duimnael Martin Ludwig Bormann (17 Junie 1900 – 2 Mei 1945) was 'n Duitse Nazi-partybeampte en hoof van die Nazi-partykanselierskap, privaatsekretaris van Adolf Hitler, en 'n oorlogsmisdadiger. Bormann het geweldige mag verkry deur sy posisie as Hitler se privaatsekretaris te gebruik om die vloei van inligting en toegang tot Hitler te beheer. Hy het sy posisie gebruik om 'n uitgebreide burokrasie te skep en soveel as moontlik by die besluitneming te betrek.
Bormann het in 1922 by 'n paramilitêre Freikorps-organisasie aangesluit terwyl hy as bestuurder van 'n groot landgoed gewerk het. Hy het byna 'n jaar tronkstraf uitgedien as medepligtige van sy vriend Rudolf Höss (later kommandant van die Auschwitz-konsentrasiekamp) in die moord op Walther Kadow. Bormann het in 1927 by die Nazi-party en in 1937 by die Schutzstaffel (SS) aangesluit. Hy het aanvanklik in die party se versekeringsdiens gewerk en in Julie 1933 na die kantoor van Adjunk-Führer Rudolf Hess oorgeplaas, waar hy as stafhoof gedien het.
Bormann het aanvaarding in Hitler se binnekring gekry en hom oral vergesel, terwyl hy inligtingsessies en opsommings van gebeure en versoeke verskaf het. Hy is op 12 April 1943 as Hitler se persoonlike sekretaris aangestel. Na Hess se solo-vlug na Brittanje op 10 Mei 1941 om vredesonderhandelinge met die Britse regering te soek, het Bormann Hess se vorige pligte oorgeneem, met die titel van Hoof van die Parteikanzlei (Partykanselierskap). Hy het finale goedkeuring oor staatsdiensaanstellings gehad, wetgewing hersien en goedgekeur, en teen 1943 de facto beheer oor alle binnelandse sake gehad. Bormann was een van die voorste voorstanders van die voortdurende vervolging van die Christelike kerke en was ten gunste van die harde behandeling van Jode en Slawiërs in die gebiede wat deur Duitsland tydens die Tweede Wêreldoorlog verower is.
Bormann het op 16 Januarie 1945 saam met Hitler na die Führerbunker in Berlyn teruggekeer toe die Rooi Leër die stad genader het. Nadat Hitler selfmoord gepleeg het, het Bormann en ander op 2 Mei probeer om uit Berlyn te vlug om gevangeneming deur die Sowjets te vermy. Bormann het waarskynlik selfmoord gepleeg op 'n brug naby Lehrter-stasie. Sy liggaam is op 8 Mei 1945 naby begrawe, maar is eers in 1973 gevind en as Bormann s'n bevestig; die identifikasie is in 1998 deur DNS-toetse herbevestig. Die vermiste Bormann is in absentia deur die Internasionale Militêre Tribunaal in die Neurenberg-verhore van 1945 en 1946 verhoor. Hy is skuldig bevind aan Oorlogmisdaad en Misdade teen die Mensdom en ter dood veroordeel deur te hang.
Bronnelys
Eksterne skakels
Kategorie:Duitse Nazi's Kategorie:Geboortes in 1900 Kategorie:Sterftes in 1945