De Madagaskarslange-earn (Eutriorchis astur) is in middelgrutte rôffûgel út 'e famylje fan 'e haukfûgels (Accipitridae). Hoewol’t de soarte tradisjoneel as in soarte fan hauk klassifisearre waard, suggerearret genetysk ûndersyk in nauwe besibbing oan 'e slange-earnen (Circaetinae), wylst de krekte taksonomyske posysje noch hieltyd net folslein dúdlik is. It is de iennichste soarte yn it monotypyske skaai fan 'e Madagaskarslange-earnen (Eutriorchis).
Beskriuwing De Madagaskarslange-earn is likernôch 57 oant 66 cm lang en hat in wjukspanne fan 90 oant 110 sm. Hy hat in hiele opfallende bou mei koarte, rûne wjukken en in tige lange, rûne sturt. Dit is in oanpassing oan it libben yn it tichte reinwâld, wêrtroch't er goed tusken de beammen troch fleane kin.
It fearrekleed is oan 'e boppekant donkergriis oant brún, wylst de ûnderkant fan it lichem, de kiel en it boarst mei fine, donkere dwersstreken op in ljochte eftergrûn tekene is. De eagen binne opfallend giel en de snaffel is krêftich mei in skerpe heak.
Fersprieding en leefgebiet Dizze soarte is endemysk foar it eilân Madagaskar. De fûgel libbet allinnich yn 'e tichte reinwâlden yn it noardeasten en it easten fan it eilân. Hy wurdt komselden sjoen om't er him ophâldt yn it tichte beamtegrien fan it bosk en hast nea boppe de beamtoppen útfljocht.
Ekology en gedrach Sa't de namme al seit, bestiet in grut part fan it dieet fan dizze earn út slangen, hagedissen en lytse wringedieren. Hy jaget fan in sitplak yn 'e middelste laach fan it wâld, wêrby't er syn proai mei de krêftige klauwen fan 'e tûken of fan 'e grûn grypt. Fanwegen de seldsumheid fan 'e fûgel waard it earste nêst pas yn 1997 wittenskiplik beskreaun.
Status De Madagaskarslange-earn hat de status bedrige op 'e Reade List fan de IUCN. Tusken 1930 en 1990 wienen der gjin befêstige waarnimmings mear, wêrtroch't der tocht waard dat de soarte útstoarn wie. Yn 1993 trof in team fan ûndersikers fan 'e organisaasje The Peregrine Fund, ûnder lieding fan de biolooch Lily-Arison Rene de Roland, in fûgel oan yn it Ambatovakyreservaat, yn it noardeasten fan Madagaskar dy't hja ynearsten net thúsbringe koene. Nei bestudearring fan âlde museumeksimplaren koene hja de soarte as Eutriorchis astur identifisearje. Yn novimber 1997 fûn in team fan Russell Thorstrom foar it earst yn 'e skiednis in beset nêst op it Masoalaskiereilân. It die doe bliken hoe't it koe dat de fûgel sa lang net mear sjoen waard: oars as de measte rôffûgels sirkelt de Madagaskarslange-earn hast nea heech yn 'e loft, hy jaget yn it tichte blêdetek en kin hiel lang op ien plak stil sitte te wachtsjen op in proai, wat him hast ûnsichtber makket foar ûndersikers op 'e grûn.
De grutste bedriging foar it fuortbestean fan dizze earn is de grutskalige ûntbosking op Madagaskar, wêrtroch't it spesifike leefgebiet fan 'e fûgel stadichoan ferdwynt.
Kategory:Madagaskarslange-earn Kategory:Fûgelsoarte Kategory:Bedrige fûgel Kategory:Lânseigen fauna yn Madagaskar