Curaçao (Papiaments: Kòrsou) is een constituerend land binnen het Koninkrijk der Nederlanden. Het grondgebied van Curaçao bestaat uit het eiland Curaçao, het onbewoonde Klein Curaçao en de daarbij behorende territoriale wateren.
Het eiland is gelegen in de zuidelijke Caraïbische Zee, de zuidpunt ligt 65 kilometer ten noorden van de kust van Venezuela. De hoofdstad en grootste plaats van Curaçao is Willemstad.
Tot 10 oktober 2010 was Curaçao een eilandgebied (een soort deelgebied) van de Nederlandse Antillen, wat een voormalig land binnen het Koninkrijk der Nederlanden was.
Curaçao heeft de status van Landen en Gebieden Overzee (LGO) binnen de Europese Unie (EU). Het eiland valt niet onder het grondgebied van de EU, maar de inwoners bezitten wel de rechten van het EU-burgerschap. Het vrije verkeer van werknemers binnen de EU is echter niet van toepassing.
Curaçao trad op 28 juli 2024 als geassocieerd lid toe tot de Caricom.'We tellen weer mee' Antilliaans Dagblad, geraadpleegd op 9 april 2025
Geschiedenis
Werelderfgoed Op Curaçao zijn veel overblijfselen van het koloniale verleden. Het duidelijkst is dat terug te zien in de bijzondere architectuur van 17e- tot vroeg-20e-eeuwse panden in Willemstad.
Vanwege de aard en dichtheid van de gebouwen staan de wijken Punda, Otrobanda, Scharloo en het smalgedeelte van Pietermaai in het historisch centrum van Willemstad op de Werelderfgoedlijst van UNESCO. Ook zijn landhuizen en voormalige plantagehuizen tot monument verklaard.
Etymologie Over de oorsprong van de naam Curaçao bestaan verschillende theorieën:
Een legende is dat eind 15e eeuw gedurende een van Christoffel Columbus' reizen een aantal Portugese zeelieden scheurbuik opliepen. Om niet op zee te sterven en overboord gegooid te worden, vroegen ze om op een van de nabijgelegen eilanden afgezet te worden. Na het eten van het plaatselijke citrusfruit met een overvloed aan het toen nog onbekende vitamine C herstelden ze volledig. Toen Columbus' schepen een aantal maanden later weer langs de eilanden voeren, verbaasden de zeelieden hun oude maatjes door ze vanaf het strand toe te wuiven. Sindsdien werd het eiland "Curaçao" genoemd, naar het Portugese woord "cura" voor genezing.
Een andere gangbare verklaring is dat het is afgeleid van het Portugese woord voor hart, coração, wat zou verwijzen naar het eiland als een centrum van handel. Dit werd dan door Spanjaarden overgenomen als Curaçao, wat werd gevolgd door de Nederlanders. Een andere uitleg is dat Curaçao verwant is met de naam die de oorspronkelijke inwoners gebruikten om zichzelf mee aan te duiden.Joubert en Van Buurt, 1994 Deze theorie wordt ondersteund door vroege Spaanse reisverslagen, die de inheemse bevolking aanduidden als "Indios Curaçaos".
De naam "Curaçao" heeft een associatie gekregen met een specifieke blauwtint, en wordt soms gebruikt als een bijvoeglijk naamwoord, afkomstig van de diepblauwe likeur met de naam blauwe Curaçao.
Geografie miniatuur|links|Een gedetailleerde kaart van Curaçao uit de Encyclopaedie van Nederlandsch West-Indië 1914-1917 Curaçao is een tropisch eiland, gelegen in het zuidelijke deel van de Caribische Zee aan de Zuid-Amerikaanse kust. Het vormt samen met Bonaire en Aruba de Benedenwindse Eilanden, ook wel de ABC-eilanden genoemd. Curaçao is van deze drie eilanden het grootst. Curaçao bestaat uit het eiland Curaçao en het eiland Klein Curaçao, dat 10 kilometer vanaf de oostkust ligt. Het hoogste punt is de Sint Christoffelberg met 375 m. Het eiland bestaat uit koraalkalk en vulkanisch gesteente.
Curaçao heeft zes natuurlijke havens, ontstaan doordat de zee de koraalkalk heeft uitgehold. Aan de zuidwestkant ligt de grootste daarvan, het Schottegat, de haven van Willemstad. Gezegd wordt dat dit de grootste natuurlijke haven ter wereld is. Het Schottegat wordt bereikt via de Sint Annabaai.
Aan weerszijden hiervan liggen de beide stadsdelen van Willemstad: in het oosten het oudste gedeelte: Punda, De Punt, met vele winkeltjes en in het westen de wijk Otrobanda, Papiaments voor De Andere Kant. Beide delen worden sinds 1888 door een houten pontonbrug, de Koningin Emmabrug, met elkaar verbonden. Aan de De Ruyterkade is een levendige drijvende markt waar veelal Venezolanen vanuit hun bootjes koopwaar aanbieden aan klanten op de kade.
miniatuur|Oostpunt Oostpunt of Land van Maal bevindt zich in het uiterste oosten van het eiland, en is sinds de jaren 1870 privé-eigendom. Oostpunt meet 54 km² waarvan het grootste gedeelte onbewoond en een wildernis is. Het onbewoonde gedeelte is verboden toegang. Curacao Curaçao, The Road To Economic Recovery, The Oostpunt Scenario, 27 juni 2013 (via archive.org vwg foutmelding)Overheid van Curaçao, Buurtprofiel Oostpunt, 2011, pp.6-10
Plaatsen miniatuur|De Handelskade in Willemstad miniatuur|Brionplein, Willemstad miniatuur|Het Penhagebouw, een van de gebouwen op de Werelderfgoedlijst Curaçao was van 1863 tot 1925 opgedeeld in vijf districten; hierna is dit teruggebracht tot de twee buitendistricten Bandabou en Bandariba en het stadsdistrict Willemstad. In de loop der jaren is de hoofdstad Willemstad het hele gebied rond de grote natuurlijke haven, het Schottegat, gaan beslaan. Daardoor zijn veel dorpjes die eerst los lagen, aaneengegroeid tot een groot verstedelijkt gebied. De stad beslaat ongeveer een derde van het hele eiland in het oosten. De bekendste wijken van Willemstad zijn: Punda, het historische stadscentrum met de Handelskade aan de Sint Annabaai Otrobanda, aan andere kant van de Sint Annabaai Pietermaai, ten oosten van Punda Scharloo, ten noorden van Punda en Pietermaai, aan de overzijde van het Waaigat Julianadorp, een buitenwijk aan de westkant van de stad, rond 1928 in opdracht van Shell gebouwd voor zijn personeel Emmastad, gebouwd voor Shell in de jaren vijftig, nadat Julianadorp vol was Saliña, ligt tegen Punda aan en heeft vele winkels en restaurants Brievengat, een buitenwijk in het noorden van de stad.
Andere plaatsen ten westen van Willemstad zijn: Barber Boca Samí of Boca Sint Michiel Buena Vista Grote Berg Hato Lagun Sint Willibrordus Soto Souax Tera Corá Westpunt
Ten oosten van Willemstad liggen: Jan Thiel Koraal Partir Montaña Rey Nieuwpoort Santa Rosa Sint Joris Spaanse Water
Klimaat Het klimaat van Curaçao is semi-aride. Volgens de klimaatclassificatie van Köppen heeft Curaçao voor het grootste deel een tropisch semi-aride steppeklimaat (BSh). Het westelijk deel van het eiland is vochtiger, hier heerst een tropisch savanneklimaat (As). De meeste regen valt tussen oktober en december, het regenseizoen. Er valt gemiddeld ongeveer 600 mm regen per jaar, op de westelijke zijde iets meer en op de oostelijke helft in het algemeen wat minder. Deze gemiddelde neerslagsom is ongeveer vergelijkbaar met de jaarlijkse neerslagsom van Nederland, maar omdat de verdamping op Curaçao veel groter is, is het eiland daardoor toch vrij droog. Bovendien varieert de jaarlijkse neerslag enorm. In sommige jaren valt er meer dan 1000 mm regen, terwijl andere jaren kurkdroog blijven.
De temperaturen zijn relatief constant met kleine verschillen door het hele jaar heen. De passaatwinden brengen overdag verkoeling en dezelfde passaatwinden brengen 's nachts warmte. De jaargemiddelde temperatuur is overdag 31,4 °C en 's nachts 25,7 °C. De koudste maand is januari met een gemiddelde temperatuur van 26,6 °C en de warmste maand is september met een gemiddelde temperatuur van 29,1 °C. De hoogste temperatuur ooit gemeten was 38,3 °C en de laagste ooit was 19,7 °C, gemeten op 2 januari 2014. De maanden februari tot en met augustus behoren tot de droogste maanden van Curaçao. Het zeewater rond Curaçao is gemiddeld rond de 27 °C en is het koudst (gemiddeld 25,9 °C) rond februari-maart en het warmst (gemiddeld 28,2 °C) rond september-oktober.
Het seizoen van de orkanen loopt van juni tot en met november, maar tropische stormen of orkanen bereiken zelden Curaçao. De laatste tropische stormen en orkanen, die dicht bij het eiland langskwamen waren Joan in 1988, Cesar in 1996, Felix in 2007 en Omar in 2008. In 2010 kreeg Curaçao te maken met de staart van orkaan Tomas, die grote waterschade aanrichtte. Orkaan Matthew heeft in 2016 voor veel waterschade gezorgd in het westelijke gedeelte van Curaçao.
Natuur Flora miniatuur|Kaka di pushi (Opuntia curassavica) De vegetatie van kunuku bestaat voornamelijk uit verschillende soorten cactussen, laag struikgewas en lage bomen. De dividivi is een van de bekendste bomen. Langs de kust maar ook in woonwijken groeit de stranddruif, ook "dreifi di laman" genoemd. Deze geeft schaduw op een opwarmend eiland, net als de wayaká.https://www.curacao.nu/nieuws/natuur/90208/wayaka-sterke-en-altijd-groene-schaduwboom-voor-curacao-deel-6
Aloësoorten en agaves komen in verwilderde vorm voor. Daarnaast groeien er verschillende kruiden en komen er ook orchideeën voor. Op en rondom de hoogste toppen van de heuvels ten westen van de Sint-Christoffelberg groeit Sabal antillensis, een palmensoort die uitsluitend voorkomt op Curaçao.
Vachellia en Caesalpinia zijn kenmerkende boomsoorten voor het eiland met soorten als Caesalpinia coriaria en Vachellia tortuosa. Kenmerkende cactussen zijn Melocactus macracanthos en Opuntia curassavica.
In het westen van het eiland bevinden zich een aantal natuurgebieden: Het gebied rond de Sint-Christoffelberg, het Christoffelpark, een nationaal park en aangrenzend hieraan het Nationaal park Shete Boka. In dit gebied komen zeeschildpadden voor. Tevens bij Boka Ascencion nabij landhuis Ascencion komen zeeschildpadden voor. Bij Sint Willibrordus met de zoutpannen van Jan Kok is er een natuurreservaat, waar flamingo's voorkomen. In hofi Pastoor vindt men de oudste boom van Curaçao de "kapokboom" (Ceiba pentandra) en diverse andere vegetatie van het eiland. Op Curaçao zijn er diverse gebieden met mangroves, zoals de mangroves te Santa Cruz, de mangroves bij de St. Jorisbaai, de mangroves in het Spaanse Water, de mangroves in de Piscaderabaai en de mangroves in de lagune bij de Koredor. Hoewel deze bomen essentieel zijn voor de kustbescherming en voor het onderwaterleven, worden ze nog niet beschermd. Ze gaan daardoor achteruit en worden bedreigd in hun voortbestaan. Uitzondering is het Curaçao Rif Mangrove Park in Otrobanda.https://www.curacao.nu/nieuws/natuur/82525/bescherming-mangroven
Fauna Curaçao is het leefgebied van het Curaçaos witstaarthert, een unieke, endemische ondersoort die nergens anders ter wereld voorkomt. Katoenstaarten, uit de familie van de hazen en konijnen, zijn enkel te vinden op Curaçao en Aruba. Leptonycteris curasoae en Glossophaga longirostris zijn enkele soorten vleermuizen van het eiland. Calomys hummelincki is een soort woelmuis kenmerkend voor het eiland. Het eiland heeft 217 soorten vogels, zoals de gele en de oranje troepiaal, de rode flamingo, de maisparkiet en het suikerdiefje.
Verder leven er op het eiland verschillende soorten hagedissen. De grootste hiervan is de groene leguaan. Deze leguanensoort komt in bijna heel Midden- en Zuid-Amerika voor en wordt door mensen gegeten. Ook leven er allerlei soorten tropische insecten. In de grotten op het eiland leeft een aantal vleermuissoorten die behalve op Curaçao en Bonaire nergens anders voorkomen. Renhagedissen zoals Cnemidophorus murinus (lokaal bekend als blauw-blauw) kenmerken de reptielen van het eiland. Op het hele eiland is de gestreepte anolis te vinden, een hagedis die alleen voorkomt op Curaçao, Klein Curaçao en Aruba.
Het koraalrif telt ongeveer zestig soorten koraal zoals Montastraea annularis. In de zee rond het eiland leven ongeveer 350 soorten vissen.
Stranden miniatuur|De Grote Knip Curaçao heeft 37 stranden.De 37 stranden van Curaçao in kaart. AD (25 november 2014). De meeste liggen aan de zuidkant van het eiland. De bekendste zijn:
Demografie Bevolking