Carl Haeberlin (15 desimber 1870 – 12 novimber 1954), soms ek stavere as Häberlin, wie in Dútske dokter en natuerhistoarikus. Hy hie in soad ynfloed yn 'e ûntwikkeling fan klimatoterapy en talassoterapy yn Dútslân en stifte it Dr. Carl-Häberlin-Friesenmuseum yn Wyk auf Föhr. Hy moat net betize wurde mei de Dútske psycholooch Carl Haeberlin (1878–1947).

Biografy Haeberlin waard berne yn Ranchi yn Britsk-Ynje (no Yndia), as de soan fan in kristlike misjonaris. De famylje ferhuze yn 1873 werom nei Dútslân en festige har yn Swaben, dêr't Carl Haeberlin grutbrocht waard. Andreas Mettenleiter: Selbstzeugnisse, Erinnerungen, Tagebücher und Briefe deutschsprachiger Ärzte. Nachträge und Ergänzungen II (A–H). In: Würzburger medizinhistorische Mitteilungen. 21, 2002, S. 490–518; S. 510 Hy folge gymnasiums yn Ludwigsburg, Stuttgart en Heilbronn.

Hy studearre medisinen yn Göttingen, München en Tübingen, dêr't er syn steatseksamen helle en yn 1895 syn doktoraat. Hy foltôge syn militêre tsjinst yn Straatsburch. Dêrnei wurke er as assistint-dokter yn Tübingen en Stuttgart foardat er in stúdzjereis nei Parys makke om him te ferdjipjen yn de psychiatry. Yn 1902 ferhuze er nei Wyk auf Föhr en iepene dêr in medyske praktyk. Yn datselde jier wie er mei-oprjochter fan 'e Föhrske Feriening foar Natuerwittenskip en Kultuerskiednis en waard er dêr foarsitter fan. Neist syn wurk as spa-dokter hold Haeberlin him wiidweidich dwaande mei talassoterapy, wittenskiplike ûnderwerpen en folkloareûndersyk. Hy wie ek lid fan in Druïdeloazje.

Yn 1906 publisearre Haeberlin de Wyker Chronik by gelegenheid fan it 200-jierrich jubileum fan 'e stêd, en yn 1919 de kronyk fan it baaiplak Wyk by gelegenheid fan it 100-jierrich jubileum fan it resort.

Yn 1906 naam er inisjatyf foar it stifsjen fan it lokale Heimatmuseum von Wyk (no it Friesenmuseum), oprjochte yn 1908, en wijd oan 'e gewoanten, skiednis, folkskeunst en tradisjonele libbenswize fan it eilân - waard yn 1927 nei him neamd as erkenning foar syn fertsjinsten. De tentoanstelling toant ûnder oare artefakten út it Wytsingetiidrek en it maritime tiidrek, lykas skilderijen mei lokale tema's - ynklusyf wurken fan 'e yn Föhr berne keunstner Paul Lehmann-Brauns.

Begjin 1925 wurke er mei Carl Gmelin op om it bioklimatysk ûndersyksynstitút yn Wyk op te rjochtsjen, dat yn 1928 iepene waard.

Haeberlin krige yn 1946 in eareheechlearaarskip. Yn 1954 waard him it Kommandantskrús fan Fertsjinste fan 'e Bûnsrepublyk Dútslân takend.

De widdo fan Haeberlin, Leonore, ferstoar op 27 april 1994 yn Wyk auf Föhr yn 'e âldens fan 94 jier. Große und kleine Ereignisse in Wyk: Eine Chronik der Stadt Wyk auf Föhr der Jahre 1985 bis 2007. Horst Rothe, BoD yn Norderstedt. S. 338. 2008 }}

Publikaasjes (kar-út) Drei Fälle von Blasenmole. Laupp, Tübingen 1895 (Tübingen, Univ., Diss., 1895). Hrsg.: Dr. Christoph Wilhelm Hufelands Makrobiotik: oder die Kunst, Gesundheit zu erlangen und das menschliche Leben zu verlängern. Visarius, Recklinghausen 1900 (Visarius-Bücher; 17). Beiträge zu einer Chronik des Fleckens Wyk: zum 200jährigen Stadtjubiläum. Krüger, Wyk auf Föhr 1906. Führer durch das Friesen-Museum zu Föhr: Beitrag zur Ethnographie und Naturkunde der Insel. Krüger, Wyk auf Föhr 1906 (Föhrer Heimatbücher; 1). Der Rückgang der seemännischen Bevölkerung auf den nordfriesischen Inseln. Druck von J. G. Jebens Nachfolger, Husum 1906. Volkstrachten der nordfriesischen Inseln vom Anfang des 18. bis Anfang des 19. Jahrhunderts. Mohr & Dutzauer, Leipzig 1909 (Föhrer Heimatbücher; 3). Die Kinder-Seehospize und die Tuberkulose-Bekämpfung. Klinkhardt, Leipzig 1911. Chronik des Seebades Wyk-Föhr: 1819–1919. Wyk auf Föhr 1919 (Digitalisat). Inselfriesische Volkstrachten vom XVI. bis XVIII. Jahrhundert. In: Zeitschrift der Gesellschaft für Schleswig-Holsteinische Geschichte. Bd. 56 (1927), S. 170–252 (Digitalisat). mit Friedrich Roeloffs: Bunte Bilder aus der Föhrer Kulturgeschichte. Verlag des Vereins für Heimatkunde der Insel Föhr, Wyk auf Föhr 1927 (Föhrer Heimatbücher; 15). Inselfriesische Volkstrachten vom 16. bis 18. Jahrhundert: 2. Teil. In: Zeitschrift der Gesellschaft für Schleswig-Holsteinische Geschichte. Bd. 59 (1930), S. 433–456. Der heutige Stand der Meeresheilkunde: Vortrag. Wyk auf Föhr 1930. mit Paul Perlewitz: Klima-Atlas für die Meeresheilkunde an der deutschen Seeküste. Griese, Hamburg 1932. mit Günter Krauel: Die Kur an den deutschen Seeküsten und ihre Wirkung: nach den Ergebnissen der klimato-physiologischen Forschung dargestellt. Griese, Hamburg 1933. mit G. Albanus: Lehrbuch der Meeresheilkunde. Urban & Schwarzenberg 1935. mit W. Goeters: Grundlagen der Meeresheilkunde. Thieme, Stuttgart 1954.

Kategory:Dútsk dokter Kategory:Dútsk biolooch Kategory:Dútsk publisist Kategory:Persoan berne yn 1870 Kategory:Persoan stoarn yn 1954