duimnael|Die Bushveldt Carbineers in 1901. Die Bushveldt Carbineers (BVC), wat later as die Pietersburg Light Horse bekendgestaan het, was 'n kortstondige, onreëlmatige regiment berede infanterie wat tydens die Tweede Vryheidsoorlog in Suid-Afrika op die been gebring is.
Agtergrond links|duimnael|Groepsfoto van offisiere van die Bushveldt Carbineers. Van links na regs: Luitenant (Lt.) Peter Handcock; Lt. Henry 'Harry' Harbord Morant; óf dr. Johnston óf dr. Neel; Kaptein (Kapt.) Percy Frederick Hunt; Kapt. Alfred Taylor en Lt. Harry Picton. Sommige offisiere dra swart armbande ter nagedagtenis aan koningin Victoria. Die Bushveldt Carbineers (BVC) is op die been gebring om 'n teen-guerrilla-oorlog te voer teen Boerekommando's wat tydens die guerrilla-fase van die Tweede Vryheidsoorlog steeds in Noord-Transvaal, naby die grens met Portugees-Mosambiek, aktief was.:362 Werwers het hoofsaaklik op plaaslike vrywilligers gemik; aangesien daar egter minder plaaslike vrywilligers as verwag was, is die eenheid grotendeels aangevul deur Australiese, Engelse en Kanadese vrywilligers wie se vorige diensverpligtinge reeds verstryk het. Volgens Robert Wallace se The Australians at the Boer War het Australiërs 90% van die BVC uitgemaak.:362 Bekende vrywilligers wat by die BVC aangesluit het, sluit in Harry Morant, Peter Handcock en George Witton, wat almal voorheen in Australiese eenhede gedien het. Ten spyte van 'n hoë vergoeding van 7 sjielings per dag, het die BVC gedurende sy bestaan nooit meer as 320 vrywilligers gehad nie.:362
Die regiment, wat uit 320 man bestaan het, is op 21 Februarie 1901 gestig en het onder bevel gestaan van 'n Australiër, kolonel R. W. Lenehan, wat voorheen in die New South Wales Mounted Rifles gedien het. Die BVC was in Pietersburg, 260 kilometer noordoos van Pretoria, gestasioneer en het tussen April en Desember 1901 aan gevegte in die Spelonken-streek van Noord-Transvaal deelgeneem. Die BVC het ook 40 Boere ingesluit wat in interneringskampe gewerf is.:362 Hierdie Boere was bekend as die National Scouts – onder die Boere ook bekend as "hensoppers" en onder die Britte as "joiners".
Diens Die BVC het vir die eerste keer in aksie getree toe dit in die lente van 1901 by generaal Herbert Plumer aangesluit het tydens sy opmars na Pietersburg.:362 Vanaf 26 Maart het die kolonne die Pretoria-Pietersburg-spoorlyn gevolg totdat dit die Pienaarsrivier bereik het. Terwyl hulle die kolonne vergesel het, was die BVC belas met die taak om Boere se sabotasie-aanvalle langs die spoorlyn te stuit. In 'n omstrede stap het die BVC Boerekrygsgevangenes in leë spoorwegwaens geplaas om Boere-aanvalle af te skrik – 'n maatreël wat baie doeltreffend geblyk het te wees. Gedurende April het verskeie honderde Boerekommando's hulle naby Pietersburg aan die BVC oorgegee. links|duimnael|Kaart van die Bushveldt Carbineers se operasionele gebied in Noord-Transvaal. Teen die einde van April het die BVC in twee afsonderlike kolonnes opereer: een by 'n militêre buitepos naby die noorde van Pietersburg, bekend as "Fort Edward", en 'n ander by 'n buitepos 48 km suidoos daarvan in die Strydpoort-distrik, onder bevel van luitenant Morant.:362 In Junie het nog Boere hulle oorgegee aan die eenhede van Morant en kaptein Hunt by Fort Edward.
In Julie 1901 is kaptein Robertson, die bevelvoerder van A-eskader, weens wangedrag ontslaan, waarna kaptein Percy Hunt die bevel oorgeneem het. 'n Maand later, in Augustus, het A-eskader 18 Boere, 15 waens en 500 stuks vee gevange geneem of beslag daarop gelê. Op 5 Augustus 1901 het kaptein Hunt en 17 soldate van die BVC na die plaas van Viljoen naby Duivelskloof – ongeveer 130 km oos van Fort Edward – gereis om veldkornet Viljoen gevange te neem; Hunt se eenheid is egter in 'n lokval gelei deur Boere-guerrillavegters van Viljoen se kommando.:52 Ná Hunt se dood het luitenante Morant, Handcock, Witton en Picton 'n reeks wraakmoorde op 12 Boere-kommando-lede uitgevoer ingevolge 'n beleid van "geen genade".
Op 7 September 1901 is verskeie offisiere van die BVC, waaronder Morant, Handcock, Witton, Taylor en Picton, in hegtenis geneem en in Pietersburg opgesluit. Op 24 Oktober is majoor Lenehan ook in hegtenis geneem.:368 Teen die middel van Oktober 1901 is die hele BVC na Pietersburg teruggeroep en is Fort Edward ontruim.:368 Die BVC is ontbind ná die krygsraadverhoor van die meerderheid van sy offisiere en op 1 Desember 1901 hernoem tot die Pietersburg Light Horse.:368
Oorlogsmisdade Verskeie lede van die BVC is in hegtenis geneem vir die pleeg van oorlogsmisdade, hoofsaaklik vir die summiere teregstelling van krygsgevangenes ingevolge 'n beweerde beleid van "geen genade nie". Die volgende individue van die BVC is vir oorlogsmisdade in hegtenis geneem:
Luitenant Harry Morant Luitenant Peter Handcock Luitenant George Witton Kaptein Alfred Taylor Luitenant Picton Sersant-majoor E. Hammett C.H.G. Hannam
Ongevalle Die BVC het altesaam 15 ongevalle gely: 8 gesneuweldes, 3 sterftes weens siekte en 4 gewondes.
Bevelvoerders Luitenant-kolonel Hall. Majoor Robert Lenehan. Kaptein Roberts, oorspronklike bevelvoerder van A-eskadron. Kaptein Alfred Taylor, intelligensie-offisier. Kaptein Percy Hunt, plaasvervangende bevelvoerder van A-eskadron.
In populêre media Die rolprent Breaker Morant (1980) beeld die eenheid uit waarin die Australiese luitenante Harry Morant en Peter Handcock gedien het toe hulle voor 'n krygsraad verskyn het. Hulle is op 27 Februarie 1902 deur 'n vuurpeloton van die Cameron Highlanders tereggestel, nadat die Britse leër hulle skuldig bevind het aan die moord op 'n burgerlike en Boere-krygsgevangenes. Morant het beweer dat die BVC opdrag gekry het om nie gevangenes te neem nie. Luitenant George Witton, wat deur dieselfde krygsraad ter dood veroordeel is, maar wie se vonnis later na lewenslange gevangenisstraf versag is, is ná openbare protes vrygelaat; hy het 32 maande uitgedien.
Verwysings
Kategorie:Tweede Vryheidsoorlog Kategorie:Suid-Afrikaanse militêre eenhede Kategorie:Suid-Afrikaanse militêre geskiedenis