Lovis Corinth

mini|Lovis Corinth (1887) Lovis Corinth (* 21. Juli 1858 as Franz Heinrich Louis Corinth in Tapiau, Ostpreußen; † 17. Juli 1925 in Zandvoort, Provinz Noord-Holland) weer en düütsch Maler, Tekner un Grafiker. He tell neben Max Liebermann, Max Slevogt, Ernst Oppler un Hans Meid (Druckgraphik) to de wichtigsten Vertreder vun den düütschen Impressionismus un de Berliner Secession. Nah sien Utbillen in Königsbarg, München, Antwerpen un Paris hett he vör allen in Berlin arbeit, wo he ok sien Fru Charlotte Berend kennenlehrt hett. Sien laat Warken sünd vun den Expressionismus anreegt un wurrn to Tiet vun den Natschonalsozialismus as utaart ansehn. Wegen dissen Stilwannel in sien Schaffen hörrt Corinth to de wenig Künstlern, deren museale Bearbeitung tüschen de Sammlungen vun at 19. un 20. Johrhunnert updeelt is.Angelika Wesenberg, Plurale Moderne, in: Birgit Verwiebe (Hrsg.), Die Sammlung der Nationalgalerie zum langen 19. Jahrhundert. Erwerbung, Forschung, Dokumentation, Vermittlung, Heidelberg 2023, ISBN 978-3-98501-109-4, S. 166–189, hier: S. 168.

Leven mini|Corinth sien Gebortshuus in Tapiau (2016) De Öllern Heinrich un Wilhelmine Corinth hemm en Gerberee as ok en grötteren landwertschaplich Bedriev harrt. Lovis Corinth weer dat eenzige gemeensame Kind vun de beid, he harr aber von sien Moders Siet fief Halfgeschwister, mit de he upwussen is. Dat Gebortshuus gifft dat noch, en Gedenktafel erinnert an den Maler.

Van 1866 bit 1873 gung Corinth up dat Kneiphöfische Gymnasium in Königsbarg. Wiels disse Tiet leev he bi sien Tant in Königsbarg. Mit den Utbröök vun den Düütsch-Franzööschen Kriegs 1870 trucken Suldaten in de Wahnen vun sien Tant in. As sien Moder 1873 storven weer, gung Corinth torüch up den Hoff vun sien Öllern, wenig later kreeg he den Wunsch Maler to wurrn. He sülvst beschrifft dit in sien Autobiografie as en vun völ Wünschen, de regelmatig wesseln deen:

Zitat: Es fiel gerade Ostern mein Lebensberuf auf den Maler, denn fast jeden Monat hatte ich eine andere Leidenschaft, mein Leben einzurichten: Soldat, Matrose, vor allem Landwirt, wechselten in buntem Reigen und heute wollte es das Schicksal, daß ich Maler werden wollte. Bei diesem Berufe verharrte ich nun treu und niemals wollte ich es bereuen. Lovis Corinth: Selbstbiografie. Hirzel, Leipzig 1926, S. 67.

Wenig later hett sien Vader dat Anwesen in Tapiau verköfft un truck mit sien Söhn nah Königsbarg, dormit de dor en Malerutbillen kreeg. Corinth gung an de Kunstakademie Königsbarg un hett do ras Schöler vun Otto Günther de Grundlagen vun de Maleree as ok traditschonelle Historienmaleree kennen lehrt. Mit Günther un de sien wiederen Schölern reis Corinth nah Berlin un Döringen un hett dor de Ateliers vun Albert Brendel, dormals Direktor vun de Weimarer Kunstschool, as ok Friedrich Preller un Karl Buchholz besöcht. Corinth sien eegen Arbeiten hemm sück up Porträts un Landschapsbiller konzentreert.

München, Antwerpen, Paris 1880 gung Corinth up Empfehlung vun sien Lehrer Günther an di Kunstakademie nah München, de to de Tiet as bedüüdenst Zentrum för Malerei neben Paris gull un mit de Kulturszene vun disse Stadt in engem Uttuusch stunn. Louis Corinth hett toeerst de Klass vun Franz Defregger besöcht un wessel denn to Ludwig von Löfftz, en ehmalgen Schöler vun Wilhelm von Diez. To sien Mitschölern hemm ünner annern ok Hans Olde un Bernt Grönvold hörrt, mit de Corinth noch völ Johren Kuntakt harr. Corinth hett sück de Strömung vun den Naturalismus anslooten, de jüst anfung sück tegen de klassische Historienmalerei dörtosetten. Ok de Aktmaleree speel in sien Utbillen en groot Rull; 1883 entstunn up disse Wies sien Gemälde Schächer am Kreuz, bi de sien Konzeptschoon Inflööt vun sien Lehrer Löfftz as ok vun de sien ehmalgen Schöler Karl Stauffer-Bern to erkennen sünd. En anner wichtig Lehrer in München för Corinth wurr Wilhelm Trübner, för den he 1920 ok en Nahroop verfaaten dee.Lovis Corinth: Wilhelm Trübner, in: Gesammelte Schriften Fritz Gurlitt, Berlin 1920.

Tüschen 1882 un 1883 hett he sien Studium ünnerbraken un hett sien Militärdeenst as Eenjohrig-Freewilliger afleist, dornah is he mit sien Vader up en Reis gahn, de vör allen nah Italien un an den Gardasee führen dee. Ansluutend hett he dat Studium weer upnommen.

1884 gung Corinth för dree Maand nah Antwerpen un hett dor bi Paul Eugène Gorge studeert. In dat sülvig Johr kunn he mit sien Gemälde Das Komplott sien eersten internatschonalen Spood recken. Dat Bild wurr up en Utstellung in London mit en Bronzemedaille uttekent (wurrd vun Ulrike Lorenz antwiefelt),Ulrike Lorenz: Lovis Corinth (1858–1925). In: Ulrike Lorenz, Marie-Amélie zu Salm-Salm, Hans-Werner Schmidt (Hrsg.): Lovis Corinth und die Geburt der Moderne. Kerber Verlag, Bielefeld 2008, ISBN 978-3-86678-177-1, S. 210–211. 1885 wurr dat in’n Pariser Salon wiest. In dat Atelier vun Gorge entstunn dat Gemälde Othello, en Porträtdorstellung vun en swaarten Mann, dat to sien bekanntst Biller hörrt. Dorneben hett he ok sien eerst Porträt maalt Porträt des Malers Paul Eugène Gorge, den 1898 un 1908 twee wiedere folgen deen.

In‘n Oktober vun dat Johr is he wieder nah Paris reist un is dor in de private Académie Julian intreeden. He hett bi Tony Robert-Fleury un William Adolphe Bouguereau lehrt, de hüm vör allen de Praxis vun de Aktmaleree vun Fruen (peinture de la femme) bibrocht hemm. Se hemm dormit sien wiederes Schaffen düchtig beinfloot, vör allen de Gestaltung vun sien Fruenbildnisse vun de nächst Johren. He sülvst weer allerdings in Paris wenig spoodriek un is mit 20 grootformatig Biller torüch kommen, vörnehmlich Aktdorstellungen. Ofschoons to de sülvig Tiet ok moderne un prominente Impressionisten in Paris leven un arbeiten deen un Biller vun wenige Johren tovör storven Meester as Gustave Courbet oder Édouard Manet in Paris to sehn weer, hett he dorvan nichts mitkreegen. Inspiratschoon funn he dorgegen in Utstellungen vun Jean-Louis-Ernest Meissonier, Wilhelm Leibl un vör allen dör en Retrospektive vun Jules Bastien-Lepage.

In’n Sömmer 1886 is Corinth mit Hans Olde an de Oostseeküst reist, um hier Landschapsimpressionen un Porträts to malen (kiek: Im Fischerhaus). 1887 kehr he nah Königsberg torüch un hett sien Vader maalt – un ok mit de Utstellung vun dit Bild in de Königsbarger Akademie bleev he ahn Spood.

1887 truck Corinth nah Berlin un hett dor den Winter verbrocht, in den he ünner annern Max Klinger, Walter Leistikow un Karl Stauffer-Bern kennenlehrt hett. In Berlin is wohrschienlich ok sien eerst Sülvstbildnis entstahn. In de Loop vun sien Leven keemen noch eenige dorto. In dat dorup folgend Johr kehr he aber weer torüch nah Königsbarg to sien intüschen swoor kranken Vader. Den hett he denn dor noch mehrfack porträteert, bevör de Vader an’n 10. Januar 1889 storven is.

München 1891 bit 1900 1890 kreeg dat Gemälde Pietà, dat he bi den Salon de Paris vörstellt harr, en Utteknung; in dat glieker Johr hett he dat Bild vun de Susanna im Bade malt, dat he ebenfalls spoodriek to Präsentatschoon bi den Salon inreichen dee.

In sien Arbeit bestätigt, hett sück Corinth 1891 entslooten, weer nah München torüchtokehren. Hier hett he sück en Wahnung in Schwabing söcht, blots een Huus neben de Wahnung vun sien Kollegen Ernst Oppler. Den Utblick ut sien Atelierfenster hull he in dat sülvig Johr in mehreren Gemälden fast, mit de he sück, ebenso as mit Waldinneres bei Bernried, mit den to disse Tiet in München aktuellen Pleinairismus befaaten dee – de Künstler hemm hör Atelier verlaaten un fungen Motive „ünner free Himmel“ in. Dat wurr in Düütschland vör allen vun Arnold Böcklin, Max Klinger un Hans Thoma verfolgt, de in München to de populärsten Gestalten vun de Kunstszene hörrn deen. As Münchner Malerfürsten gullen Friedrich August von Kaulbach, Franz von Lenbach as ok Franz von Stuck. Neben de nöömt Biller weer dat Hööftwark vun Corinth in dat Johr vun den Diogenes, en Dorstellung vun den Diogenes von Sinope n en Grootformat. De Utstellung vun dat Bild in’n Münchner Glaspalast kreeg aber nich so as verwacht Lob, völmehr kreeg se massive Kritik, de Corinth an sien Schaffen twiefeln leet. Vun sien Früend Otto Eckmann leet he sück de Kunst vun dat Radeeren bibringen, un bit 1894 keem sien Radeerzyklus Tragikomödien herut, in den he sück up den Jugendstil up de een Siet un up de anner dat Wark vun Max Klinger betrecken dee.

Af 1892 entstunn en Reeg vun Gemälden, de Schlachthuusszenen afbillen un de Kritiker weer övertüügen kunnen. De Biller weern realistisch dorstellt un heem dör hör Motive övertüügt. Corinth harr Ansluss funnen an de „Revolutschonäre“ vun de Münchner Kunstszene, de nich in dat bekannt Glaspalast utstellen, sonnern sück in de Künstlersellschopp Allotria drapen deen. 1892 grünn sück ut disse Vereenigung de Münchener Secession, de sück neben Corinth ok Max Liebermann, Otto Eckmann, Thomas Theodor Heine, Hans Olde, Hans Thoma, Wilhelm Trübner, Franz von Stuck un Fritz von Uhde ansluuten deen. 1893 wull Corinth tosommen mit Otto Eckmann, Trübner, Heine, Max Slevogt, Ernst Oppler, Hermann Obrist un Peter Behrens de Freie Vereinigung der XXIV grünnen, um de Utstellungssituatschoon to verbetern. Doruphen keem dat to en Striet in de Sezession, de Grünnen keem nich tostann, un de Bedeeligten wurrn vun de Münchner Sezession utslooten. Se funnen as Freie Vereinigung der XXIV / Münchner 24 in de Galerie Eduard Schulte in Berlin en Utstellungsmögelkeit.

1895 hett Corinth mit sien Kreuzabnahme dat eerste Bild malt, dat he överhoopt ok verkoopen kunn. Dat wurr noch in dat sülvige Johr in’n Glaspalast utstellt un mit en Goldmedaille uttekent. Tüschen 1895 un 1900 hett he dor noch en Reeg vun Gemälden utstellt, aber mit wenig Spood. Över en Früend keem Corinth um 1895/96 in Kuntakt mit de Münchner Literatengrupp Die Nebenregierung, de ünner annern de Schrievers Max Halbe, Graf Eduard von Keyserling, Frank Wedekind un Otto Erich Hartleben anhörrn dee. 1896 hörr Corinth ok to de Grünnensliddmaaten vun de Freemüererloge In Treue fest, de dat ok hüüd noch gifftVgl. Website. un de he 1898 dat Gemälde Die Logenbrüder malt hett, up de twalf Liddmaaten vun sien Loge afbilld sünd. In de Folgejohren entstunnen en Reeg vun sien spoodrieksten un bit hüüd bekanntst Gemälde. So hett he 1896 sien Selbstporträt mit Skelett malt. 1897 porträteer Corinth sien Früend Otto Eckmann in de Natt-in-Natt-Technik, de besünners för spontan, temperamentvull Arbeiten to gebruuken is.Bernd Fäthke, Jawlensky und seine Weggefährten in neuem Licht, München 2004, S. 60f. Disse Aart vun de Maleree hett he in sien Lehrbook Das Erlernen der Malerei empfohlen, wiel man dorin „immer wieder hereinmalen und korrigieren“ kann.Lovis Corinth: Das Erlernen der Malerei. Berlin 1909, S. 57. Ebenfalls 1897 entstunn de Schlachterladen in Schäftlarn an der Isar as Fortführung vun sien Schlachthuusszenen as ok dör de Aktmaleree präägt Historienbiller as Die Hexen un Die Verführung des heiligen Antonius. As Corinth 1899 to’n Besöök vun de eerste Utstellung vun de Berliner Secession in Berlin weer un Max Liebermann besöcht hett, hemm se sück gegensiedig porträteert. Tüügnis sünd dat Bildnis des Malers Lovis Corinth un en Porträt vun Max Liebermann ut dat Johr1899.

Nahdem he binnerhalv vun München umtrucken weer, hett he 1900 de Salome malt, en Bild, in dat he sülvst groot Haapen leggen dee, dat aber für en Utstellung vun de Münchner Sezession aflehnt wurr. Dat führ dorto, dat he München verlaaten un nah Berlin gahn wull. Dor harr he wiederhen Kuntakt to Walter Leistikow, de 1898 mit Max Liebermann un Paul Cassirer de Berliner Secession grünnd harr. Salome wurr mit de tweet Secessionsutstellung in’n Juli 1900 en Erfolg un Corinth wurr nah eegen Wöör „in Berlin eine Kapazität“.Lovis Corinth: Selbstbiografie. Hirzel, Leipzig 1926, S. 143. Ok sien Biller Susanna und die beiden Alten as ok Kreuzigung wurrn up de Utstellung wiest. Vun Leistikow kreeg Corinth sien eersten Porträtupdrääg in Berlin.

Berliner Johren