Vir die koninkryk, sien Koninkryk Juda duimnael|regs|Juda, in 'n skildery deur Horace Vernet Juda, die vierde seun van Jakob en Lea, is een van die mees prominente patriarge in die Bybelse geskiedenis, en sy naam beteken "lof". Ten spyte van vroeë morele mislukkings, het hy as 'n leier onder sy broers na vore gekom en die voorvaderlike figuur van die koninklike lyn van Dawid en die Messias in die Christendom geword. Sy lewensverhaal word in die boek Genesis gevind.
Toe die elf broers teen hul jonger broer Josef, die gunsteling van hul pa Jakob, saamgesweer het, het Juda ingegryp en hulle oortuig om Josef as slaaf te verkoop eerder as om hom dood te maak.
Juda het sy familie verlaat om onder die Kanaäniete te woon, waar sy skynheiligheid deur sy skoondogter, Tamar, blootgelê is. Nadat sy ouer seuns gesterf het, het Juda sy jongste seun van Tamar weerhou, wat veroorsaak het dat sy haarself as 'n prostituut vermom het. Juda het met haar gemeenskap gehad, maar uiteindelik sy oortreding erken toe sy swanger geraak het.
Toe die broers tydens 'n hongersnood na Egipte gereis het vir graan, het Juda dapper die persoonlike verantwoordelikheid geneem vir die veiligheid van sy jongste broer, Benjamin, wat die orige gesin in staat gestel het om voorsiening te maak. Toe hul verkoopte en vervreemde broer Josef (wat nie deur sy broers herken is nie) Benjamin van diefstal beskuldig en gedreig het om hom te verslaaf, het Juda 'n vurige pleidooi gelewer om as slaaf geneem te word om sy vader, Jakob, die hartseer van die verlies van nog 'n seun te spaar.
Jakob het op sy sterfbed sy drie ouer seuns (Ruben, Simeon en Levi) omseil om die geboortereg-seën op Juda te vestig. Jakob het geprofeteer dat die "septer" nooit van Juda sou wyk nie, wat hom as die leier van die stamme en die voorvader van toekomstige konings gevestig het.
Sien ook Lys van persone in die Bybel
Kategorie:Stamvaders uit die Ou Testament Kategorie:Stamvaders uit die Hebreeuse Bybel