Keizer Palpatine (Ingelske útspr.: [ˈpælpətiːn], likernôch: "pel-puh-tiin"), berne as Sheev Palpatine en gauris simpelwei oantsjut as de keizer, is in fiktyf personaazje út 'e Star Wars-franchise. Syn skûlnamme as Sith is Darth Sidious. Palpatine is de wichtichste antagonist yn Star Wars: Episode VI – Return of the Jedi, de lêste film fan 'e oarspronklike Star Wars-filmtrilogy (1977-1983), en teffens yn 'e Star Wars-prequeltrilogy (1999-2005) en yn Star Wars: Episode IX – The Rise of Skywalker, de lêste film fan 'e Star Wars-ferfolchtrilogy (2015-2019). Dêrby wurdt syn rol hieltyd fertolke troch de akteur Ian McDiarmid. Palpatine begjint as senator foar Naboo en klaut himsels omheech fia it amt fan kânselier nei it keizerskip fan it Galaktysk Keizerryk "lang ferlyn yn in stjerrestelsel fier, fier fuort". Hy is lykwols net samar in politikus mei ambysje, mei't er yn it geheim as Sith-master direkt of yndirekt ferantwurdlik is foar alle tsjinrampen dy't de haadpersoanen oerkomme. Palpatine waard yntrodusearre yn Star Wars: From the Adventures of Luke Skywalker, de ferboeking fan 'e earste Star Wars-film, dy't yn 1976 útkaam, in jier foàr de film.

Namme Oarspronklik stie it personaazje goed tritich jier bekend as koartwei 'Palpatine'. De foarnamme 'Sheev' waard betocht foar de nea makke tillefyzjesearje Star Wars: Underworld, en waard foar it earst bekendmakke yn 'e roman Star Wars: Tarkin, fan James Luceno, út 2014.

Ynspiraasje Foar it personaazje fan Palpatine en syn opkomst en gryp nei de macht liet Star Wars-betinker George Lucas him ynspirearje troch keizer Augustus, Adolf Hitler en Richard Nixon.

Krekt as de Romeinske keizer Augustus legitimisearret Palpatine syn autoritêre bewâld troch te stellen dat de korrupsje yn 'e senaat it regearjen troch it steatshaad behindere. Fierders sette Augustus, krekt as Palpatine, de senaat ûnder druk om him bûtengewoan foech ta te kennen yn in tiid fan krisis, wêrby't er sûnder it te mienen bewearde dat er dat foech weromjaan soe sadree't de krisis besward wie. Ek it klaad dat Palpatine as keizer draacht, is ûntliend oan 'e dracht fan Augustus yn syn hoedanichheid fan pontifex maximus (oftewol hegepreester fan it Romeinske heidendom).

Hitler waard begjin 1933, krekt as Palpatine, min ofte mear ta kânselier keazen (al wie it kânselierskip yn 'e Weimarrepublyk in amt dêr't men yn beneamd waard), yn acht nommen dat syn partij, de NSDAP, yn 1932 twa kear op rige de ferkiezings wûn hie. Doe't er ienris kânselier wie, begûn Hitler himsels almar mear macht ta te eigenjen oant er, it kânseliersamt as opstapke brûkend, himsels ta Führer beneamde.

De Amerikaanske presidint Richard Nixon en it Watergateskandaal wiene ek fan ynfloed op hoe't Palpatine en syn opkomst yn 'e Star Wars-prequeltrilogy werjûn waarden. Lucas sei dêr letter yn in fraachpetear oer: "[It presidintskip fan Nixon] makke dat ik begûn nei te prakkesearjen oer hoe't demokrasyen histoarysk feroarje yn diktatueren. Want demokrasyen wurde net ûnder fuotten helle; se wurde weijûn."

Fiktive biografy Oarspronklike Star Wars-trilogy Yn 'e earste beide films fan 'e oarspronklike Star Wars-filmtrilogy (1977-1983) is net Palpatine, mar syn foarnaamste hantlanger Darth Vader de wichtichste antagonist. Yn Star Wars: Episode IV – A New Hope (1977) wurdt Palpatine allinne mar neamd (troch grutmoff Tarkin, as "de keizer"). Yn Star Wars: Episode V – The Empire Strikes Back (1980) ferskynt er wol, mar inkeld as hologram, as Vader mei him oerleit oer hoe't se de talintearre jonge Jedi Luke Skywalker oerhelje kinne nei de tsjustere kant fan de Krêft, sadat er in brûkbere trewant foar harren wurdt.

De earste kear dat Palpatine (spile troch Ian McDiarmid) in wichtige rol kriget, is yn Star Wars: Episode VI – Return of the Jedi (1983), wêryn't er persoanlik delkomt om tafersjoch te hâlden oer de bou fan 'e twadde Deadsstjer en teffens om it Rebelleferbûn yn in mûklaach te lokjen. Hy bewissiget Vader derfan dat se Luke, fan wa't ûnderwilens bekend wurden is dat er Vader syn soan is, tegearre ferliede sille om him by harren te jaan. Eins is er lykwols fan doel om Vader om te bringen en him troch Luke te ferfangen. Vader hat ûnderwilens it plan opfet om 'e keizer ûnder fuotten te heljen en tegearre mei Luke it bewâld oer it Stjerrestelsel oer te nimmen.

Wannear't Vader Luke foar Palpatine bringt, besiket de keizer him te ferlieden om oer te kommen nei de tsjustere kant fan 'e Krêft troch yn te spyljen op 'e noed dy't de jonge Jedi hat oer de feilichheid fan syn freonen. Dat liedt ta in duël mei de ljochtsabel tusken Luke en Vader, wêrby't Luke syn heit ferslacht en hast deadet. De keizer fiteret him oan om troch te setten en Vader om te bringen, mar Luke stegeret him ôf. Yn razernij falt Palpatine dêrnei Luke oan mei Krêftwjerljocht, dêr't er him mei begjint te marteljen troch elektrokúsje. As Luke dan noch net om lyk wol, risselwearret Palpatine om him te fermoardzjen, mar ear't er dat dwaan kin, keart Vader him tsjin him. Hy pakt Palpatine op en smyt him yn in reäktorskacht, dêr't er yn 'e djipte te pletter falt, dat er it bestjert.

Star Wars-prequeltrilogy Yn 'e Star Wars-prequeltrilogy (1999-2005), dy't 32 foàr de foarfallen yn Star Wars: Episode IV – A New Hope úteinset, komt it publyk yn 'e kunde mei in jongere Palpatine (dy't no foar it earst sa neamd wurdt). Hy wurdt ôfskildere as in senator dy't ôfkomstich is fan 'e planeet Naboo, in garismatyske en skynber goedmienende beropspolitikus yn syn middeljierren. Hy hat lykwols in tsjuster alter ego as de boasaardige Sith-master Darth Sidious, dy't yntrigearret en konkelfoezet om 'e allinnehearskippij oer it hiele Stjerrestelsel te bemachtigjen.

Yn Star Wars: Episode I – The Phantom Menace (1999) bewurkmasteret er as Darth Sidious de blokkade dy't de ynklauwerige Hannelsfederaasje ynstelt tsjin syn eigen thúswrâld Naboo. De fjirtjinjierrige Nabooaanske keninginne Padmé Amidala ûntflechtet dêrnei mei de help fan 'e Jedi Qui-Gon Jinn en Obi-Wan Kenobi de planeet en arrivearret yn 'e Stêd fan 'e Republyk op Coruscant, de haadstêd fan 'e Galaktyske Republyk, om 'e Galaktyske Senaat te bewegen ta maatregels tsjin 'e Hannelsfederaasje. Hja wurdt dêr hoask en gastfrij ûntfongen troch Palpatine. As de sittende kânselier, Finis Valorum, har net helpe kin om't er oan hannen en fuotten bûn is troch de lochheid fan 'e burokrasy, wurdt Padmé troch Palpatine manipulearre om in moasje fan wantrouwen yn te tsjinjen. Dêrtroch wurdt Valorum ûnder fuotten helle.

Padmé keart neitiid werom nei Naboo, dêr't se eigenhandich regaad makket. Palpatine (as Sidious) stjoert syn learling Darth Maul efter har oan om har tsjin te kearen en finzen te nimmen, mar dyselde komt om yn in gefjocht mei Qui-Gon en Obi-Wan, wêrby't ek Qui-Gon it libben lit. Hoewol't it Padmé en har bûnsgenoaten slagget om 'e blokkade te brekken en de ynvaazje fan 'e Hannelsfederaasje leech te lizzen, kin Palpatine de hiele krisis dochs brûke om himsels keazen te krijen as de kânselier. Neitiid reizget er nei Naboo ta, dêr't er beart dat er mei Padmé-en-dy de oerwinning op harren fijannen fiert. Hy befreonet dêr ek de njoggenjierrige Anakin Skywalker, tsjin wa't er seit: "We sille dyn karriêre mei grutte belangstelling folgje."

Yn Star Wars: Episode II – Attack of the Clones (2002), dat tsien jier letter spilet, makket Palpatine gebrûk fan mesken yn 'e wet om kânselier te bliuwen nei't syn termyn formeel ôfrûn is. Underwilens feroarsaket er efter de skermen as Darth Sidious in nije krisis troch der fia syn nije learling, greve Dooku, foar te soargjen dat de Konfederaasje fan Unôfhinklike Stelsels oprjochte wurdt. Dat is in ferbûn fan planetestelsels dy't har fan 'e Galaktyske Republyk ôfskiede wolle. Hy lit de separatisten in oanslach op it libben fan Padmé dwaan, dy't nei de ein fan har termyn as keninginne no de senator foar Naboo is. As de oanslach mislearret, beävensearret er dat Anakin oan Padmé as liifwacht tawiisd wurdt, mei it resultaat dat dy beiden fereale reitsje, yn it geheim in romantyske relaasje begjinne en úteinlik temûk trouwe.

Trochdat de Konfederaasje fan Unôfhinklike Stelsels in legermacht fan oarlochsandroïden produsearret, slagget it Palpatine om himsels yn 'e dêrtroch ûntstiene needtastân almar mear macht ta te eigenjen. Hy beart dat er soks inkeld mei tsjinnichheid docht. Syn earste beslút is neitiid om fan it leger fan kloansoldaten dat troch de foarútsjende Jedi-master Sifo-Dyas tsien jier earder al besteld wie op 'e planeet Kamino, de formele kriichsmacht fan 'e oant dan ta demilitarisearre Galaktyske Republyk te meitsjen. De kloansoldaten, oanfierd troch de Jedi, en de androïdelegers fan 'e Konfederaasje fan Unôfhinklike Stelsels reitsje yn konflikt, wat resultearret yn it útbrekken fan 'e Kloane-oarloggen. Palpatine beart ûntsteltenis, mar as Darth Sidious wriuwt er him yn 'e hannen. Greve Dooku bringt him de blaudrukken foar in nij massaferneatigingswapen, de Deadsstjer.

Yn Star Wars: Episode III – Revenge of the Sith (2005), dat noch wer trije jier letter spilet, bewurkmasteret Palpatine syn eigen ûntfiering troch de separatistyske generaal Grievous. Hy wurdt rêden troch de Jedi Obi-Wan Kenobi en syn learling Anakin Skywalker, dy't dêrby yn gefjocht reitsje mei greve Dooku. Obi-Wan rekket bewusteleas, mar Anakin ferslacht Dooku. Palpatine fiteret him dêrnei oan om Dooku te deadzjen, wat Anakin koelbloedich docht. Neitiid keart Palpatine werom nei Coruscant. Hy is no winliken al in diktator wurden, dy't syn foech sa útwreide hat dat de Galaktyske Senaat him net mear tsjinkeare kin as dy dat al wolle soe. De Hege Jedi Ried, dy't noch altyd net foar it ferstân hat dat Palpatine en de Sith-master Darth Sidious ien-en-deselde persoan binne, rekket nettsjinsteande dat erchtinkend oer de sitewaasje, mei't men fermoedet dat de kânselier alle bykommend foech nei it beëinigjen fan 'e needtastân net mear frijwillich ôfstean sil.

Palpatine beneamt Anakin ta syn persoanlike fertsjintwurdiger yn 'e Hege Jedi Ried. De oare leden, ûnder wa Yoda, Mace Windu en Obi-Wan, fine Anakin eins noch lang net geskikt foar sa'n hege post, en se ûnthâlde him de rang fan Jedi-master (en dêrmei in stim yn 'e besluten fan 'e Ried), dêr't er rjocht op mient te hawwen. As se him brûke wolle om Palpatine te bespionearjen, ferliest Anakin in grut part fan syn fertrouwen yn 'e oare Jedi. Underwilens hâldt en draacht Palpatine him foar Anakin oer as in heitefiguer. Hy wit dat Anakin pleage wurdt troch nachtmerjes wêryn't de swier rekke Padmé yn it kreambêd stjert, dat hy fertelt him it ferhaal fan 'e Sith-master Darth Plagueis, dy't sa machtich yn 'e tsjustere kant fan 'e Krêft wie, dat er libben skeppe en de dea foarkomme koe, mar oan syn ein kaam doe't er op 't langelêst fermoarde waard troch syn eigen learling. Nei't er Anakin de tiid jûn hat om dêr ris oer nei te prakkesearjen, makket er him oan Anakin bekend as Darth Sidious en fertelt er dat hysels de learling wie dy't Darth Plagueis fermoarde hat, mar net foar't syn master him alles leard hie wat er wist.

Anakin besiket it goede te dwaan, en rapportearret de bekentenis fan Palpatine oan Jedi-master Mace Windu. Dyselde giet op Palpatine ta mei trije oare leden fan 'e Hege Jedi Ried: Agen Kolar, Saesee Tiin en Kit Fisto. Palpatine weeft handich mei de trije oaren ôf, mar Windu oermasteret Palpatine nei in gefjocht wêrby't er Palpatine syn Krêftwjerljocht yn syn gesicht weromblaze lit, mei as gefolch dat Palpatine bliuwend mismakke rekket. Ear't Windu Palpatine deadzje kin, komt Anakin tuskenbeiden, mei't er ta de konklúzje kommen is dat Padmé har oerlibbing it alderwichtichste is en dat Palpatine de iennichste is dy't him dêrmei helpe kin. Trochdat Windu ôflaat is troch Anakin, slagget it Palpatine om 'e Jedi-master te deadzjen. Neitiid swart Anakin trou oan Palpatine en de tsjustere kant fan 'e Krêft en wurdt er in Sith mei de namme Darth Vader.