Hulst is in fêstingstêd yn de Nederlânske provinsje Seelân en it haadplak fan 'e gemeente Hulst. De stêd hat 10.870 ynwenners (2026) en is dêrmei it fyfte plak fan Seelân.
Skiednis Hulst ûntstie yn 'e 11e iuw en krige yn 1180 stedsrjochten fan Filips fan de Elzas. Troch de haven en de sâltwinning út moar waard it in wichtige hannelsstêd. It âldste stedssegel út 1226 toant Sint-Willibrord; letter waard dit in klimmende liuw. thumb|left|De oermastering fan Hulst op 'e Spanjerts op 5 novimber 1645 (Ryksmuseum). Yn 1452 waard de stêd hast folslein ferneatige troch de Gintske Opstân, folge troch nije plonderingen yn 1485 en 1491. Doe't it gebiet om Hulst yn 1585 ûnder wetter set waard, ûntstie it Hellegat en dêrmei de nije haven. Hulst wie in strategyske festing dy't tusken de Spaanske en Steatske partijen wiksele; mar yn 1645 kaam de stêd definityf yn Steatske hannen. Mei it ferbod op hannel op 'e Westerskelde ferlear Hulst syn betsjutting as hannelsstêd.
Yn 'e 18e iuw waard de stêd ferskate kearen troch Frânske troepen beset. Yn 1795 waard de haven opheft: it Hellegat wie fersâne en wat der noch oer wie waard ynpoldere. Yn 1816 waard ek de fêsting opheft. Nei de Belgyske Unôfhinklikens (1830) wie Hulst foar in lyts skoft yn Belgyske hannen, mar it bleau by Nederlân.
Yn 1845 kocht de stêd de festingwerken, dy't dêrtroch goed bewarre bleaun binne. Nei 1860 wreide de bebouwing him stadichoan bûten de fêsting út, mar earst sûnt 1920 wiene der foar it earst útwreidingsplannen bûten de fêstinggurdle.
Op 20 septimber 1944 waard Hulst befrijd troch Poalske troepen, wêrby't de Sint-Willibrordusbasilyk skea oprûn en de spits ferlear. Dy waard letter troch in betonnen spits ferfongen. Sûnt 1970 en 2003 is de gemeente troch weryndielings sterk groeid.
Festingwurken fan Hulst De bolwurken stamme út de Tachtichjierrige Kriich en wurde omfieme troch in grêft. De fêsting is in geef foarbyld fan it saneamde Aldnederlânske fêstingstelsel. De wâlen binne net oeral like heech; sa binne se yn it suden acht meter heech en yn it noarden tsien meter. Yn it suden leit in dûbele grêft. De fêsting hie fiif poarten, fjouwer ravelinen (wêrfan't noch mar ien oer is), njoggen bolwurken en in stêdsmûne.
Hjoed-de-dei binne der noch trije stêdspoarten:
De Dûbele Poarte (Dobbele Poort): út 1620, ferdûbele yn 'e jierren 1930 fan 'e 20e iuw. Gintske Poarte (Gentse Poort): boud yn 1720, draacht it wapen fan 'e Generaliteit. Baginepoarte of (Graauwse Poort): stifte yn 1704 troch Benjamin de Beaufort.
De Keldermanspoarte, ek wol Bollewerck Poorte en Dobbele Poort neamd (net te betiizgjen mei de oare Dûbele Poarte), wie sawol in lân- as in wetterpoarte. Yn 'e Tachtichjierrige Kriich waard dizze ferneatige en yn 1952 troch P.J. Brand wer opgroeven.
Poarten fan Hulst.
Oare monuminten De stêd Hulst sels is in beskerme stedsgesicht en dêrmei ien fan 'e sântjin beskerme steds- en doarpsgesichten yn Seelân. De stêd telt 68 ryksmonuminten. thumb|thumb|260px|Sint-Willibrordusbasilyk. De Sint-Willibrordusbasilyk waard yn 'e 15e iuw boud, mar yn 1535 foltôge. By de ynname fan Hulst troch de Steatsen yn 1645 waard de tsjerke protestantsk. Sûnt de Frânske tiid waard de tsjerke dield mei de roomsk-katoliken. Sûnt 1930 is it wer in roomsk-katolike tsjerke en krige it de status fan basilyk. De betonnen spits waard yn 'e jierren 1950 set, nei't de âlde spits yn 'e Twadde Wrâldkriich ferneatige waard. De Protestantske tsjerke (Houtmarkt 11) waard yn 1930 yn gebrûk nommen. Se ferfong de Willibrordusbasilyk, dy't weromgie nei de katoliken en dielen fan it ynterieur fan 'e doetiidske basilyk, lykas de 17e-iuwske kânsel, de hearebank, de kroanluchters en de koarstekken, ferfearen mei. It oargel stamt út 1971 en waard boud troch de firma Fama & Raadgever. It is in bakstiennen gebou yn ekspresjonistyske styl, mei in slanke sealtektoer, ûntwurpen troch A.P. Wisse. thumb|thumb|260px|Refugium Ten Duinen It Refugium Ten Duinen (Steenstraat 28) wie it refugyhûs fan 'e Abdij Us-Leaffrouwe Ten Duinen (Koksijde, Belgje). It waard yn 'e twadde helte fan 'e 16e iuw boud en ferfong in earder refugyhûs oan 'e Potterstraat. It is in heech, ûnderkelderde hûs. Yn 1645 ferlear it syn religieuze funksje en waard it meastentiids Princehof neamd. Om 1800 hinne wie der in jeneverstokerij yn ûnderbrocht en fan 1979 oant 2022 waard it gebou brûkt troch de foarrinner fan Museum Hulst. De pleistere gevel waard yn 1860 oanbrocht. It Refugyhûs fan Cambron (Steenstraat 14) wie it refugyhûs fan 'e Abdij fan Cambron. De abdij kocht it gebou yn 1562; dêrfoar hiene se in gebou oan 'e Overdamstraat. Om 1790 hinne krige it gebou de monumintale list om de doar yn Loadewyk XVI-styl. It Refugyhûs Baudeloo (Baudeloo 20) wie it refugyhûs fan 'e Abdij fan Boudelo. It is in L-foarmich gebou mei trepgevels en in achtkantich treptuorke. It waard boud yn it tredde fearn fan 'e 15e iuw. It eardere Sint-Elisabethgasthûs (Gentsestraat 18-24) waard yn 'e 16e iuw boud en nei 1645 ta fjouwer wenhûzen ferboud. Letter binne der feroaringen oanbrocht. It Stedhûs fan Hulst is boud yn goatyske styl. Yn it stedhûs binne in soad skilderijen, âlde kaarten en gravueres útstald, wêrûnder in wurk fan Jacob Jordaens. It eardere Gûvernemintshûs (Markt 24) is in breed gebou dat foarhinne De Rijkenborch hiet en oarspronklik boud wie foar it kapittel fan de Us-Leaffrouwe-tsjerke yn Kortrijk. Nei 1645 waard it ferboud en residearre de gûverneur, Hendrik van Nassau-Siegen, hjir. Begjin 19e iuw kaam de famylje Seyditz dêr wenjen en waard it hûs yn 1840 feroare. Yn 1973 waard it in bankgebou en yn 1990 folge in restauraasje. De ûnderkeldering en de trepgevels dogge noch tinken oan 'e midsiuwske oarsprong. It Lânshûs (Steenstraat 36) wie oarspronklik it Landthuys fan it Hulster Ambacht, boud yn 1576, mar ferneatige yn 1596. Yn 1655 waard in nij lânshûs boud. Om 1730 hinne waard it ferboud yn Loadewyk XIV-styl. Yn 'e Frânske tiid waarden de wapens fan it ambacht en de Generaliteit boppe de yngong fuortkapt. It gebou wie dêrnei as kantongerjocht yn gebrûk en hie ek in kasjot. Yn 1977-1978 waard it hûs restaurearre. Sûnt 2022 is Museum Hulst deryn fêstige. Hulst besit in oantal ynteressante wenhûzen. In soad dêrfan binne letter ferboud, mar benammen it hûs oan 'e Steenstraat 3 (1640) toant noch in trepgevel fan natuerstien en in gevelstien mei in mûne. De Stedspompe is in hurdstiennen pompe út de 18e iuw. thumb|260px|Stedsmûne. De Stedsmûne is in rûne stiennen stellingmûne út 1792. It Reynaertmonumint by de Gintske Poarte waard yn 1938 makke troch Anton Damen. It is in brûnzen foks yn pylgerklean dy't de treppen opgiet nei it hôf fan kening Nobel, dy't ôfbylde wurdt op in kalkstiennen plaat. "Als de vos de passie preekt (boer let op uw eenden)" is in humoristyske byldegroep op 'e Markt, wêryn't de foks Reynaerde seis einen tasprekt. De einen binne makke fan swerfstiennen mei in brûnzen kop en poaten. It keunstwurk waard makke troch Chris Ferket. De "Pagadders" binne lytse bylden fan Spaanske soldaten dy't ferspraat yn it sintrum opsteld steane.
Kategory:Plak yn Hulst