duimnael| Rita Levi-Montalcini in 1986 Rita Levi-Montalcini OMRI OMCA ( ; 22 April 1909 – 30 Desember 2012) was 'n Italiaanse Nobelpryswenner, wat vereer is vir haar werk in neurobiologie. Saam met haar kollega Stanley Cohen is sy in 1986 met die Nobelprys in Fisiologie of Geneeskunde bekroon vir die ontdekking van senuweegroeifaktor (NGF). Vanaf 2001 tot en met haar afsterwe het sy ook in die Italiaanse Senaat gedien as 'n lewenslange senator.Bradshaw RA (2013). "Rita Levi-Montalcini (1909–2012) Nobel prizewinning neurobiologist and eminent advocate for science". Nature. London. 493 (7432): 306. Bibcode:2013Natur.493..306B. doi:10.1038/493306a. PMID 23325208. Hierdie eer is aan haar toegeken weens haar beduidende wetenskaplike bydraes. Op 22 April 2009 het sy die eerste Nobelpryswenner geword wat die ouderdom van 100 bereik het,Abbott, A. (2009). "Neuroscience: One hundred years of Rita". Nature. 458 (7238): 564–567. doi:10.1038/458564a. PMID 19340056. en die geleentheid is gevier met 'n partytjie by Rome se Stadsaal.Rita Levi-Montalcini: https://jwa.org/encyclopedia/article/levi-montalcini-rita
Vroeë lewe en opvoeding Levi-Montalcini is op 22 April 1909 in Turyn gebore, aan Italiaanse Joodse ouers met wortels wat terugdateer na die Romeinse Ryk.Carey, Benedict (30 December 2012). "Dr. Rita Levi-Montalcini, Nobel Winner, Dies at 103". The New York Timeshttps://www.economist.com/news/obituary/21569019-rita-levi-montalcini-biologist-died-december-30th-aged-103-rita-levi-montalcini Rita Levi-Montalcini Sy en haar tweelingsuster Paola was die jongste van vier kinders. Haar ouers was Adele Montalcini, 'n skilder, en Adamo Levi, 'n elektriese ingenieur en wiskundige, wie se gesinne onderskeidelik vanaf Asti en Casale Monferrato na Turyn verhuis het aan die begin van die twintigste eeu.Levi-Montalcini, Rita (18 April 1988). In Praise of Imperfection: My Life and Work. Basic Books. p. 28. Bibcode:1988piml.book.....L. Mother and Father both came from Sephardic families which had moved respectively from Asti and Casale Monferrato, two towns of some importance in Piedmont, to settle in Turin at the turn of the century.
In haar tienerjare het sy dit oorweeg om 'n skrywer te word en het sy die Sweedse skrywer Selma Lagerlöf bewonder,Krause-Jackson, Flavia; Martinuzzi, Elisa (30 December 2012). "Levi-Montalcini, Italian Nobel Laureate, Dies at 103". Bloomberg. maar nadat sy 'n nabye familievriend aan maagkanker sien sterf het, het sy besluit om die Universiteit van Turyn se Mediese Skool by te woon.Siegel, Judy (4 March 2008). "Oldest living Nobel laureate arrives today on solidarity visit. 98- year-old Italian neurologist Rita Levi-Montalcini triumphed over Mussolini's anti-Jewish edicts". The Jerusalem Post. Haar pa het sy dogters ontmoedig om universiteit toe te gaan, aangesien hy gevrees het dat dit hul potensiële lewens as vrouens en moeders sou ontwrig, maar uiteindelik het hy Levi-Montalcini se aspirasies om 'n dokter te word, ondersteun. Terwyl sy aan die Universiteit van Turyn was, het die neurohistoloog Giuseppe Levi haar belangstelling in die ontwikkelende senuweestelsel aangewakker. Nadat sy summa cum laude MD in 1936 gegradueer het, het Montalcini by die universiteit aangebly as Levi se assistent, maar haar akademiese loopbaan is kortgeknip deur Benito Mussolini se 1938 Manifesto of Race en die daaropvolgende instelling van wette wat Jode in akademiese en professionele loopbane verbied het."Nobel-winning scientist Levi-Montalcini dies in Rome at 103, biologist studied growth factor". Fox News Channel. 30 December 2012.
Loopbaan en navorsing Levi-Montalcini het haar assistent-posisie in die anatomie departement verloor, nadat 'n wet van 1938 wat Jode uit universiteitsposisies verbied het, aanvaar is.Yount, Lisa, Twentieth-Century Women Scientists, Facts on File, Inc., 1996, p. 29, Tydens die Tweede Wêreldoorlog het sy 'n laboratorium in haar slaapkamer in Turyn opgestel en daar die groei van senuweevesels in hoenderembrio's bestudeer, in die proses ontdek dat senuweeselle sterf as hulle nie teikens het nie, en sodoende die grondslag gelê vir baie van haar latere navorsing.Goldstein, Bob (2 December 2021). "A Lab of Her Own". Nautilus. Sy het hierdie ervaring dekades later beskryf in die wetenskaplike dokumentêre film Death by Design/The Life and Times of Life and Times (1997). Die film bevat ook haar tweelingsuster Paola, wat 'n gerespekteerde kunstenaar geword het wat veral bekend is vir haar aluminium beeldhouwerke wat ontwerp is om lig na die kamers te bring as gevolg van die reflektiewe wit oppervlaktes.
Toe die Duitsers Italië in September 1943 binnegeval het, het haar familie suid na Florence gevlug, waar hulle die Holocaust oorleef het, onder valse identiteite, beskerm deur sommige nie-Joodse vriende."Rita Levi Montalcini", Treccani.it. Tydens die Nazi-besetting was Levi-Montalcini in kontak met lede van die Aksieparty. Na die bevryding van Florence in Augustus 1944 het sy haar mediese kundigheid vrywillig vir die Geallieerde gesondheidsdiens aangebied. Haar gesin het in 1945 na Turyn teruggekeer.
In September 1946 is 'n een-semester navorsingsgenootskap aan Levi-Montalcini toegestaan in die laboratorium van professor Viktor Hamburger aan die Washington Universiteit in St. Louis ; hy was geïnteresseerd in twee van die artikels wat Levi-Montalcini in buitelandse wetenskaplike tydskrifte gepubliseer het. Nadat sy die resultate van haar tuislaboratorium-eksperimente gedupliseer het, het Hamburger vir haar 'n navorsingsgenoot-pos aangebied, wat sy vir 30 jaar beklee het. Dit was daar wat sy in 1952 haar belangrikste werk gedoen het: die isolering van senuweegroeifaktor (NGF) van waarnemings van sekere kankerweefsels wat uiters vinnige groei van senuweeselle veroorsaak. Deur gedeeltes van gewasse na kuikenembrios oor te dra, het Montalcini 'n massa selle gevestig wat vol senuweevesels was. Die ontdekking van senuwees wat oral soos 'n stralekrans rondom die tumorselle groei, was verbasend. Toe sy dit beskryf het, het Montalcini gesê dit is: "soos riviere water wat bestendig oor 'n bedding van klippe vloei."History of Scientific Women: https://scientificwomen.net/women/levi-montalcini-rita-58 Die senuweegroei wat deur die gewas geproduseer is, was anders as enigiets wat sy voorheen gesien het – die senuwees het gebiede oorgeneem wat ander weefsels sou word en het selfs are in die embrio binnegegaan. Maar senuwees het nie in die are gegroei wat van die embrio terug na die gewas gevloei het nie. Dit het by Montalcini die gedagte laat ontstaan dat die gewas self 'n stof vrystel wat die groei van senuwees stimuleer.
Sy is in 1958 as 'n volle professor aangestel. In 1962 het sy 'n tweede laboratorium in Rome gestig en haar tyd tussen Rome en St. Louis verdeel. In 1963 het sy die eerste vrou geword om die Max Weinstein-toekenning (wat deur die 'United Cerebral Palsy Association' toegeken is) te ontvang vanweë haar beduidende bydraes tot neurologiese navorsing.
Van 1961 tot 1969 het sy die Navorsingsentrum vir Neurobiologie van die CNR (Rome) as direkteur bestuur en vanaf 1969 tot en met 1978 die Laboratorium vir Sellulêre Biologie. Nadat sy in 1977 afgetree het, is sy aangestel as direkteur van die Instituut vir Selbiologie van die Italiaanse Nasionale Raad vir Navorsing in Rome. Sy het later in 1979 uit daardie pos uitgetree, maar het wel voortgegaan om as gasprofessor betrokke te wees.Wasserman, Elga R. (2000). The door in the dream : conversations with eminent women in science. Joseph Henry Press. p. 41. .
Levi-Montalcini het die Europese breinnavorsingsinstituut in 2002 gestig, en toe as die president daarvan gedien. Haar rol in hierdie instituut was in 2010 die middelpunt van kritiek van sommige dele van die wetenskaplike gemeenskap"Self-inflicted damage.The autocratic actions of an institute's founder could destroy a centre of excellence for brain research". Nature. 463 (7279): 270. 21 January 2010. Bibcode:2010Natur.463..270.. doi:10.1038/463270a. PMID 20090705
Omstredenhede is geopper oor die samewerking van Levi-Montalcini met die Italiaanse farmaseutiese onderneming Fidia. Terwyl sy vir Fidia gewerk het, het sy die begrip van gangliosiede verbeter. Vanaf 1975 het sy die middel Cronassial ('n spesifieke mengsel van gangliosiede) ondersteun wat deur Fidia uit beesbreinweefsel vervaardig word. Onafhanklike studies het getoon dat die middel eintlik suksesvol kan wees in die behandeling van beoogde siektes (perifere neuropatieë).Horowitz SH (1984). "Ganglioside (Cronassial) therapy in diabetic neuropathy". Ganglioside Structure, Function, and Biomedical Potential. Advances in Experimental Medicine and Biology. Vol. 174. pp. 593–600. doi:10.1007/978-1-4684-1200-0_50. . PMID 6377852.Staughton RC, Good J (1990). "Double-blind, placebo-controlled clinical trial of a mixture of gangliosides ('Cronassial') in post-herpetic neuralgia". Current Medical Research and Opinion. 12 (3): 169–76. doi:10.1185/03007999009111498. PMID 2272191. Jare later het sommige pasiënte onder behandeling met Cronassial 'n ernstige neurologiese sindroom (Guillain-Barré-sindroom) gerapporteer. Volgens die normale omsigtigheidsroetine het Duitsland Cronassial in 1983 verbied, gevolg deur ander lande. Italië het die dwelm eers in 1993 verbied; terselfdertyd het 'n ondersoek aan die lig gebring dat Fidia die Italiaanse Ministerie van Gesondheid betaal het vir 'n vinnige goedkeuring van Cronassial en later betaal het vir die gebruik van die middel in die behandeling van siektes waar dit nie getoets is nie. Levi-Montalcini se verhouding met die maatskappy is tydens die ondersoek onthul, en sy is in die openbaar gekritiseer.
In die 1990's was sy een van die eerste wetenskaplikes wat die belangrikheid van die mastsel in menslike patologie uitgewys het.Leon A, Buriani A, Dal Toso R, et al. (April 1994). "Mast cells synthesize, store, and release nerve growth factor". Proceedings of the National Academy of Sciences of the United States of America. 91 (9): 3739–43. Bibcode:1994PNAS...91.3739L. doi:10.1073/pnas.91.9.3739. PMC 43657. PMID 8170980 In dieselfde tydperk (1993) het sy die endogene verbinding palmitoieletanolamied as 'n belangrike modulator van hierdie sel geïdentifiseer.Aloe L, Leon A, Levi-Montalcini R (1993). "A proposed autacoid mechanism controlling mastocyte behaviour". Agents and Actions. 39 Spec No: C145–7. doi:10.1007/BF01972748. PMID 7505999. S2CID 20577242 Die begrip van hierdie meganisme het 'n nuwe era van navorsing oor hierdie verbinding ingelei, wat gelei het tot meer ontdekkings met betrekking tot die meganismes en voordele daarvan, 'n baie beter begrip van die endokannabinoïedstelsel en nuwe liposomale palmitoieletanolamied-produkformulerings wat spesifiek ontwerp is vir verbeterde absorpsie en biobeskikbaarheid.Hesselink, Jan M Keppel (8 August 2013). "Evolution in pharmacologic thinking around the natural analgesic palmitoylethanolamide: from nonspecific resistance to PPAR-α agonist and effective nutraceutical". Journal of Pain Research. 6: 625–634. doi:10.2147/JPR.S48653. ISSN 1178-7090. PMC 3744360
Levi-Montalcini het in 1986 'n Nobelprys saam met Stanley Cohen in die kategorie fisiologie of medisyne ontvang. Die twee het hul Nobelpryse ontvang vir hul navorsing oor die senuweegroeifaktor (NGF), die proteïen wat selgroei veroorsaak as gevolg van gestimuleerde senuweeweefsel.
Politieke loopbaan Op 1 Augustus 2001 is sy deur die president van Italië, Carlo Azeglio Ciampi, as lewenslange senator aangestel.