenkanting teen die wysiging van die Orde se reëls betreffende die besit van eiendom. Michael Tavuzzi OP, "Savonarola en Vincent Bandello," Archivum Fratrum Praedicatorum 59 (1999) 199-224. In 1482, in plaas van om terug te keer na Bologna om sy studies te hervat, word Savonarola as lektor, of onderwyser, in die Klooster van San Marco in Florence aangewys. In San Marco gee frater Girolamo (Savonarola) onderrig aan novises in logika, en skryf handleidings oor etiek, logika, filosofie en regering. Hy gekomponeer gewyde werke en berei preke voor vir plaaslike gemeentes. Selected Writings of Girolamo Savonarola Religion and Politics, 1490–1498 Vertaal en geredigeer deur Anna Borelli en Maria Pastore Passaro (New Haven, Yale University Press, 2006). Soos hy in sy aantekeninge opgeteken het, was sy prediking nie heeltemal suksesvol nie. Florentyne is afgeskrik deur sy vreemd klinkende (Ferrara) spraak, sy harde stem en (veral diegene wat die humanistiese retoriek waardeer) sy onelegante styl. "Hy het byna niemand tevrede gestel in sy gebare of in sy wyse van preek nie. Aan die einde was daar minder as vyf-en-twintig mense, mans, vroue en kinders." Vertaal uit "Epistola di fra Placido Cinozzi", in P. Villari, E. Casanova, Scelta di prediche e scritti di fra Girolamo Savonarola con nuovi documenti intorno alla sua vita (Florence, 1898) p. 11.
Terwyl hy op 'n vriend in die Klooster van San Giorgio gewag het, het hy die Skrif bestudeer toe hy skielik "oor sewe redes" gedink het waarom die kerk op die punt gestaan het om vernuwe te word. Armando F. Verde OP, Et andando a San Gimignano a predicarvi. ' Alle origini della profezia savonaroliana ", Vivens Homo IX (1998) pp. 269–298. Hy het hierdie apokaliptiese temas in San Gimignano uitgestippel waar hy in 1485 tuisgegaan het, en weer in 1486, maar 'n jaar later, toe hy San Marco verlaat vir 'n nuwe opdrag, het hy niks van sy "San Giorgio-onthullings" in Florence gesê nie. Donald Weinstein, Savonarola The Rise and Fall of a Renaissance Prophet (New Haven , 2011) pp. 36–7
Prediker Die volgende paar jaar leef Savonarola as 'n rondreisende prediker wat 'n boodskap van berou en hervorming in die stede en kloosters van Noord-Italië verkondig en predik. Soos sy briewe aan sy moeder en sy geskrifte aantoon, het sy vertroue gegroei saam met sy toenemende reputasie. Vertaling van brief van frater Girolamo aan sy moeder, 25 Januarie 1490, Girolamo Savonarola, A Guide to Righteous Living and Other Works, Konrad Eisenbichler (Toronto, 2003) 38–41. In 1490 word hy weer aan San Marco toegewys. Dit blyk dat dit te wyte was aan die inisiatief van die humanistiese filosoof-prins, Giovanni Pico della Mirandola, wat Savonarola in 'n formele debat in Reggio Emilia aangehoor het en beïndruk was deur sy geleerdheid en vroomheid. Pico was in die moeilikheid met die Kerk vir sommige van sy onortodokse filosofiese idees (die beroemde "900 stellings") en het geleef onder die beskerming van Lorenzo de 'Medici, die Medici de facto heerser van Florence. William G. Craven, Pico della Mirandola Symbol of His Age: Modern Interpretations of a Renaissance Philosopher (Genève, Switserland, 1981). Ten einde Savonarola saam met hom as 'n geestelike berader te hê, oortuig hy Lorenzo dat die frater prestige sou bring aan die klooster van San Marco en sy Medici-beskermhere. Tavuzzi, "Savonarola and Vincenzo Bandello," 216-17. Na 'n mate van oponthoud, blykbaar weens inmenging deur sy voormalige professor, frater Vincenzo Bandelli, wat toe vicaris-generaal van die Orde was, slaag Lorenzo daarin om Savonarola terug te bring na Florence, waar hy in Mei of Junie van daardie jaar arriveer.
Profeet duimnael|Illustrasie uit Compendio di revelatione, 1496, deur Savonarola Savonarola het gepreek oor die Evangelie volgens Johannes en oor die Openbaring en daardeur sulke groot menigtes getrek dat hy uiteindelik na die katedraal verhuis het. Sonder om name te noem, het hy duidelike toespelings op tiranne gemaak wat die vryheid van die volk weggeneem het, en die magtiges wat die armes verwaarloos en uitgebuit het. "Le lezioni oi sermoni sull 'Apocalisse di Girolamo Savonarola ( 1490) 'nova dicere et novo modo', ed. Armando F. Verde O.P., Imagine e Parola, Retorica Filologica-Retorica Predicatoria (Valla e Savonarola) Memorie Domenicane , n.s. (1988) 5–109 Hy kla oor die bose lewens van korrupte geestelikes en vra bekering en vernuwing voor die koms van 'n goddelike plaag. Sommiges het hom afgemaak as 'n dweper en "prediker van die desperaat" en na sy groeiende groep volgelinge verwys as Piagnoni - 'n bynaam wat hulle aangeneem het. In 1492 het Savonarola gewaarsku teen "die swaard van die Here wat spoedig oor die aarde sou kom" en verskriklike verdrukkinge vir Rome in die vooruitsig gestel. Rondom 1493 (hierdie preke het nie oorleef nie) het hy begin profeteer dat 'n Nuwe Kores oor die berge sou kom om met die vernuwing van die Kerk te begin. Weinstein, Savonarola, Rise and Fall of a Renaissance Prophet pp. 87–96.