De Grand Prix-wegrace van Joegoslavië 1988 was de tiende Grand Prix van het wereldkampioenschap wegrace in het seizoen 1988. De races werden verreden op 17 juli 1988 op het Automotodrom Grobnik bij Rijeka. In Joegoslavië reden voor het eerst alle soloklassen: 80 cc, 125 cc, 250 cc en 500 cc. In deze Grand Prix werd de wereldtitel in de 80cc-klasse beslist.
Algemeen Hoewel er tijdens de editie van 1987 niet veel over gezegd was, waren de communicatiemiddelen in Joegoslavië nog steeds ver onder de maat. Sponsor Rothmans zag het belang van deze middelen in en stelde op eigen initiatief een aantal telefoonlijnen open voor de internationale pers.
Verder verkocht men tegen alle regels in rennerskwartierkaarten aan het publiek en de stapels strobalen die de vangrails moesten afdekken werden niet hersteld als er een coureur gevallen was.
Ook de medische verzorging was vanuit de organisatie niet gegarandeerd, maar men had wel de beschikking over de Clinica Mobile van dokter Costa. Een nieuw probleem was de verplaatsing van de GP van juni naar juli, want door het drukke vakantieverkeer waren zowel het circuit als de hotels voor de teams en coureurs nauwelijks bereikbaar.
Dan was er nog het regelrecht domme programma, waarbij de zondagstrainingen niet voor 11.00 uur aanvingen waardoor het programma - ondanks het ontbreken van de zijspanklasse - pas na 18.00 uur eindigde. Dat kwam ook omdat er tussen de 125- en de 500cc-klasse een zinloze pauze van twee uur was gepland. 500cc-klasse De training Voor de vierde achtereenvolgende keer zette Christian Sarron zijn Sonauto-Yamaha op poleposition, maar hij gaf al aan in de race geen risico's te nemen omdat een week later zijn thuis-Grand Prix op het Circuit Paul Ricard plaats zou vinden. Honda Racing Corporation bleef doorontwikkelen aan de Honda NSR 500, waardoor Wayne Gardner over een nieuw frame beschikte. Hij reed de tweede trainingstijd voor Niall Mackenzie. Randy Mamola profiteerde van het ontwikkelingswerk van Massimo Broccoli, waardoor de Cagiva en ook de Pirelli-banden steeds beter functioneerden en hij reed de zesde tijd. Eddie Lawson had de vijfde tijd gereden, maar werd enkele minuten voor het einde van de laatste training van de baan gereden door Patrick Igoa. Lawson hield aan zijn val een schouderluxatie over, waardoor het deelnemen aan de race op losse schroeven kwam te staan. Malcolm Campbell debuteerde bij het team van ELF met de achttiende tijd. Trainingstijden Pos Coureur Merk Tijd 1. Christian Sarron Sonauto-Gauloises-Yamaha 1"30'176 2. Wayne Gardner HRC-Rothmans-Honda 1"30'511 3. Niall Mackenzie Gallina-HRC-HB-Honda 1"30'602 4. Wayne Rainey Roberts-Lucky Strike-Yamaha 1"30'730 5. Eddie Lawson Agostini-Marlboro-Yamaha 1"30'952 6. Randy Mamola Cagiva 1"31'098 7. Kevin Magee Roberts-Lucky Strike-Yamaha 1"31'163 8. Didier de Radiguès Agostini-Marlboro-Yamaha 1"31'400 9. Pierfrancesco Chili Gallina-HRC-HB-Honda 1"31'829 10. Shunji Yatsushiro HRC-Rothmans-Honda 1"32'060 De race Wayne Rainey had een bliksemstart, maar hij werd toch vrij snel achterhaald door Wayne Gardner en Christian Sarron. De kopgroep van vijf man (inclusief Kevin Magee en Randy Mamola) viel uiteen in drie stukken: bijna de hele race zat Christian Sarron binnen enkele meters van Wayne Gardner, zonder een enkele aanval te doen. Teamgenoten Rainey en Magee volgden op enkele seconden achterstand en daarachter zat Mamola, die lang een eenzame race reed. Vooraan gebeurde eigenlijk niets, behalve dat Sarron tegen het einde afhaakte en Gardner vrij eenvoudig de overwinning schonk. Mamola wist echter in te lopen op het Lucky Strike-Yamaha-duo en hij ging de strijd aan met Magee. Dit was eigenlijk het enige echte gevecht in de race, want Magee vocht wel degelijk terug, maar hij moest uiteindelijk de vierde plaats laten aan Mamola, of misschien ook wel aan Pirelli, want dit was ook een strijd tussen bandenfabrikanten. Lucky Strike-Yamaha was het enige team dat Dunlop gebruikte, Cagiva (Mamola) gebruikte Pirelli en de rest stond op Michelins. Eddie Lawson had veel pijn aan zijn geblesseerde schouder gehad en had maar één arm om mee te sturen. Hij werd toch nog tiende, maar zijn puntenvoorsprong op Gardner begon nu toch ernstig te slinken. Na de GP van Oostenrijk bedroeg die nog 40 punten, maar nu slonk ze tot 20 punten. Patrick Igoa bleef de hele race achter Lawson, hoewel hij later toegaf dat hij hem gemakkelijk had kunnen inhalen. Hij schaamde zich echter omdat hij de oorzaak van Lawson's blessure was. Uitslag 500cc-klasse Pos Coureur Merk Ronden Tijd Grid Ptn 1 Wayne Gardner HRC-Rothmans-Honda 30 45"44'146 2 20 2 Christian Sarron Sonauto-Gauloises-Yamaha 30 +7'742 1 17 3 Wayne Rainey Roberts-Lucky Strike-Yamaha 30 +21'338 4 15 4 Randy Mamola Cagiva 30 +23'620 6 13 5 Kevin Magee Roberts-Lucky Strike-Yamaha 30 +23'848 7 11 6 Didier de Radiguès Agostini-Marlboro-Yamaha 30 +58'290 8 10 7 Shunji Yatsushiro HRC-Rothmans-Honda 30 +1"02'254 10 9 8 Rob McElnea Pepsi-Suzuki 30 +1"02'459 11 8 9 Ron Haslam ELF 30 +1"05'832 12 7 10 Eddie Lawson Agostini-Marlboro-Yamaha 30 +1"19'750 5 6 11 Pierfrancesco Chili Gallina-HRC-HB-Honda 30 +1"46'303 9 5 12 Patrick Igoa Sonauto-Gauloises-Yamaha 29 +1 ronde 13 4 13 Donnie McLeod "ELF-Samurai" (Honda)"Samurai" was een fictief motorfietsmerk dat gebruikt werd voor de opnamen van de film Race for Glory van regisseur Rocky Lang. In werkelijkheid betrof het hier twee Honda RS 500's die door Donnie McLeod en Mike Baldwin werden ingezet als stand-in-rijders tijdens de Grand Prix van België, de Grand Prix van Joegoslavië en de Grand Prix van Frankrijk. McLeod gebruikte waarschijnlijk zijn eigen machine, Mike Baldwin mogelijk de Honda van het Katayama-team, maar mogelijk ook de Fior-Honda die een tijdje door Marco Gentile was gebruikt in afwachting van de doorontwikkeling van de Fior-Yamaha. In elk geval verleende Katayama hand-en-span-diensten, want ook Fabio Barchitta zou nog als rijder optreden, net als de reeds lang gepensioneerde Clive Horton. 29 +1 ronde 19 3 14 Mike Baldwin "ELF-Samurai" (Katayama-ELF-Honda) 29 +1 ronde 22 2 15 Bruno Kneubühler Honda 29 +1 ronde 20 1 16 Fabio Barchitta Katayama-HRC-Honda 29 +1 ronde 21 17 Fabio Biliotti Honda 29 +1 ronde 23 18 Karl Truchsess Honda 29 +1 ronde 24 19 Daniel Amatriaín Honda 29 +1 ronde 26 20 Eddie Laycock Honda 29 +1 ronde 23 21 Andreas Leuthe Suzuki 29 +1 ronde 27 22 Silvo Habat Suzuki 29 +1 ronde 29 23 Wolfgang von Muralt Suzuki 28 +2 ronden 31 24 Jean-Luc Demierre Suzuki 28 +2 ronden 35 25 Georg Jung Honda 28 +2 ronden 34 26 Helmut Schütz Honda 28 +2 ronden 36 Niet gefinished Coureur Merk Ronden Oorzaak Grid Maarten DuyzersHDJ-Honda 19 25 Michael Rudroff Honda 16 28 Malcolm Campbell ELF-Honda 16 18 Ari Rämö Honda 7 32 Niall Mackenzie Gallina-HRC-HB-Honda 4 Vastloper 3 Marco Gentile Fior-Marlboro-Yamaha 4 15 Raymond Roche Cagiva 2OpgaveRaymond Roche had bij een val na de finish van de GP des Nations een enkel gebroken. Dit was zijn eerste race sinds die val, maar hij moest opgeven omdat hij toch nog veel last van zijn blessure had. 14 Marco Papa Honda 2Val 16 Alessandro Valesi Honda 1Val 17 Pavol Dekánek Honda 0 33 Niet gekwalificeerd Coureur Merk Steve Manley Suzuki Josef Doppler Honda Vincenzo Cascino Honda Michael Kaplan Honda Larry Vacondio Suzuki Niggi Schmassmann Honda Franz Schopf SuzukiNiet deelgenomen Coureur Merk Oorzaak Kevin Schwantz Pepsi-SuzukiBlessureKevin Schwantz had bij een val tijdens de GP van België een knieschijf gebroken en vloog dezelfde dag nog naar Bologna om zich in het ziekenhuis van Claudio Costa te laten behandelen. Hij liep alweer zonder krukken en mocht van Claudio Costa ook aan de race deelnemen, maar de circuitarts keurde hem af. Tadahiko Taira Tech 21-YamahaGezinTadahiko Taira had voor aanvang van het seizoen al aangegeven dat hij niet aan alle GP's zou deelnemen omdat hij meer tijd wilde doorbrengen met zijn gezin. Hij kon dat ook doen want zijn belangrijkste functie bij Yamaha was die van testrijder. Gustav Reiner Hein Gericke-HondaBlessureGustav Reiner was geblesseerd geraakt tijdens de training van de TT van Assen Massimo Broccoli Cagiva Top tien tussenstand 500cc-klasse PosCoureurMerkPtn 1 Eddie Lawson Agostini-Marlboro-Yamaha 165 2 Wayne Gardner HRC-Rothmans-Honda 145 3 Wayne Rainey Roberts-Lucky Strike-Yamaha 132 4 Kevin Magee Roberts-Lucky Strike-Yamaha 100 5 Christian Sarron Sonauto-Gauloises-Yamaha 91 6 Didier de Radiguès Agostini-Marlboro-Yamaha 86 7 Kevin Schwantz Pepsi-Suzuki 85 8 Niall Mackenzie Gallina-HRC-HB-Honda 76 9 Pierfrancesco Chili Gallina-HRC-HB-Honda 65 10 Rob McElnea Pepsi-Suzuki 58 250cc-klasse De training Hoewel Sito Pons aan de leiding ging van het wereldkampioenschap in de 250cc-klasse, pakte hij in Rijeka pas zijn eerste poleposition. Joan Garriga, Jacques Cornu, Dominique Sarron, Reinhold Roth en Carlos Lavado stonden echter allemaal binnen één seconde, zodat er een spannende race verwacht werd. Trainingstijden Pos Coureur Merk Tijd 1. Sito Pons HRC-Campsa-Honda 1"32'041 2. Joan Garriga Nieto-Ducados-Yamaha 1"32'449 3. Jacques Cornu Parisienne-HRC-Honda 1"32'561 4. Dominique Sarron HRC-Rothmans-Honda 1"32'614 5. Reinhold Roth HRC-HB-Honda 1"32'889 6. Carlos Lavado Venemotos-HB-Yamaha 1"32'894 7. Luca Cadalora Agostini-Marlboro-Yamaha 1"33'160 8. Jean-Philippe Ruggia Sonauto-Gauloises-Yamaha 1"33'394 9. Manfred Herweh Levior-Yamaha 1"33'646 10. Toni Mang HRC-Rothmans-Honda 1"33'760 De race Vlak na de start van de 250cc-race in Rijeka werd Toni Mang aangetikt door Donnie McLeod, waardoor beiden ten val kwamen. McLeod bleef ongedeerd, maar Mang brak een sleutelbeen. Intussen nam Sito Pons de leiding, gevolgd door Dominique Sarron en Joan Garriga. In de vierde ronde nam Garriga de tweede plaats over en hij ging er samen met Pons vandoor. Reinhold Roth, Jacques Cornu en Luca Cadalora vochten achter Sarron om de vierde plaats. Garriga was duidelijk sneller in het bochtige deel van het circuit, maar werd steeds op snelheid geklopt door Pons. Na een bijna-val besloot Garriga genoegen te nemen met de tweede plaats. Daarvoor moest hij echter wel een aanval van Sarron afslaan. Sarron nam de tweede plaats even in, maar in de laatste bocht remde Garriga hem uit. Dat deed hij op een moment dat er een achterblijver ingehaald werd, waardoor Sarron even werd opgehouden. Om de vierde plaats werd net zo hard gevochten door Roth en Cadalora, terwijl Cornu door versleten banden moest afhaken en zesde werd. Uitslag 250cc-klasse Pos Coureur Merk Tijd Grid Ptn 1 Sito Pons HRC-Campsa-Honda 40"21'39 1 20 2 Joan Garriga Nieto-Ducados-Yamaha +5'00 2 17 3 Dominique Sarron HRC-Rothmans-Honda +6'06 4 15 4 Reinhold Roth HRC-HB-Honda +24'20 5 13 5 Luca Cadalora Agostini-Marlboro-Yamaha +24'38 7 11 6 Jacques Cornu Parisienne-HRC-Honda +30'24 3 10 7 Loris Reggiani Aprilia-Rotax +1"01'06 11 9 8 Carlos Cardús Nieto-HRC-Ducados-Honda +1"11'56 12 8 9 Harald Eckl Römer-Aprilia-Rotax +1"14'83 13 7 10 Maurizio Vitali Gazzaniga-Rotax +1"23'05 19 6 11 Stefano Caracchi Honda +1"23'22 21 5 12 Urs Jucker Yamaha +1 ronde 22 4 13 Jean-François Baldé Defi-Rotax +1 ronde 17 3 14 August Auinger Aprilia-Rotax +1 ronde 31 2 15 Bruno Casanova FMI-Aprilia-Rotax +1 ronde 15 1 16 Guy Bertin Yamaha +1 ronde 30 17 Andreas Preining Aprilia-Rotax +1 ronde 26 18 Massimo Matteoni Yamaha +1 ronde 27 19 Bruno Bonhuil Honda +1 ronde 36 20 Urs Luzi Honda +1 ronde 28 21 René Delaby Yamaha +1 ronde 33 22 Jochen Schmid Honda +1 ronde 29 23 Hans Lindner Honda +1 ronde 34 24 Bernard Schick Honda 35 Niet gefinished Coureur Merk Oorzaak Grid Gary Cowan Yamaha 23 Jean-Michel Mattioli Docshop-Yamaha 16 Hans Becker Yamaha 18 Masahiro ShimizuTerra-HRC-HondaMotor 14 Helmut Bradl Honda 24 Manfred Herweh Levior-YamahaVal 9 Jean-Philippe RuggiaSonauto-Gauloises-YamahaVal 8 Javier Cardelús Aprilia-Rotax 23 Paolo Casoli Pileri-AGV-Garelli 32 Donnie McLeod 7Up-EMC-RotaxVal 20 Christian Boudinot Fior-Rotax 37 Toni Mang HRC-Rothmans-HondaValToni Mang brak bij zijn val een sleutelbeen. 10