Ernst Heinrich Friedrich Meyer (1 Januarie 1791 – 7 Augustus 1858) was 'n Duitse plantkundige en botaniese historikus. Gebore in die Keurvorstedom Brunswyk-Lüneburg, het hy in Göttingen doseer en in 1826 'n professor in plantkunde aan die Universiteit van Königsberg geword, asook Direkteur van die Botaniese Tuin. Sy botaniese spesialiteit was die Juncaceae – 'n familie van biesies. Sy hoofwerk was die vierdelige Geschichte der Botanik ("Geskiedenis van Plantkunde", 1854–57).Department of Systematic Botany, Albrecht von Haller Institute of Plant Sciences, Georg August University Göttingen, Index Collectorum . Sy geskiedenis het antieke owerhede soos Aristoteles en Theophrastus gedek, die begin van moderne plantkunde in die konteks van 15de- en 16de-eeuse intellektuele praktyk verken, en 'n rykdom aan biografiese data oor vroeë moderne plantkundiges gebied.Julius Sachs, History of Botany (1530-1860), translated by Henry E. F. Garnsey, revised by Isaac Bayley Balfour (Oxford: Clarendon Press, 1890), bl. 13, 17, 20–32, 376–377. Julius von Sachs het hom "geen groot plantkundige" verklaar nie, maar erken dat hy "'n slim en gekultiveerde intellek besit het."Julius Sachs, History of Botany (1530–1860) (Oxford: Clarendon Press, 1890), bl. 161.
Hy is in Königsberg, Oos-Pruise, oorlede.
In 1828 is hy vereer deur die Switserse plantkundige Augustin Pyramus de Candolle, wat 'n genus van plante uit tropiese Suid-Amerika na hom vernoem het, Ernestia. Hierdie plantkundige word aangedui deur die outeur se afkorting E.Mey. wanneer 'n botaniese naam aangehaal word.
Sien ook Lys van botaniste volgens outeursafkorting
Verwysings
Kategorie:Geboortes in 1791 Kategorie:Sterftes in 1858 Kategorie:Botanici Kategorie:Duitse wetenskaplikes