Het elegische distichon is een Oud-Griekse strofevorm, die ook in het Latijn gebruikt werd. Het is een combinatie van een dactylische hexameter en een dactylische pentameter.
Moderne literatuur Alle oneven verzen van een elegisch distichon zijn dactylische hexameters vb. "Hurry up, gentlemen, please! There's plenty of gentlemen waiting!" Alle even verzen zijn dactylische pentameters vb. "Hurry up, gentlemen, please! Plenty of gentlemen wait."
Klassieke literatuur Het elegisch distichon werd steevast toegepast in de klassieke oudheid bij de elegieën (vb. Tibullus, Propertius) en de epigrammen. Een meester in deze epigrammen was Gaius Valerius Catullus. Een voorbeeld is carmen 109, bestaande uit 3 elegische disticha:
Iocundum, mea vita, mihi proponis amorem hunc nostrum inter nos perpetuumque fore. Di magni, facite ut vere promittere possit atque id sincere dicat et ex animo, ut liceat nobis tota perducere vita aeternum hoc sanctae foedus amicitiae.
vertaling Mijn leven [= mijn Lesbia], jij houdt me voor dat onze liefde aangenaam, tussen ons en eeuwig is. Grote goden, maak dat zij dit naar waarheid kan beloven en dat ze dit oprecht en vanuit de grond van haar hart zegt, opdat het ons is toegestaan een heel leven lang deze eeuwige verbintenis van onaantastbare liefde samen door te brengen.
Categorie:Dichtvorm Categorie:Oudgriekse literatuur