duimnael|Opgevoer seppuku met rituele drag en kaishakunin-assistent, 1897 Seppuku (Japannees: 切腹, letterlik: "die maag sny"), ook genoem Harakiri (Japannees: 腹切り, letterlik: "die buik sny") was 'n tradisionele vorm van selfmoord onder die Samoerai in feodale Japan. Dit is beskou as 'n eervolle manier om 'n oortreding of mislukking te vergoed en is dikwels uitgevoer as 'n alternatiewe straf vir teregstelling. Die proses het behels dat die individu sy eie buik met 'n kort swaard of dolk oopgesny het, waarna 'n aangewese assistent, bekend as die kaishakunin, die persoon se kop afgekap het om onnodige lyding te voorkom. Seppuku het oorspronklik in die 12de eeu ontstaan en was veral prominent onder Samoerai gedurende die Sengoku- en Edo-periodes. Met die modernisering van Japan in die Meiji-era het hierdie praktyk grootliks verdwyn, hoewel sporadiese gevalle steeds in die 20ste eeu voorgekom het, veral aan die einde van die Tweede Wêreldoorlog. Vandag word seppuku hoofsaaklik as 'n historiese en kulturele konsep beskou, wat dikwels in literatuur en film uitgebeeld word.Frank, Downfall pp 319–320Fuller, Hirohito's Samurai
Verwysings
Kategorie:Japan Kategorie:Selfmoord