De Grand Prix-wegrace van de Verenigde Staten 1988 was de tweede race van het wereldkampioenschap wegrace voor motorfietsen in het seizoen 1988. De races werden verreden op 10 april 1988 op het circuit van Laguna Seca in Monterey (Californië). In de Verenigde Staten kwamen alleen de 500cc- en de 250cc-klasse aan de start.
Algemeen De meeste "vaste" coureurs waren niet te spreken over het circuit van Laguna Seca, vooral niet over de vele vangrails langs de baan. De organiserende Sports Car Racing Association of the Monterey Peninsula deed er alles aan om klachten op te lossen en de Amerikaanse coureurs waren vanzelfsprekend tevreden. Zij konden gebruikmaken van hun baankennis. De Yamaha-rijders hadden al snel door dat ze in het voordeel waren ten opzichte van de Honda's. Het piekerige vermogen van de Honda NSR 500 maakte het rijden op de hobbelige baan lastig. De beter sturende en soepelere Yamaha's konden beter uit de voeten. Bovendien wisten Wayne Rainey en Eddie Lawson al dat hun banden het beter zouden volhouden in de hitte van ruim dertig graden. De Amerikaanse racefans konden voor het eerst hun rijders op eigen grond aan het werk zien. De laatste Amerikaanse Grand Prix was in het seizoen 1965 in Daytona gewonnen door Ernst Degner (50 cc), Hugh Anderson (125 cc), Phil Read (250 cc) en Mike Hailwood (500 cc). De hele WK-carrières van Kenny Roberts, Pat Hennen, Steve Baker en Freddie Spencer hadden de Amerikanen op TV moeten volgen.
500cc-klasse De 500cc-klasse trok slechts 22 deelnemers, waarvan er uiteindelijk slechts 17 aan de start kwamen. Door de nieuwe puntentelling zouden ze bijna allemaal punten kunnen scoren, als ze de finish maar bereikten. Op zich was dat begrijpelijk, want 500cc-machines waren in het thuisland niet voorhanden: de zwaarste nationale klasse in de VS was de 250cc-klasse.
De training Met zijn goede kennis van het circuit reed Wayne Rainey de snelste rondetijd, 0,2 seconde sneller dan Eddie Lawson. Niall Mackenzie werd verrassend de snelste Honda-rijder. Hij had meer zelfvertrouwen dan in Japan, toen hij nog aan zijn Honda NSR 500 moest wennen. Bij Cagiva liepen de zaken helemaal niet goed. Randy Mamola kwam ten val (officieel door een gebroken kettingspanner), was even bewusteloos en besloot van verdere deelname af te zien. In de Cagiva-pit gingen de verwijten heen en weer tussen het team, de veringspecialisten en de mensen van Pirelli, vooral omdat ook Raymond Roche steen en been klaagde over de wegligging. Wayne Gardner werd slechts zesde, maar hij verklaarde dat hij niet op kwalificatiebanden had getraind.
Trainingstijden Pos Coureur Merk Tijd 1. Wayne Rainey Roberts-YamahaDe coureurs uit de stal van Kenny Roberts reden in de teamkleuren, zonder sponsor Lucky Strike. Kenny Roberts had de reclamerechten van Lucky Strike voor de Verenigde Staten niet. 1"29'214 2. Eddie Lawson Agostini-Marlboro-Yamaha 1"29'466 3. Niall Mackenzie Gallina-HRC-HB-Honda 1"29'473 4. Kevin Schwantz Pepsi-Suzuki 1"29'491 5. Kevin Magee Roberts-Yamaha 1"29'652 6. Wayne Gardner HRC-Rothmans-Honda 1"29'766 7. Christian Sarron Sonauto-Gauloises-Yamaha 1"30'366 8. Shunji Yatsushiro HRC-Rothmans-Honda 1"31'445 9. Didier de Radiguès Agostini-Marlboro-Yamaha 1"31'688 10. Pierfrancesco Chili Gallina-HRC-HB-Honda 1"31'707
De race Na de start nam Niall Mackenzie de leiding, gevolgd door Wayne Gardner, die grote moeite had om het vermogen van zijn Honda NSR 500 aan de straat te brengen. Vooral bij het uitkomen van bocht 9 leek zijn machine wel een bokkend paard. Achter de leiders reden drie Amerikanen: Wayne Rainey, Eddie Lawson en Kevin Schwantz. Lawson werd duidelijk opgehouden door Rainey, die hij in de negende ronde passeerde. Terwijl Rainey en Schwantz in gevecht raakten reed Lawson het gat met Gardner en Mackenzie dicht. Nadat Lawson beiden gepasseerd was begon Gardner de druk te voelen van Wayne Rainey, die steeds dichterbij kwam. Toch wist hij in te lopen op Mackenzie, die hij ook passeerde. Gardner werd zo toch nog tweede. Slechts elf coureurs bereikten de finish, waardoor Alessandro Valesi vijf punten kon scoren.
Uitslag 500cc-klasse Pos Coureur Merk Ronden Tijd Grid Punten 1 Eddie LawsonAgostini-Marlboro-Yamaha 40 1:00"48'075 2 20 2 Wayne GardnerHRC-Rothmans-Honda 40 +7'539 6 17 3 Niall MackenzieGallina-HRC-HB-Honda 40 +8'048 3 15 4 Wayne RaineyRoberts-Yamaha 40 +14'638 1 13 5 Kevin SchwantzPepsi-Suzuki 40 +27'459 4 11 6 Christian SarronSonauto-Gauloises-Yamaha 40 +1"19'207 7 10 7 Ron HaslamELF-HRC-Honda 40 +1"30'230 12 9 8 Didier de RadiguèsAgostini-Marlboro-Yamaha 39 +1 ronde 9 8 9 Rob McElneaPepsi-Suzuki 39 +1 ronde 11 7 10 Mike BaldwinKatayama-ELF-HRC-Honda 39 +1 ronde 15 6 11 Alessandro ValesiHonda 38 +2 ronden 17 5 Niet gefinished Coureur Merk Ronden Oorzaak Grid Marco GentileFior-Marlboro-Yamaha 33 18 John LongYamaha 18 19 Pierfrancesco ChiliGallina-HRC-HB-Honda 17Val 10 Shunji YatsushiroHRC-Rothmans-Honda 15Val 8 Kevin MageeRoberts-Yamaha 3CarburatieKevin Magee moest al na een ronde opgeven omdat een vlotternaald bleef hangen. 5 Raymond RocheCagiva 3OpgaveRaymond Roche reed na drie ronden de pit in omdat zijn Pirelli-banden te weinig grip boden. 14 Eugene BrownSuzuki 0Val 20 Niet gestart Coureur Merk Grid Oorzaak Patrick IgoaSonauto-Gauloises-Yamaha 13BlessurePatrick Igoa had bij een val in de training een schouderblad gebroken. Randy MamolaCagiva 16GezondheidRandy Mamola was na een val in de vrijdagtraining even bewusteloos geweest en besloot niet te starten. William KnottSuzuki 21 Russell BigleyYamaha 22 Niet gekwalificeerd Coureur Merk Vincenzo CascinoHonda Larry Moreno VacondioSuzuki Tony CareySuzuki Scott GraySuzuki Jim PoetSuzuki David BusbyYamaha Niet deelgenomen Coureur Merk Oorzaak Freddie SpencerHRC-Rothmans-HondaGezondheidFreddie Spencer had al een race gemist door een steeds weer opspelende peesschedeontsteking. Men had vanzelfsprekend gehoopt dat hij in zijn eerste thuis-GP wel zou starten, maar dat gebeurde niet. Fabio BarchittaKatayama-ELF-HRC-HondaBlessureFabio Barchitta kon zelf niet deelnemen, maar zijn machine scoorde in de handen van Mike Baldwin zes punten. Tadahiko TairaTech 21-YamahaGezinTadahiko Taira had al voor aanvang van het seizoen aangegeven dat hij meer tijd met zijn gezin wilde doorbrengen en startte niet in alle GP's. Top tien tussenstand 500cc-klasse PosCoureurMerkPtn 1 Eddie Lawson Agostini-Marlboro-Yamaha 35 2 Wayne Gardner HRC-Rothmans-Honda 34 3 Kevin Schwantz Pepsi-Suzuki 31 4 Niall Mackenzie Gallina-HRC-HB-Honda 28 3 Wayne Rainey Roberts-Lucky Strike-Yamaha 23 6 Christian Sarron Sonauto-Gauloises-Yamaha 18 7 Didier de Radiguès Agostini-Marlboro-Yamaha 15 8 Ron Haslam ELF-HRC-Honda 13 9 Tadahiko Taira Tech 21-Yamaha 11 10 Kevin Magee Roberts-Lucky Strike-Yamaha 9 250cc-klasse Training Dat er twee Amerikanen op de eerste twee startplaatsen stonden was al opmerkelijk, maar dit waren zeer onervaren rijders. John Kocinski had al in de Grand Prix van Japan laten zien wat hij waard was, maar Jim Filice had vijf jaar niet meer op een 250cc-racer gezeten. Carlos Lavado zette eindelijk ook weer eens een redelijke tijd. Toni Mang zette slechts de tiende tijd, maar hij had in Japan gewonnen vanaf de zestiende startplaats. Trainingstijden Pos Coureur Merk Tijd 1. John Kocinski Roberts-Yamaha 1"32'958 2. Jim Filice HRC-Honda 1"32'962 3. Dominique Sarron HRC-Rothmans-Honda 1"33'121 4. Sito Pons HRC-Campsa-Honda 1"33'178 5. Carlos Lavado Venemotos-HB-Yamaha 1"33'370 6. Carlos Cardús Nieto-HRC-Ducados-Honda 1"33'423 7. Jacques Cornu Parisienne-HRC-Honda 1"33'489 8. Joan Garriga Nieto-Ducados-Yamaha 1"33'550 9. Bruno Casanova FMI-Aprilia-Rotax 1"33'747 10. Toni Mang HRC-Rothmans-Honda 1"33'763 Race De eerste Amerikaanse GP-start sinds 1965 verliep nogal chaotisch. Het rode licht werd niet groen, maar knipperend oranje, waardoor de coureurs niet wisten wat te doen. Uiteindelijk reed Luca Cadalora gewoon weg omdat zijn Yamaha te warm liep en hij rijwindkoeling nodig had. Uiteindelijk werd er een extra opwarmronde gereden en werd de race gereduceerd tot 31 ronden. Bij de start was Bubba Shobert als snelste weg, maar na een ronde nam Jim Filice de leiding over terwijl Shobert in gevecht ging met Dominique Sarron, John Kocinski en Sito Pons. Filice had al snel een voorsprong van zes seconden door de vele uitremacties van zijn achtervolgers, die veel tijd kostten. Halverwege de race drong Pons door naar de tweede positie, gevolgd door Sarron, Kocinski en Shobert. Uitslag 250cc-klasse Pos Coureur Merk Tijd Grid Punten 1 Jim FiliceHRC-Honda 48"22'540 2 20 2 Sito PonsHRC-Campsa-Honda +9'840 4 17 3 Dominique SarronHRC-Rothmans-Honda +21'690 3 15 4 John KocinskiRoberts-Yamaha +25'330 1 13 5 Bubba ShobertCamel-Honda +30'570 13 11 6 Luca CadaloraAgostini-Marlboro-Yamaha +33'230 11 10 7 Jacques CornuParisienne-HRC-Honda +37'720 7 9 8 Toni MangHRC-Rothmans-Honda +38'030 10 8 9 Reinhold RothHB-HRC-Honda +51'750 12 7 10 Joan GarrigaNieto-Ducados-Yamaha +55'010 8 6 11 Bruno CasanovaFMI-Aprilia-Rotax +57'010 9 5 12 Loris ReggianiAprilia-Rotax +1"01'740 15 4 13 Jean-Philippe RuggiaSonauto-Gauloises-Yamaha +1"09'430 18 3 14 August AuingerAprilia-Rotax +1"09'760 17 2 15 Alan CarterYamaha +1"13'830 20 1 16 Randy RenfrowHonda +1"25'900 23 17 Martin WimmerFath-Hein Gericke-Yamaha +1"26'230 14 18 Donnie McLeod7Up-EMC-Rotax +1"30'570 16 19 Don GreeneHonda +1 ronde 26 20 Jean-Michel MattioliDocshop-Yamaha +1 ronde 21 21 Helmut BradlHonda +1 ronde 24 22 Thomas StevensYamaha +1 ronde 27 23 Richard OliverYamaha +1 ronde 32 24 René DelabyDocshop-Yamaha +1 ronde 31 25 Doug BrauneckYamaha +1 ronde 33 26 Jonathan CornwellRotax +1 ronde 36 27 Luis LavadoYamaha +5 ronden 35 Niet gefinished Coureur Merk Oorzaak Grid Jean-François BaldéDefi-Rotax 19 Alberto PuigNieto-Ducados-Honda 28 Urs LüziHonda 25 Paolo CasoliPileri-AGV-Garelli 29 Carlos CardúsNieto-HRC-Ducados-HondaOntsteking 6 Harald EcklRömer-Aprilia-Rotax 22 Carlos LavadoVenemotos-HB-YamahaVal 5 Andrew LeisnerAprilia-Rotax 30 Richard MooreYamaha 34 Niet deelgenomen Coureur Merk Oorzaak Masahiro ShimizuTerra-HRC-HondaBlessureMasahiro Shimizu had tijdens een test met de Honda NSR 250 enkele weken voor de Japanse GP een pols gebroken. Manfred HerwehLevior-Yamaha BlessureManfred Herweh had nog last van zijn schouder, nadat bij de training van de Japanse GP een sleutelbeen uit de kom geschoten was. Top tien tussenstand 250cc-klasse PosCoureurMerkPtn 1 Sito Pons HRC-Campsa-Honda 34 2 Toni Mang HRC-Rothmans-Honda 28 3 John Kocinski Roberts-Lucky Strike-Yamaha 24 4 Jacques Cornu Parisienne-HRC-Honda 22 5 Jim Filice HRC-Honda 20 6 Joan Garriga Nieto-Ducados-Yamaha 16 7 Masaru Kobayashi Terra-HRC-Honda 15 Dominique Sarron HRC-Rothmans-Honda 9 Jean-Philippe Ruggia Sonauto-Gauloises-Yamaha 12 10 Bubba Shobert Camel-HRC-Honda 11 Trivia Mike Baldwin Mike Baldwin was in 1987 nog fabriekscoureur bij het team van Kenny Roberts, maar zat nu zonder contract én zonder motorfiets. In Laguna Seca reed hij met de machine van de geblesseerde Fabio Barchitta, de oude driecilinder Honda NS 500 die Pierfrancesco Chili in 1987 had gereden. Jim Filice en Bubba Shobert Jim Filice was begin jaren tachtig voorbestemd om de opvolger van Kenny Roberts te worden, maar had de verwachtingen niet waargemaakt. Voor de Amerikaanse Grand Prix kreeg hij echter van HRC's Erv Kanemoto de Honda NSR 250 van de geblesseerde Masahiro Shimizu. Die machine was na de Japanse Grand Prix meteen naar Amerika gevlogen omdat men verwachtte dat Shimizu weer fit zou zijn. Bubba Shobert was zelfs helemaal geen wegracer, maar dirttrack-kampioen. Hij had ooit een nationale 250cc-race gereden, maar nog nooit een Grand Prix. Zijn Honda was een van HRC gehuurde machine uit 1987. Cagiva