Die Kode van Ur-Nammu is die oudste regskode wat sover bekend bewaar gebly het. Dit is uit Mesopotamië en is omstreeks 2100-2050 v.C. in Sumeries op tablette geskryf.
Ontdekking Die eerste eksemplaar, wat in twee fragmente in Nippur ontdek is, is in 1952 vertaal. Hulle word in die Istanboelse Argeologiese Museums bewaar. Weens die swak kondisie van die tablette was net die voorwoord en vyf wette leesbaar.Kramer, History begins at Sumer, pp. 52–55.
Nog tablette is in Ur ontdek en in 1965 vertaal; sowat 30 van die 57 wette is ontsyfer.Gurney en Kramer, "Two Fragments of Sumerian Laws," 16 Assyriological Studies, pp. 13–19 Nog ’n eksemplaar is in Sippar ontdek met effens ander weergawes van die wette.<ref>Frayne, Ur III Period (2112–2004 B C)" University of Toronto Press, 1997 – Foreign Language Study – 489 ble.</ref>
Agtergrond thumb|links|Ur-Nammu (sitende) op die afdruk van ’n silinderseël, omstreeks 2100 v.C. Die voorwoord skryf die wette toe aan koning Ur-Nammu van Ur (2112-2095 v.C.). Daar word nog effens gedebatteer oor die persoon wat die wette neergeskryf het. Sommige geleerdes meen dit was Ur-Nammu se seun Shulgi.
Hoewel vroeëre regskodes bekend is, soos die kode van Urukagina, is dié kode die vroegste bestaande regsdokument. Dit is drie eeue ouer as die Kode van Hammurabi. Die wette is gerangskik in ’n vorm van misdaad en dan straf – ’n patroon wat in feitlik alle regskodes daarna gevolg is. As iemand liggaamlike leed aangedoen is, moes die oortreder ’n boete betaal. Vir moord, roof, owerspel en verkragting is die doodstraf egter opgelê.
Die kode onthul ook die struktuur van die gemeenskap tydens die "Sumeriese renaissance". Onder die lugal'' ("groot man" of koning), was daar twee basiese strata: die vry persone en die slawe.
Verwysings
Skakels
Kategorie:Sumer Kategorie:Argeologiese artefakte Kategorie:Dokumente