Die Boeing B-50 Superfortress strategiese bomwerper is 'n na-Tweede Wêreldoorlogse hersiening van die Boeing B-29 Superfortress, toegerus met kragtiger Pratt & Whitney R-4360 radiale enjins, 'n sterker struktuur, 'n langer stertvin, en ander verbeterings. Dit was die laaste suierenjin-bomwerper deur Boeing ontwerp en gebou vir die Amerikaanse Lugmag. Dit is nie so goed bekend as sy direkte voorganger nie, maar die B-50 was vir byna 20 jaar in die Amerikaanse Lugmag se diens.
Na hul primêre diens met die Strategiese Lugkommandement geëindig het, is B-50 vliegtuie omgebou na lugtenkers vir die Taktiese Lugkommandement (KB-50), en as weerverkenningsvliegtuig (WB-50) vir die Lugmag se weerdiens. Beide die tenker- en orkaanjagterweergawes is in Maart 1965 uit diens onttrek weens metaalmoegheid, en roes is ook gevind aan die wrak van KB-50J 48-065, wat op 14 Oktober 1964 neergestort het.
Verwysings
Bronne
Grant, R.G. and John R. Dailey. Flight: 100 Years of Aviation. Harlow, Essex, UK: DK Adult, 2007. . Jones, Lloyd S. U.S. Bombers, B-1 1928 to B-1 1980s. Fallbrook, California: Aero Publishers, 1974, First edition 1962. . Knaack, Marcelle Size. Encyclopedia of U.S. Air Force Aircraft and Missile Systems: Volume II: Post-World War II Bombers, 1945–1973. Washington, DC: Office of Air Force History, 1988. . Knaack, Marcelle Size. Post-World War II Bombers. Washington, D.C.: Office of Air Force History, 1988. . Peacock, Lindsay. "The Super Superfort". Air International, Vol. 38, No 4, April 1990, pp. 204–208. Stamford, UK: Key Publishing. ISSN 0306-5634. Swanborough, F.G. and Peter M. Bowers. United States Military Aircraft since 1909. London: Putnam. First edition 1963. Willis, David. "Warplane Classic: Boeing B-29 and B-50 Superfortress". International Air Power Review, Volume 22, 2007, pp. 136–169. Westport, Connecticut: AIRtime Publishing. ISSN 1473-9917. .
Kategorie:Boeing Kategorie:Bomwerpers