duimnael|Johannes Brahms, soos afgeneem in omstreeks 1872 Die Klavierkwintet in F-mineur, Opus 34, deur Johannes Brahms, is voltooi gedurende die somer van 1864 en gepubliseer in 1865.Piano Quintet, Op.34 (Brahms, Johannes) imslp.org, opgespoor en besoek op 20 Februarie 2021 Dit is opgedra aan Prinses Anna van Pruise. Soos die geval is met die meeste klavierkwintette wat gekomponeer is na Robert Schumann se klavierkwintet (1842), is dit geskryf vir klavier en strykkwartet (twee viole, altviool en tjello).
Die werk, "dikwels na verwys as die kroon van sy kamermusiek,"Jan Swafford, Johannes Brahms: A Biography (New York: Vintage, 1997), p. 324. is oorspronklik gekomponeer as 'n strykkwintet (voltooi in 1862 en geskryf vir twee viole, altviool en twee tjellos). Brahms het die kwintet rangskik vir twee klaviere (sonate) (in welke vorm Brahms en Carl Tausig dit uitgevoer het), voordat die werk in sy finale vorm voltooi is. Brahms het die oorspronklike weergawe vir strykkwintet vernietig, maar die sonate gepubliseer as Opus 34b. Dit is as klavierkwintet die eerste keer uitgevoer in Parys, twee weke voor Goeie Vrydag in 1868.Swafford, Johannes Brahms, p. 324.
Die buitenste bewegings is meer avontuurlustig as gewoonlik in terme van harmonie en is ontstellend in effek. Die inleiding tot die finale, met sy stygende figuur in halftone, is veral merkwaardig. Klavier en strykinstrumente speel 'n ewe belangrike rol dwarsdeur hierdie werk, wat vir Jan Swafford opmerklik is vir sy "eenheid van uitdrukking" en 'n konsekwent donker stemming: "soms angstig, soms (in die scherzo) demonies, soms tragies."Swafford, Johannes Brahms, p. 325, 326.
Struktuur Die stuk is in vier bewegings:
Allegro non troppo (F mineur) Andante, un poco adagio (A-mol majeur) Scherzo: Allegro (C mineur → C majeur, trio in C majeur) Finale: Poco sostenuto – Allegro non troppo – Presto, non troppo (F mineur)
I. Allegro non troppo Hierdie beweging begin met 'n unisono-tema in alle instrumente. Dit is in sonatevorm, met die eksposisie wat afsluit in die majeur-modus submediant (D-mol), wat benader word deur 'n tweede onderwerp in sy enharmoniese parallelle mineur (C-kruis). Die eerste tema se swaar klem op D-mol berei hierdie modulasie voor en maak dit glad, sowel as die omkering daarvan met die benadering tot die eksposisionele herhaling. Dit is opmerklik dat Brahms se ander F-mineur sonatevorm eerste bewegings – van die Sonate Op. 5 en die Klarinetsonate Op. 120/1 – ook 'n eksposisionele doelwit van D-mol majeur het, en albei word ook gevolg deur 'n stadige beweging in A-mol majeur.
In die rekapitulasie word die brug en die eerste helfte van die tweede tema getransponeer deur 'n vyfde, met laasgenoemde wat in F-kruis mineur begin, voordat die tonika halfpad herstel word. 'n Vreedsame post-rekapitulêre koda in F-majeur word kortgeknip deur 'n terugkeer na die stormagtige eerste tema.
II. Andante, un poco adagio Hierdie kalm beweging is in A-majeur, met 'n tweede tema in E-majeur – enharmonies 'n groot derde laer, soos in die eerste beweging.
III. Scherzo: Allegro Hierdie beweging is in drieledige vorm (ABA) met A as 'n scherzo in C-mineur (met 'n sekondêre tema in C-majeur en E-majeur) en B as 'n trio in C-majeur.
Hierdie beweging toon die invloed van Franz Schubert se strykkwintet. Soos Schubert se meesterstuk, is hierdie beweging ook in C mineur/majeur, en dit eindig op dieselfde manier as Schubert se finale, met sterk klem op die supertoniese D-mol, voor die finale tonika C.James Webster, "Schubert's sonata form and Brahms's first maturity (II)", 19th-Century Music 3(1), 1979, pp. 52–71.
IV. Finale: Poco sostenuto – Allegro non troppo – Presto, non troppo Die laaste beweging "begin stadig en tastend," met "die mees melancholiese oomblikke in die hele werk.""Conrad Wilson: Notes on Brahms: 20 Crucial Works (Edinburg, Saint Andrew Press: 2005) p. 32 'n Inleiding begin hierdie beweging, wat harmonies herinner aan Beethoven se laat-strykkwartette.
Na 'n kadens op die dominante C, stel die tjello die eerste tema van die sonate-allegro bekend, wat sy eenvoud te danke het aan Brahms se belangstelling in Hongaarse volksmusiek en ook lyk soos die opening van die finale van Schubert se "Grand Duo" vir klavier vir vier hande, D 812. 'n Luidrugtige, stormagtige brug verbind die eerste tema met die tweede tema, wat in die mineur-modus dominante toonsoort (C) is. Die eksposisionele slottema, 'n rukkerige weergawe van die eerste tema, lei na die rekapitulasie, wat 'n ontwikkelingsepisode behels wat die parallelle majeur beklemtoon.
Die einde van die rekapitulasie lei na 'n ernstige, stil gedeelte in die aanvanklike tempo van die inleiding, maar dit is waarskynlik 'n eenvoudige herbewerking van die eksposisionele slottema (alhoewel in F-mineur). Hierdie kort gedeelte moduleer na C-mineur, wat, indien dit betrekking het op D-majeur van die eerste beweging (aangesien dit die parallelle toonsoort is), die musikale odussee van die hele stuk kan simboliseer. Die tempo is presto vir hierdie sterk uitgebreide coda in F-mineur, wat 'n nuwe tema sowel as die tweede tema van die sonata-allegro-gedeelte ontwikkel, en uiteindelik kulmineer in 'n onophoudelike uitbarsting van vurige passie, wat 'n intense slot vir die stuk as geheel bied.
Rangskikkings Die komponis Robin Holloway het in 2008 Brahms se klavierkwintet rangskik vir orkes.Brahms Orchestration (see year 2008) www.robinholloway.info, opgespoor en besoek op 20 Februarie 2021 'n Uitvoering daarvan uit 2014 kan na geluister word op NPK-Radio se webwerf. 'n CD-opname daarvan is in 2023 gemaak deur Paul Mann en die BBC Simfonieorkes op die Toccata Classics-plate-etiket. Die rangskikking staan bekend as die Simfonie in F, Opus 34.Brahms*, Schumann* Orchestrations By Robin Holloway - BBC Symphony Orchestra, Paul Mann (5) – Brahms By Arrangement Volume Two , Discogs.
Die komponis Nick Norton het die stuk rangskik vir klavier en orkes.Performances of Brahms: Piano Quintet in F Minor 03/10/2014 UCSB Chamber Orchestra, Christopher Rountree nickwritesmusic.com, opgespoor en besoek op 20 Februarie 2021
Verwysings
Eksterne skakels
Uitvoering van die Klavierkwintet deur The Chamber Music Society of Lincoln Center by die Isabella Stewart Gardner Museum, in MP3 formaat