Een zaak (voorwerp, gebied, substantie) die verstoringen opvangt of vereffent die ontstaan door interactie van twee of meer andere zaken:
buffer (scheikunde), een combinatie van stoffen die veranderingen in zuurgraad afremt. schokopvanger: buffer (stootbalk), een uitsteeksel, vooral op railvoertuigen en doodlopende sporen, gewoonlijk per twee op een stootbalk. deurbuffer bufferzone, een (grond)gebied. bufferstaat, een staat die geheel in een bufferzone ligt, eventueel de bufferzone is. buffer (geheugen), een tijdelijk geheugen in rekenmachines, computers en dergelijke. bufferstrook, een verkeersmaatregel.
Zie ook kreukelzone