De Grand Prix-wegrace van Duitsland 1988 was de zesde Grand Prix van het wereldkampioenschap wegrace in het seizoen 1988. De races werd verreden op 28- en 29 mei 1988 op de Nürburgring nabij Nürburg (Rijnland-Palts). In deze Grand Prix kwamen alle klassen aan de start, maar de zijspanklasse moest al op zaterdag rijden.
Algemeen De zijspancontroverse Een week voor de Duitse Grand Prix maakte de FIM bekend dat de zijspanklasse al op de zaterdag zou moeten rijden. De reden was dat de zijspannen een hoeveelheid zacht rubber over de baan zouden smeren waardoor het voor de soloklassen gevaarlijk glad zou worden. De solorijders werden in deze mening gesteund door bandenfabrikant Michelin, maar de zijspanrijders wilden op zondag rijden en werden ondersteund door Dunlop, Yokohama, Avon en Pirelli, die allemaal vonden dat er geen bewijs voor deze theorie was. Er volgde een vergadering met een delegatie van de zijspanrijders (Steve Webster, Rolf Biland en Egbert Streuer), de bandenfabrikanten, de wedstrijdleiding (Max Deubel), de FIM, de International Racing Teams Association en de solorijders (Wayne Gardner en Sito Pons). Uiteindelijk werd besloten om inderdaad op zaterdagmiddag om 16.00 uur te starten, maar Max Deubel (viervoudig zijspan-wereldkampioen) verklaarde dat hij zwaar onder druk was gezet door de IRTA, die beweerde dat de 250- en 500cc-rijders bereid waren tot een boycot van de Grand Prix. De zijspanrijders voelden zich ernstig benadeeld door de IRTA, waar ze zelf lid van waren, maar die de belangen van de grote teams (HRC-Rothmans, Roberts-Lucky Strike, Agostini-Marlboro, Nieto-Ducados en Sonauto-Gauloises) behartigde. Het weer Tijdens de eerste trainingen op donderdag was het erg warm, meer dan dertig graden in de zon, maar op vrijdag was het al erg koud en tussen de regenbuien door erg mistig. De tijdtrainingen werden uitgesteld, uiteindelijk zo lang dat het doorgaan van de Grand Prix aan een zijden draadje hing. De 80cc-klasse kon uiteindelijk trainen, maar toen de 125cc-klasse aan de beurt was moest de training weer stilgelegd worden. Het vrijdagprogramma werd naar de zaterdag verschoven, de dag dat de zijspanklasse haar race al moest rijden. De minimum trainingstijden van twee uur en twintig minuten per klasse konden niet meer gehaald worden, maar daar kon men in geval van overmacht van afwijken. Ook op zaterdag kon er tot 11 uur niet gereden worden, maar daarna werd het iets helderder en kon er met slecht zicht op een natte baan getraind worden. Toch drongen niet alle coureurs aan op een start. De sponsorbelangen waren immers niet groot omdat er in Duitsland geen tabaksreclame gemaakt mocht worden en alle belangrijke teams tabakssponsoren hadden. Tijdwaarneming De 250cc-klasse was op zaterdag als laatste aan de beurt om te trainen en de tijdwaarneming bleek niet opgewassen tegen het aantal van 55 deelnemers. De tijden leken nergens op. De teams namen zelf ook de rondetijden op, die normaal gesproken niet meer dan 0,1 seconde afweken van de officiële tijd, maar nu waren er enorme verschillen. Joan Garriga en Alberto Puig kwalificeerden zich aanvankelijk niet eens, Toni Mang kreeg de 35e tijd en Manfred Herweh de 36e, terwijl Thierry Rapicault de snelste tijd zou hebben gereden. Rapicault had in de GP van Spanje de 29e tijd gereden. In de GP van Portugal de 31e tijd en in de GP des Nations had hij zich niet eens gekwalificeerd. Protesten bleven niet uit en opnieuw moest de organisatie uren vergaderen. Uiteindelijk besloot de organisatie om 48 in plaats van 36 coureurs te laten starten. Bovendien werden de tijden herzien, want Mang stond plotseling op de tweede startplaats en Puig op de zevende. 500cc-klasse De training Tijdens de 500cc-training droogde de baan op. Aanvankelijk reed Wayne Rainey de snelste tijd, maar Wayne Gardner wist dat hij met zijn nerveuze Honda NSR 500 kansloos was op de natte baan en wachtte tot het laatste moment om zijn snelste ronde te rijden. Die was goed voor poleposition. Trainingstijden Pos Coureur Merk Tijd 1. Wayne Gardner HRC-Rothmans-Honda 1"41'31 2. Wayne Rainey Roberts-Lucky Strike-Yamaha 1"41'75 3. Christian Sarron Sonauto-Gauloises-Yamaha 1"42'13 4. Eddie Lawson Agostini-Marlboro-Yamaha 1"42'51 5. Kevin Magee Roberts-Lucky Strike-Yamaha 1"42'61 6. Niall Mackenzie Gallina-HRC-HB-Honda 1"43'06 7. Shunji Yatsushiro HRC-Rothmans-Honda 1"43'20 8. Randy Mamola Cagiva 1"43'63 9. Kevin Schwantz Pepsi-Suzuki 1"43'79 10. Rob McElnea Agostini-Marlboro-Yamaha 1"43'88 De race miniatuur|De Suzuki RGV van Kevin Schwantz Nu de baan bij de start van de 500cc-race nat was, wist Wayne Gardner al dat hij er niet aan te pas zou komen, temeer omdat hij een verkeerde band had gekozen. Na de start leidde Christian Sarron heel even, maar hij werd achterhaald door Kevin Schwantz, die aanvankelijk was angstige momenten meemaakte, maar de race met een grote voorsprong won. Wayne Rainey passeerde Sarron in de achtste ronde en kon Schwantz nog even bedreigen, maar toen hij even door het gras moest nam hij genoegen met de tweede plaats. Eddie Lawson kon ook geen vuist maken, maar hij werd door zijn pitcrew op de hoogte gehouden van de vorderingen van Gardner, die hij slechts achter zich hoefde te houden om uit te lopen in het wereldkampioenschap. Dat lukte gemakkelijk, want Gardner werd met de onwillige Honda slechts achtste. De beste Honda-rijder was Pierfrancesco Chili op de zesde plaats. Uitslag 500cc-klasse Pos Coureur Merk Tijd Grid Ptn 1 Kevin Schwantz Pepsi-Suzuki 1:01"52'27 9 20 2 Wayne Rainey Roberts-Lucky Strike-Yamaha 1:02"17'30 2 17 3 Christian Sarron Sonauto-Gauloises-Yamaha 1:02"43'82 3 15 4 Eddie Lawson Agostini-Marlboro-Yamaha 1:03"01'01 4 13 5 Kevin Magee Roberts-Lucky Strike-Yamaha 1:03"04'44 5 11 6 Pierfrancesco Chili Gallina-HRC-HB-Honda 1:03"04'82 13 10 7 Didier de Radiguès Agostini-Marlboro-Yamaha 1:03"12'55 11 9 8 Wayne Gardner HRC-Rothmans-Honda 1:03"36'15 1 8 9 Niall Mackenzie Gallina-HRC-HB-Honda +1 ronde 6 7 10 Shunji Yatsushiro HRC-Rothmans-Honda +1 ronde 7 6 11 Rob McElnea Pepsi-Suzuki +1 ronde 10 5 12 Patrick Igoa Sonauto-Gauloises-Yamaha +1 ronde 14 4 13 Peter Schleef Honda +2 ronden 18 3 14 Marco Papa Honda +2 ronden 16 2 15 Michael Rudroff Honda +2 ronden 24 1 16 Alessandro Valesi Honda +2 ronden 25 17 Marco Gentile Fior-Marlboro-Honda +2 ronden 17 18 Wolfgang von Muralt Suzuki +2 ronden 32 19 Maarten DuyzersHDJ-Honda +2 ronden 20 20 Josef Doppler Honda +3 ronden 34 21 Helmut Schütz Honda +3 ronden 31 22 Ari Rämö Honda +3 ronden 35 23 Peter Sköld Honda +3 ronden 36 24 Niggi Schmassmann Honda +3 ronden 29 25 Bruno Kneubühler Honda +4 ronden 21 Niet gefinished Coureur Merk Oorzaak Grid Andreas Leuthe Suzuki 28 Hans-Jürg Butz Honda 22 Peter Lindén Honda 30 Hans Klingebiel Suzuki 33 Ron Haslam ELFMechanisch 12 Manfred Fischer Hein Gericke-HondaVal 19 Massimo Broccoli CagivaTestrijder Massimo Broccoli had tijdens de GP des Nations met een 1987-Cagiva gereden, maar nu Raymond Roche geblesseerd was kreeg hij diens machine. 15 Randy Mamola CagivaMechanisch 8 Fabio Barchitta Katayama-HRC-ELF-Honda 23 Georg Robert Jung Honda 27Niet deelgenomen Coureur Merk Oorzaak Gustav Reiner Hein Gericke-HondaBlessureGustav Reiner had bij een val in de training van de GP van Portugal een sleutelbeen gebroken. Raymond Roche CagivaBlessureRaymond Roche en Tadahiko Taira kwamen ten val na de finish van de GP des Nations, waarbij Roche langzamer ging rijden, waarschijnlijk wegens een lege tank, en Taira achterop hem reed. Roche brak daarbij een enkel en Taira brak een hand. Tadahiko Taira Tech 21-YamahaBlessure Top elf tussenstand 500cc-klasse PosCoureurMerkPtn 1 Eddie Lawson Agostini-Marlboro-Yamaha 105 2 Wayne Gardner HRC-Rothmans-Honda 85 3 Wayne Rainey Roberts-Lucky Strike-Yamaha 82 4 Kevin Magee Roberts-Lucky Strike-Yamaha 66 5 Kevin Schwantz Pepsi-Suzuki 64 6 Niall Mackenzie Gallina-HRC-HB-Honda 60 7 Christian Sarron Sonauto-Gauloises-Yamaha 59 8 Didier de Radiguès Agostini-Marlboro-Yamaha 42 9 Pierfrancesco Chili Gallina-HRC-HB-Honda 31 10 Shunji Yatsushiro HRC-Rothmans-Honda 21 Rob McElnea Pepsi-Suzuki 250cc-klasse De training Door de rommelige tijdwaarneming kwamen er protesten, maar Thierry Rapicault behield zijn onwaarschijnlijke poleposition. Toni Mang werd op de tweede plaats gezet, voor de onbekende Argentijn Rene Zanatta. Door de uitbreiding van 36 naar 48 deelnemers konden enkele belangrijke rijders, zoals Jean-François Baldé, Carlos Lavado, Javier Cardelús, Bruno Casanova, Paolo Casoli en Stefano Caracchi, in elk geval deelnemen en was het zaak in de race veel plaatsen goed te maken. Trainingstijden Pos Coureur Merk Tijd 1. Thierry Rapicault Fior-Rotax 2"02'35 2. Toni Mang HRC-Rothmans-Honda 2"02'46 3. Rene Zanatta Yamaha 2"02'62 4. Martin Wimmer Fath-Hein Gericke-Yamaha 2"02'81 5. August Auinger Aprilia-Rotax 2"02'87 6. Luca Cadalora Agostini-Marlboro-Yamaha 2"02'89 7. Alberto Puig Nieto-HRC-Ducados-Honda 2"03'23 8. Stefano Caracchi Honda 2"03'29 9. Dominique Sarron HRC-Rothmans-Honda 2"03'43 10. Hans Lindner Honda 2"03'45 De race De 250cc-race begon op een natte baan en de bandenkeuze was cruciaal. Een aantal coureurs, voornamelijk de Dunlop-rijders, koos voor regenbanden, zoals Toni Mang. In het begin werkten die prima: Mang leidde de race voor Thierry Rapicault, Sito Pons, Luca Cadalora, Donnie McLeod, Dominique Sarron en Martin Wimmer, terwijl Joan Garriga vanaf de 28e startplaats aan een inhaalrace begon. Rene Zanatta viel al in de eerste ronde, later gevolgd door Rapicault, Masahiro Shimizu en John Kocinski. Toen de baan begon op te drogen kregen de coureurs met regenbanden problemen. Cadalora passeerde Mang en Pons en nam de leiding over. McLeod haalde Toni Mang ook in, maar moest uiteindelijk het hoofd buigen voor Garriga, die zijn achterstand had goedgemaakt en derde werd. Mang viel met zijn regenbanden helemaal terug naar de achtste plaats. Uitslag 250cc-klasse Pos Coureur Merk Tijd Grid Ptn 1 Luca Cadalora Agostini-Marlboro-Yamaha 51"12'96 6 20 2 Sito Pons HRC-Campsa-Honda 51"27'29 14 17 3 Joan Garriga Nieto-Ducados-Yamaha 51"31'52 28 15 4 Donnie McLeod 7Up-EMC-Rotax 51"33'42 13 13 5 Reinhold Roth HRC-HB-Honda 51"35'83 16 11 6 Martin Wimmer Fath-Hein Gericke-Yamaha 51"42'81 4 10 7 Jean-Francois Foray Yamaha 51"50'86 27 9 8 Toni Mang HRC-Rothmans-Honda 51"54'44 2 8 9 Dominique Sarron HRC-Rothmans-Honda 51"59'31 9 7 10 Helmut Bradl Honda 52"00'15 25 6 11 Hans Becker Yamaha 52"09'09 21 5 12 Hermann Holder Seufert 52"11'66 17 4 13 Jean-Philippe Ruggia Sonauto-Gauloises-Yamaha 52"13'58 30 3 14 Paolo Casoli Pileri-AGV-Garelli 52"15'36 15 2 15 Stefano Caracchi Honda 52"25'38 8 1 16 Andreas Preining Aprilia-Rotax 52"31'17 34 17 Alberto PuigAlberto Puig verving de geblesseerde Carlos Cardús. Nieto-HRC-Ducados-Honda 52"34'74 7 18 Hervé Duffard Honda 52"35'01 18 19 Hans Lindner Honda 52"35'40 10 20 Bernard Schick Honda 52"43'07 33 21 Jacques Cornu Parisienne-HRC-Honda 52"43'10 23 22 Juan López Mella Honda 52"43'41 39 23 Bernard Haenggeli Honda 52"46'00 37 24 Jochen Schmid Honda 52"53'18 20 25 Bruno Bonhuil Honda 53"02'14 40 26 Ivan Troisi Yamaha +1 ronde 47 27 Javier Cardelús Aprilia-Rotax +1 ronde 42 28 Gerhard Häberle Rotax +1 ronde 41 29 Patrick van den Goorbergh Grundig-Honda +2 ronden 38 30 Martin Renfrey Honda +2 ronden 32 31 Kevin Mitchell Yamaha +2 ronden 22 32 Christian Boudinot Fior-Rotax +3 ronden 46 33 Siegfried Minich Yamaha +3 ronden 36 Niet gefinished Coureur Merk Oorzaak Grid Bruno Casanova FMI-Aprilia-Rotax 35 Thierry Rapicault Fior-RotaxVal 1 Rene Zanatta YamahaVal 3 August Auinger Aprilia-Rotax 5 Masahiro ShimizuTerra-HRC-HondaVal 19 Roland Busch Aprilia-Rotax 24 Manfred Herweh Levior-Yamaha 26 Carlos Lavado Venemotos-HB-Yamaha 29 Urs Lüzi Honda 31 René Delaby Docshop-Yamaha 43 Alain Bronec Honda 45 John Kocinski Roberts-Lucky Strike-YamahaVal 11 Maurizio Vitali Gazzaniga-Rotax 44 Engelbert Neumair Aprilia-Rotax 12Niet deelgenomen