duimnael|300px|Betogers teen immigrasie in Calais hou 'n bord op wat in Frans lui "Diversiteit is 'n kodewoord vir wit volksmoord", bo 'n banier wat tot remigrasie oproep (8 November 2015).
Die witvolksmoordsamesweringsteorie, ook bekend as wit uitwissing of wit vervanging, is 'n wit nasionalistiese samesweringsteorie wat beweer dat daar 'n doelbewuste komplot bestaan om wit mense deur gedwonge assimilasie, massa-immigrasie of gewelddadige volksmoord te laat uitsterf.
Die teorie hou voor dat rassevermenging, gemengde huwelike, massa-immigrasie van nie-wit mense, die assimilasie van immigrante, rasse-integrasie, lae vrugbaarheidsyfers, aborsie, pornografie, LGBT-identiteite, staatsonteiening van wit mense se grond, georganiseerde geweld en uitwissingsdenke in lande met 'n wit meerderheid alles hierdie doel bevorder. In sommige weergawes word swart mense, nie-wit Hispanics, Suid-Asiate, Suidoos-Asiate en Arabiere vir die geheime komplot blameer, maar gewoonlik as immigrante wat vinniger aanteel, as indringers, parasiete of gewelddadige aanvallers, en nie as die breinmense daaragter nie. Die komplot word dikwels aan Jode toegeskryf. 'n Verwante maar afsonderlike samesweringsteorie is die Groot Vervanging.
Wit volksmoord is 'n politieke mite wat op pseudowetenskap, pseudogeskiedenis en etniese haat gegrond is, en dit word deur 'n sielkundige paniek aangedryf wat dikwels "wit uitwissingsangs" genoem word. Objektief gesien is wit mense nie aan die uitsterf nie en staar hulle ook nie uitwissing in die gesig nie. Die samesweringsteorie se doel is om 'n verbintenis tot 'n wit nasionalistiese agenda te regverdig en sodoende oproepe tot geweld te ondersteun.
Die teorie is omstreeks 1995 deur die wit separatistiese neo-Nazi David Lane gepopulariseer en is in Europa, Noord-Amerika, Suid-Afrika en Australië as propaganda ingespan. Soortgelyke samesweringsteorieë was in Nazi-Duitsland algemeen, en word vandag as wisselvorm van en as 'n breër en meer uiterste weergawe van Renaud Camus se (Die Groot Vervanging) van 2011 gebruik, wat op die wit bevolking van Frankryk gerig is. Sedert die skietaanvalle in Christchurch en El Paso in 2019, waarvan die aanvallers se manifeste 'n "wit vervanging" aangekla en na die begrip "Groot Vervanging" verwys het, word Camus se samesweringsteorie (dikwels "vervangingsteorie" of "bevolkingsvervanging" genoem), saam met Bat Ye'or se Eurabië-begrip van 2002 en Gerd Honsik se herlewende mite van 'n Kalergi-plan uit die 1970's, alles as sinoniem vir "wit volksmoord" gebruik en toenemend as variasies van die samesweringsteorie beskryf.
In Augustus 2018 is die Amerikaanse president Donald Trump daarvan beskuldig dat hy die samesweringsteorie in 'n buitelandsebeleidsboodskap op Twitter onderskryf het toe hy die minister van buitelandse sake, Mike Pompeo, opdrag gegee het om Suid-Afrikaanse "grond- en plaasbeslagleggings en onteienings en die grootskaalse doodmaak van boere" te ondersoek, met die bewering dat die "Suid-Afrikaanse regering nou grond van wit boere afneem". Ongegronde bewerings dat die plaasaanvalle in Suid-Afrika buite verhouding op wit mense gemik is, vorm 'n kernelement van die samesweringsteorie, en word in die media as 'n toegangs- of plaasvervangende kwessie tot "wit volksmoord" binne die breër konteks van die Westerse wêreld voorgehou. Die onderwerp van plaasbeslagleggings in Suid-Afrika en Zimbabwe het 'n strydkreet van wit nasionaliste en alt-regse groepe geword wat dit gebruik om hul visie van wit meerderwaardigheid te regverdig. In 2025 het Trump openlik beweer dat daar 'n wit volksmoord in Suid-Afrika aan die gang is.
Geskiedenis
Die idee van 'n afsonderlike wit menseras kan aangevoer word om in 1758 te begin, toe die Sweedse bioloog Carolus Linnaeus voorgestel het wat hy as natuurlike taksonomiese kategorieë van die menslike spesie beskou het. Hy het tussen Homo sapiens en Homo sapiens europaeus onderskei en later vier geografiese onderafdelings van die mens bygevoeg: wit Europeërs, rooi Amerikaners, geel Asiate en swart Afrikane.Sarah A. Tishkoff en Kenneth K. Kidd (2004): "Implications of biography of human populations for 'race' and medicine" (), Nature Genetics.
Agtergrond Frankryk Die idee van 'n "vervanging" van wit mense onder leiding van 'n vyandige elite kan na antisemitiese samesweringsteorieë van voor die Tweede Wêreldoorlog teruggevoer word wat voorgehou het dat daar 'n Joodse komplot bestaan om Europa deur rassevermenging te vernietig, veral in antisemitiese blitsverkoper (1886) van Édouard Drumont. Die historikus Nicolas Lebourg en die politieke wetenskaplike Jean-Yves Camus het oor hierdie ooreenkoms gesê dat Renaud Camus se bydrae in The Great Replacement (2011) was om die antisemitiese elemente met 'n beskawingsbotsing tussen Moslems en Europeërs te vervang.
Aan die einde van die 19de eeu het imperialistiese politici die (Geel Gevaar) in hul negatiewe vergelykings tussen Frankryk se lae geboortesyfer en die hoë geboortesyfers van Asiatiese lande opgeroep. Uit daardie bewering het 'n kunsmatige, kulturele vrees ontstaan dat Asiatiese immigrante-werkers Frankryk binnekort sou "oorstroom". Hierdie gevaar kon volgens hulle slegs deur 'n groter vrugbaarheid onder Franse vroue suksesvol gekeer word. Frankryk sou dan genoeg soldate besit om die uiteindelike vloed immigrante uit Asië te stuit. Maurice Barrès se nasionalistiese geskrifte uit daardie tydperk is ook in die ideologiese geslagsregister van die "Groot Vervanging" uitgesonder, aangesien Barrès in sowel 1889 as 1900 aangevoer het dat 'n vervanging van die inheemse bevolking in Frankryk onder die gesamentlike uitwerking van immigrasie en 'n dalende geboortesyfer plaasvind.
Eugenetika
Die samesweringsteorie het voorlopers in eugenetika-teorieë van die vroeë 20ste eeu gehad, wat in lande met 'n wit meerderheid soos Australië en Nieu-Seeland gewild was, waar gevrees is dat nie-wit immigrante die wit bevolking uiteindelik sou verdring.
Madison Grant in die Verenigde State duimnael|upright=0.75|Madison Grant
In 1916 het die Amerikaanse eugenetikus en advokaat Madison Grant 'n boek met die titel The Passing of the Great Race geskryf wat, hoewel dit met sy eerste verskyning grootliks geïgnoreer is, vier uitgawes gehaal het, in die 1920's deel van die Amerikaanse populêre kultuur geword het en in die proses die ideologie voortgebring het dat die stigtersbevolking van die Verenigde State, die sogenaamde Nordiese ras, deur assimilasie met nie-wittes met uitsterwing bedreig word. Grant het daaroor geskryf:
Grant het beweer dat die ras wat Amerika "gebou" het, met uitsterwing bedreig word tensy die Verenigde State die immigrasie van Jode en ander inperk.
Nazi-Duitsland
Adolf Hitler het aan Grant geskryf om hom te bedank dat hy The Passing of the Great Race geskryf het, en dit "my Bybel" genoem. Die Nazi's het Grant se teorie ingelyf en die samesweringsteorie wyd as propaganda gebruik, soos blyk uit 'n pamflet van 1934 met die titel "Sterf die wit volke: die toekoms van die wit en gekleurde volke in die lig van die biologiese statistiek", wat vir die "Navorsingsafdeling vir die Joodse vraagstuk" van Walter Frank se "Reichsinstituut" geskryf is. Die Nazi's het die samesweringsteorie as 'n oproep tot die wapen gebruik in 'n poging om deur kulturele hegemonie en die blamering van Jode mag te bekom, en het daarvoor op ou historiese vooroordele gesteun.
Voordat die Nazi's aan die mag gekom het, het Duitse eugenetici, onder wie Joodse mediese en psigiatriese vakkundiges, Jode wel as onderskeidend van wit Europeërs beskou, maar nie as so "ontaard" of ongeskik dat iets meer as leiding oor die vermyding van oorerflike siektes deur huweliksberading nodig sou wees nie, en so vroeg as 1918 ook keuring van Jode wat na Palestina wou emigreer.
Neo-Nazi's se aanklagte teen Jode
Die moderne samesweringsteorie kan na Europese neo-Nazi-kringe ná die oorlog teruggevoer word, veral na René Binet se boek van 1950. Laasgenoemde het Franse regse bewegings van die 1960's soos beïnvloed, wat aangevoer het dat "sistematiese rassevermenging niks anders as 'n stadige volksmoord" is.Gilles Fournier, , , nr. 16, April 1964, p. 21 In Desember 1948 het Binet se koerant geskryf: "Ons beskuldig die Sioniste en anti-rassiste van die misdaad van volksmoord omdat hulle beweer dat hulle 'n kruising aan ons oplê wat die dood en die vernietiging van ons ras en beskawing sou wees".
Die term "wit volksmoord" het so vroeg as 1972 sporadies in die Amerikaanse Nazi-Party se koerant White Power verskyn en is in die 1970's en 1980's deur die White Aryan Resistance gebruik, waar dit hoofsaaklik na voorbehoeding en aborsie verwys het. Die samesweringsteorie is deur die neo-Nazi David Lane in sy White Genocide Manifesto ( 1995, oorsprong van die latere gebruik van die term) uitgewerk, waarin hy beweer het dat die regeringsbeleid van baie Westerse lande daarop gemik was om wit Europese kultuur te vernietig en wit mense in 'n "uitgestorwe spesie" te verander. Lane, 'n stigterslid van die organisasie The Order, het rassevermenging, aborsie, homoseksualiteit, beweerde Joodse beheer oor die media, "multirassige sport", die regsgevolge vir dié wat "volksmoord teenstaan" en die "Sionistiese Besettingsregering" wat volgens hom die Verenigde State en die ander lande met 'n wit meerderheid beheer en "wit volksmoord" aanmoedig, gekritiseer. Lane het die "Veertien Woorde" geskep, naamlik "Ons moet die voortbestaan van ons volk en 'n toekoms vir wit kinders verseker", 'n witvolksmoordslagspreuk. Lane se Veertien Woorde is in die Aryan Nations se Declaration of Independence van 1996 aangehaal, waarin gestel is dat die Sionistiese Besettingsregering "die uitwissing van die wit ras en sy kultuur" as "een van sy vernaamste doelwitte" nastreef. Die Aryan Nations-leier Richard Butler het in 2000 getuig: "Die wit ras is die mees bedreigde spesie op die aarde." In die 2010's het Aryan Nations en verwante groepe ander slagspreuke soos "Diversiteit = Wit Volksmoord", wat na ander lande versprei het, by die "14 Woorde" gevoeg.
'n Ander stroming is in die 1970's in Europa deur die Oostenrykse neo-Nazi Gerd Honsik ontwikkel, wat die geskrifte van Richard von Coudenhove-Kalergi uit die vroeë 20ste eeu met sy uitvinding van die Kalergi-plan-samesweringsteorie verdraai het, wat in 'n boek van 2005 gepopulariseer is.
Rhodesiese skrikmaaktaktiek
duimnael|regs|upright=0.75|Ian Smith 1954
In 1966 is die Rhodesiese eerste minister Ian Smith beskryf as iemand wat wit Rhodesiërs oorreed het dat hul enigste alternatief tot sy regering se Rhodesiese Bosoorlog "diktatuur en wit volksmoord" deur kommunisties gesteunde swart nasionalistiese guerrillas was.
Wit meerderwaardiges word as behep met die behandeling van die voormalige heersende wit minderhede in Zimbabwe en Suid-Afrika deur die swart meerderhede beskryf, waar "die verminderde statuur van wittes as 'n voortgaande volksmoord voorgehou word wat beveg moet word". Die verhaal van Rhodesië in die besonder, soos Zimbabwe voorheen bekend gestaan het, wat deur 'n segregasiegesinde regering regeer is waaronder die meeste swart mense stemreg ontsê is, hou 'n besondere fassinasie vir wit meerderwaardiges in. Zimbabwe se rampspoedige ekonomiese ineenstorting onder die leiding van sy tweede swart president, Robert Mugabe, tesame met die Mugabe-regering se beleid teenoor die wit minderheid, is deur wit meerderwaardiges as bewys van sowel die minderwaardigheid van swartes as 'n geval van volksmoord teen wittes aangevoer. In alt-regse en wit meerderwaardige groepe is daar baie nostalgie oor Rhodesië, wat gesien word as 'n staat wat in die 1960's en 1970's dapper vir wit meerderwaardigheid in Afrika geveg het totdat dit verraai is.
Alt-regs
duimnael|upright=0.75|David Duke