duimnael|220px|Demonstrasie teen homofobie in Parys, 2005
Homofobie (afgelei van homo vir "homoseksueel" en fobie vir "vrees, angs"; albei Griekse woorde) is letterlik die angs vir homoseksualiteit. Die woord is in die 20ste eeu geskep, aanvanklik met 'n negatiewe betekenis: 'n haat vir of afkeer van homoseksuele en homoseksualiteit. Die woord homohaat word ook soms vir die verskynsel ingespan. 'n Persoon wat homofobiese gedrag toon, word 'n homofoob genoem. Dit is egter nie 'n fobie in die ware sin van die woord nie.
Homofobie sluit 'n reeks negatiewe houdings en gevoelens in jeens homoseksualiteit of mense wat hulle identifiseer (of beskou word) as lesbies, gay, biseksueel of transgender (LGBT ). Die woord word gedefinieer as minagting tot iemand anders, vooroordeel, afkeer en haat, en kan moontlik gebaseer wees op 'n irrasionele vrees. Dit kan ook verband hou met godsdienstige oortuigings of idees of 'n kombinasie hiervan.
Homofobie word beskou as, en is waarneembaar in, veral kritiese en vyandige gedrag jeens ander, soos diskriminasie en geweld op grond van seksuele oriëntasies wat nieheteroseksueel is.
Erkende tipes homofobie sluit in: geïnstitusionaliseerde homofobie, byvoorbeeld godsdienstige homofobie en hoe 'n regering of staat homofobie beskou, en geïnternaliseerde homofobie.
Negatiewe houdings teenoor mense wat hulle as deel van die LGBT-groepe identifiseer, het soortgelyke maar spesifieke name: Lesbofobie is die kruising van homofobie en seksisme wat teen lesbiërs gerig is, gayfobie is die afkeer of haat van gay mans, bifobie teiken biseksualiteit en biseksuele mense, en transfobie teiken transgender en transseksuele mense.
Etimologie duimnael|220px|Homofobie Alhoewel seksuele gesindhede gevind kan word in antieke Griekeland – van die 8ste tot die 6de eeue v.C. tot die einde van die oudheid (omstreeks 600 n.C. ) – is die woord deur die akademie as homofobie aangeneem, en dit word gebruik om 'n onverdraagsaamheid teenoor homoseksualiteit en homoseksuele te beskryf wat gedurende die Middeleeue gegroei het, veral onder aanhangers van Islam en die Christendom. Die term self is egter nog relatief nuut.
George Weinberg, 'n sielkundige in die 1960's, het die term "homofobie" die eerste keer beskryf.
Die woord "homofobie" het vir die eerste keer in druk verskyn in 'n artikel wat geskryf is vir die uitgawe van 23 Mei 1969 van die Amerikaanse pornografiese tydskrif Screw, waarin die woord gebruik is om te verwys na heteroseksuele mans se vrees en angs dat ander kan dink hulle is gay.
Die idee van anti-LGBT-vooroordeel as 'n gemeenskaplike probleem wat wetenskaplike aandag verdien, is nie nuut nie. In 'n 1969-artikel in die tydskrif Time word voorbeelde van negatiewe houdings jeens homoseksualiteit as "homofobie" geskryf, insluitend "'n mengsel van afkeer en vrees" wat sommige "homoseksuele paniek" genoem het.
In 1971 het Kenneth Smith homofobie as 'n persoonlikheidsprofiel gebruik om die sielkundige afkeer van homoseksualiteit te beskryf. Weinberg het dit ook op dié manier gebruik in sy 1972-boek Society and the Healthy Homosexual. Dit is gepubliseer 'n jaar voordat die Amerikaanse Sielkundevereniging gestem het om homoseksualiteit van sy lys van geestesversteurings te verwyder. Weinberg se term het 'n belangrike hulpmiddel geword vir gay en lesbiese aktiviste, advokate en hul bondgenote.
In 1981 is homofobie vir die eerste keer in The Times van Londen gebruik om te berig dat die Algemene Sinode van die Kerk van Engeland gestem het om te weier om homoseksualiteit te veroordeel.
As die woord egter letterlik opgeneem word, kan homofobie 'n probleemterm wees. Professor David A.F. Haaga sê dat hedendaagse gebruik "'n wye reeks negatiewe emosies, houdings en gedrag teenoor homoseksuele mense" insluit, wat eienskappe is wat nie ooreenstem met aanvaarde definisies van fobies nie, dié van "'n intense, onlogiese of abnormale vrees vir 'n bepaalde ding."
Homofobie manifesteer in verskillende vorme, en 'n aantal verskillende tipes is geïdentifiseer, waaronder geïnternaliseerde homofobie, sosiale homofobie, emosionele homofobie, gerasionaliseerde homofobie, en ander. from Allies Committee website, Department of Student Life, Texas A&M University Daar was ook idees om homofobie, rassisme en seksisme as 'n "onverdraagsame persoonlikheidsteuring" te klassifiseer.
Tipes Geïnstitusionaliseerd duimnael|220px|'n Brosjure wat gebruik is deur Save Our Children, 'n politieke koalisie wat in 1977 in Miami, Florida, VSA gestig is om 'n wetgewende provinsiale ordonnansie omver te werp wat diskriminasie op grond van seksuele oriëntasie verbied het. thumb|220px|Betogers op 'n Gay Pride-optog in Jerusalem, Israel.
Godsdienstige gesindhede Baie wêreldgodsdienste bevat antihomoseksuele verwysings, terwyl ander godsdienste verskillende grade van neutraliteit het of leerstellings insluit wat homoseksuele as 'n derde geslag beskou. Selfs binne sommige godsdienste wat homoseksualiteit oor die algemeen ontmoedig, is daar ook baie mense wat homoseksualiteit as iets positief beskou, en sommige godsdienste seën of bekragtig selfdegeslaghuwelike vir dié wat dit so verkies. Daar bestaan ook sogenaamde Queer-godsdienste, wat toegewy is om in die geestelike behoeftes van LGBTQI-persone te voorsien. Queerteologie poog om 'n kontrapunt vir godsdienstige homofobie te verskaf.
Christenskap en die Bybel Bybelverse wat algemeen vertolk word as die veroordeling van homoseksualiteit of seksuele verhoudings van dieselfde geslag word in beide die Ou en Nuwe Testament van die Bybel gevind. Levitikus 18:22, sê: "Jy mag nie met 'n man gemeenskap hê soos met 'n vrou nie: dit is 'n gruwel." Die vernietiging van Sodom en Gomorra word ook oor die algemeen beskou as 'n veroordeling van homoseksualiteit. Christene en Jode wat homoseksualiteit teëstaan, haal dikwels sulke verse aan. Die historiese konteks en vertolking van die geskrifte is egter baie ingewikkeld. Wetenskaplike debat oor die interpretasie van hierdie gedeeltes van die geskrifte, het daarop gefokus om dit in behoorlike historiese konteks te plaas, byvoorbeeld om daarop te wys dat Sodom se sondes histories geïnterpreteer word as anders as homoseksualiteit, en op die vertaling van seldsame of ongewone woorde in die betrokke gedeeltes berus. In die tydskrif Religion Dispatches voer Candace Chellew-Hodge aan dat die ses of wat verse wat dikwels aangehaal word om LGBT-mense te veroordeel eerder na "beledigende seks" verwys. Sy verklaar dat die Bybel geen veroordeling het vir “liefdevolle, toegewyde, gay en lesbiese verhoudings” nie en dat Jesus oor die onderwerp geswyg het. Hierdie siening word teengestaan deur 'n aantal konserwatiewe evangeliste, insluitend Robert A.J. Gagnon.
Islam en Sjaria In sommige gevalle is die onderskeid tussen godsdienstige homofobie en staatsgeborgde homofobie nie duidelik nie. 'n Sleutelvoorbeeld is gebiede onder Islamitiese gesag. Alle groot Islamitiese sektes verbied homoseksualiteit, wat 'n misdaad onder Sjaria-wetgewing is en in die meeste Moslemlande as sodanig behandel word. In Afganistan, byvoorbeeld, is homoseksualiteit onder die Taliban met die doodstraf veroordeel. Ná die val van die Taliban is homoseksualiteit van ’n doodsmisdaad verander in een wat met boetes en tronkstraf gestraf word.
In 2009 het die Internasionale Lesbiese en Gay Vereniging (ILGA) 'n verslag gepubliseer met die titel State Sponsored Homophobia 2009,ILGA: 2009 Report on State Sponsored Homophobia (2009) wat gebaseer is op navorsing wat by die Södertörn-universiteit in Stockholm, Swede, deur Daniel Ottosson gedoen is. Hierdie navorsing het bevind dat 80 lande regoor die wêreld homoseksualiteit as onwettig beskou en die volgende is uitgewys:
Vyf van die lande ken die doodstraf toe vir homoseksuele aktiwiteite, naamlik Iran, Mauritanië, Saoedi-Arabië, Soedan en Jemen. Sedert die Irannese Rewolusie van 1979 in Iran het die Irannese regering meer as 4 000 mense tereggestel wat van homoseksuele dade aangekla is. In Saoedi-Arabië is die maksimum straf vir homoseksualiteit openbare teregstelling, maar die regering sal ander strawwe gebruik, soos boetes, tronkstraf en selfs gedwonge seksverandering as alternatiewe, tensy die regering voel dat mense wat by homoseksuele aktiwiteite betrokke is, staatsgesag uitdaag deur betrokke te raak by sosiale LGBT-bewegings . Twee doen dit in sommige streke, maar nie noodwendig in die hele land nie, naamlik Nigerië en Somalië
In 2001 het Al-Muhajiroun, 'n internasionale organisasie wat die vestiging van 'n wêreldwye Islamitiese kalifaat wil hê, 'n fatwa uitgereik waarin verklaar word dat alle lede van die Al-Fatiha-stigting (wat die saak van gay, lesbiese en transgender Moslems bevorder) murtadd is en hulle tot die dood veroordeel. As gevolg van die bedreiging en omdat hulle uit konserwatiewe samelewings kom, verkies baie lede van die stigting se webwerf steeds om anoniem te wees om hul identiteit te beskerm terwyl hulle 'n tradisie van geheimhouding voortsit.
In sommige streke is gay mense vervolg en vermoor deur Islamitiese milisies, soos die Al-Nusra-front en ISIL in dele van Irak en Sirië.
Vorige regerings In die Middeleeuse Europa is homoseksualiteit as sodomie beskou en was dit strafbaar met die dood. Vervolgings het hul hoogtepunt bereik tydens die Middeleeuse Inkwisisie, toe die sektes van Katare en Waldensiërs van hoerery en sodomie beskuldig is, saam met beskuldigings van satanisme. In 1307 was beskuldigings van sodomie en homoseksualiteit groot aanklagte wat tydens die Verhoor van die Tempelridders gedek is. Die teoloog Thomas Aquinas was invloedryk in die koppeling van veroordelings van homoseksualiteit met die idee van natuurreg, en het aangevoer dat "spesiale sondes teen die natuur is, soos byvoorbeeld dié wat in stryd is met die omgang van manlike en vroulike natuurlike diere".
Alhoewel biseksualiteit in antieke China as normale menslike gedrag aanvaar is,Crompton, Louis, Homosexuality and Civilization, Harvard University, 2003 het homofobie in die laat Qing-dinastie en die Republiek China ingeburger geraak as gevolg van interaksies met die Christelike Weste,Kang, Wenqing. Obsession: male same-sex relations in China, 1900–1950, Hong Kong University Press. Page 3 en homoseksuele gedrag is in 1740 verbied. Tydens die Kulturele Rewolusie is homoseksualiteit deur die regering as 'n "sosiale skande of 'n vorm van geestesongesteldheid" behandel, en vervolging het individue wat homoseksueel was in die gesig gestaar. Alhoewel daar geen wette spesifiek teen homoseksualiteit was nie, is ander wette gebruik om homoseksuele mense te vervolg; hulle is van "rampokkery" of die "versteuring van die openbare orde" aangekla.
Die Sowjetunie onder Wladimir Lenin het homoseksualiteit in 1922 gedekriminaliseer, lank voor baie ander Europese lande. Die Sowjetse Kommunistiese Party het effektief egskeiding, aborsie en homoseksualiteit gewettig toe hulle al die ou Tsaristiese wette afgeskaf het en die aanvanklike Sowjetse kriminele kode hierdie liberale seksuele beleid in plek gehou het. Lenin se emansipasie is 'n dekade later deur Josef Stalin omgekeer en homoseksualiteit het onwettig gebly kragtens artikel 121 tot die Jeltsin-era.
In Nazi-Duitsland is gay mans vervolg en ongeveer 5 000 tot 15 000 is in Nazi-konsentrasiekampe gevange gehou, en baie van die gay mans het in die kampe gesterf.
Huidige regerings Tans is homoseksualiteit in 74 lande onwettig. Die Noord-Koreaanse regering veroordeel Westerse gay kultuur as 'n ondeug wat veroorsaak word deur die "dekadensie" van 'n kapitalistiese samelewing, en dit veroordeel dit as die bevordering van verbruikerswese, klassisme en promiskuïteit.Global Gayz. . Besoek op 5 Mei 2006 In Noord-Korea kan die “oortreding van die reëls van kollektiewe sosialistiese lewe” met tot twee jaar gevangenisstraf gestraf word.Spartacus International Gay Guide, page 1217. Bruno Gmunder Verlag, 2007.