miniatur|Louis Bernacchi im Jahr 1910
Louis Charles Bernacchi (* 8. November 1876 in Schaerbeek/Schaarbeek bi Brüssel; † 24. April 1942 in London) weer en austraalsch-britisch Physiker, Astronom un Polarforscher vun italieensch-belgisch Herkunft, de an twee Forschungsreisen vun dat so nömmt „Golden Tietöller vun de Antarktisforschung“ deelnommen hett. Bi de Southern-Cross-Expedition (1898–1900) hett he de bit dorhen wetenschaplich naueste Positschoonsbestimmen vun den antarktischen magnetischen Pool dörführt. Wiels de Discovery-Expedition (1901–1904) weer Bernacchi gemeensam mit fiev wiederen Expeditschoonsdeelnehmern för en körten Tiet Rekordinhebber vun de gröttste Annäherung an den geographischen Süüdpool.
Herkunft un Utbillen miniatur|Dat Anwesen vun de Familie Bernacchi up Maria Island, Tasmanien etwa um 1890 Louis Bernacchi wurrr as öldste Söhn vun den italieenschen Siedenhändlers Angelo Guilio Diego Bernacchi (1853–1925) un de sien belgisch Fru Barbe (boren Straetmans, 1858–unbekannt) dicht bi Brüssel boren. Sien Öllern sünd 1884 mit hüm un sien beid Geschwister nah Tasmanien utreist. Sien Vader hett dor dat Eiland Maria Island hüürt, leet dorup en Zementfabrik bauen, hett sück in’ Wienbau versöcht un hett en Siedlung mit tietwies bit to 250 Inwahner, Geschäften, School, Post, Krankenhuus un en 1888 erricht Luxushotel grünnd. Dat Ünnernehmen is aber 1892 wegen fehlen Rentabilität scheitert. De tietwielig in Melbourne leven Familie kehr 1897 mit den jünger Kinner nah London torüch, wiels de intüschen vulljohrig Louis in Australien bleev.Gianfranco Cresciani: Italiens in Australia. Cambridge University Press, Cambridge 2003, ISBN 0521537789, S. 45.Margaret Weidenhofer: . Indrag in de Online-Utgaav vun de Australian Dictionary of Biography (engelsch, afropen an’ 27. Februar 2013).
Bernacchi hett eerst Privatünnerricht to Huus kreegen un denn en Deel vun sien Schoolutbillen in dat Internat The Hutchins School in Hobart maakt, bevör he af 1895 en Physikstudium an de Universität Melbourne anfung un praktische Studien to de Astronomie un to’n Eermagnetismus an dat Melbourne Observatory bedreev. Wiels sien Studium keem he eerstmals in Kuntakt mit de Arbeiten vun verscheeden austraalsch Komitees to de wetenschaplich un wertschaplich Ersluuten vun den dormals noch meest unbekannten antarktischen Kontinent. Besünners andaan hett hüm de Bericht vun den lateren norweegschen Polarforscher Carsten Egeberg Borchgrevink to de sien Deelnahm an de Antarktik-Expedition (1894–1895), de vermeentlich dat eerstmalige Betreeden vun dat antarktisch Fastland gelung.
Southern-Cross-Expedition miniatur|Bernacchi as Deelnehmer vun de Southern-Cross-Expedition in dat Johr 1899
1897 keem dat in Melbourne to en persönlich Begegnung tüschen Bernacchi un Borchgrevink, as sück letzterer dor uphollen dee, um Geld för en wiedere Antarktisexpeditschoon to beschaffen. Bernacchi weer in’ Begreep, an de Belgica-Expedition (1897–1899) ünner de Leiden vun den belgischen Polarforscher Adrien de Gerlache de Gomery deeltonehmen. Dorto keem dat aber nich, wiel dat Expeditschonsschipp up den Weg in de Antarktis nich as plaant in Melbourne anleep, so dat Bernacchi vergevens dorup wacht hett, dat he afhalt wurr. In’ Mai 1898 is Bernacchi nah London reist, um sück spoodriek bi Borchgrevink för de Deelnahm an de sien eerst Forschensreis in de Antarktis to bewarben,Borchgrevink: First on the Antarctic Continent, 1901, S. 15–16. de de kartographisch Vermeeten vun dat Teelrebeet as ok de allgemeenwetenschaplich Datenerheven deenen sull. Bernacchi weer för de Dörführen vun geomagnetisch Ünnersöken un meteorologisch Beobachtungen as ok för de fotographisch Dokumentatschoon vun de Expeditschoon tostännig,[Ahn Naam]: Antarctic Exploration. In: Launceston Examiner van’ 8. November 1898, S. 6 (engelsch, afropen an’ 28. Februar 2013). de letztlich meest kumplett vun den britschen Verlegger George Newnes (1851–1910) betahlt wurr un deren Basislager sück an dat Kap Adare an’ butersten noordöstlich Enn’ vun dat antarktisch Viktorialand befunn. Bernacchi weer de eerste Australier, de in de Antarktis arbeit hett un dor överwintert hett.
De Expedition harr mit tallriek Schwierigkeiten to kämpen, de nicht toletzt up Borchgrevink sien nicht good Führensqualitäten footen dee. Dör de Engt un Langwiel in dat Quarteer wiels de antarktischen Wintermaanden 1899 weer de Reizborkeit vun de Expeditschoonsdeelnehmer sowiet ansteegen, dat Borchgrevink Angst för Upstand kreeg.Criss Turney: 1912 – The Year the World Discovered Antarctica. Counterpoint, Berkeley 2012, ISBN 1582437890, S. 28. Bernacchi weer so argerlich över de lichtfardig Ümgang mit de Bordinstrumente dör Borchgrevink, dat he de Expeditschoonsbaas dorüm beeden hett, hüm vun de Verantworten för dat meteorologisch Forschensprogramm to entbinnen.T. H. Baughman: Before the Heroes Came: Antarctica in the 1890s. University of Nebraska Press, Lincoln 1999, ISBN 0803261632, S. 95. En swoor Schicksalsschlag weer de Dood vun de norweegschen Zoologen Nicolai Hanson (1870–1899) in’ Oktober 1899, as de vermootlich an en Darminfektschoon dood bleev. De Untogänglichkeit vun de Admiralitätsbargen an’ Kap Adare verhinner todem, dat plaant Exkursionen vun dat Basislager in dat antarktische Achterland ünnernommen wurrn kunnen.
Dat Expeditionsschipp Southern Cross kehr an’ 28. Januar 1900 vun Australien an dat Kap Adare torüch, um de Lannensmannschap weer uptonehmen. Anstäe vun en direkte Trüggkehr nah Australien führ de Expeditschoon en Erkunnensfohrt dör die Rossmeerregion dör. Dorbi wurrn eenige nee Eilannen opdeckt un nah dat eerstmalig Betreden vun dat Ross-Schelfieses mit en geographisch Breedt von 78° 50’ S an’ 16. Februar 1900 wiels de Fohrt mit en Hunnensledden en nee Süüdrekord upstellt. Bernacchi gelung mit Hülp vun geomagnetisch Meeten insbesünnere up de Franklin-Insel, de sien eenjohrig Datenerheven an dat Kap Adare vullstännig maken deen, de Positschoonsbestimmen vun den antarktischen magnetischen Pools bi Borchgrevink: First on the Antarctic Continent, 1901, S. 6. in dat nördlich Viktorialand. De Positschoon leeg dormit bannig völ wieder nordwestlich as de wiels de Antarktisexpeditschoon ünner James Clark Ross rund 60 Johr tovör berekente van .Bernacchi: To the South Polar regions, 1901, S. 308–312.James Clark Ross: A voyage of discovery and research in the southern and Antarctic regions, during the years 1839–43, Vol I, John Murray, London 1847, S. 187 (engelsch, afropen in dat Internet Archive an’ 2. März 2013).
Nah Bernacchi sien Trüggkehr vun de Expeditschoon nah England in’ Juni 1900 hett hüm de Royal Geographical Society to’n Fellow nömmt un hett hüm mit den nah den britschen Astronoom Cuthbert Peek (1855–1901) nömmten Pries uttekent. De dormit verbunnen finanziell Ünnerstütten vun de Gelehrtensellschop hebbt hüm de Utwertung vun sien wiels de Forschungsreis wunnen wetenschaplich Daten erloovt, de he 1901 gemeensam mit sien Expeditschonsbelevnissen in dat Book To the South Polar regions rutbrocht hett. In en Rezension in de London Times würdigt de Schriever dat Wark bun Bernacchi, aber in’ Gegentoog den Bericht vun Borchgrevink in de sien Book First on the Antarctic Continent mit de Bemarken heraf: Mr. Bernacchi gibt uns eine sehr viel befriedigendere Vorstellung vom Navigieren durch das Packeis als Mr. Borchgrevink. In gleicher Weise vermittelt er eine umfänglichere und anschaulichere Darstellung über das Leben, das [die] Teilnehmer der Expedition am Kap Adare führten.<ref>[Ahn Naam]: Reviews of Books – Antarctic Exploration. In: The Times van’ 26. September 1901, Utgaav 36570, S. 2: "Mr Bernacchi gives us a much more satisfactory idea of navigation through the ice pack than did Mr Borchgrevink. In the same way he conveys a much fuller and clearer conception of the life led by members of the expedition on Cape Adare. (engelsch, afropen an’ 28. Februar 2013).</ref>
Discovery-Exeditoon miniatur|Bernacchi (Darte vun rechts) as Wetenschapsoffizier an Bord vun dat Forschensschipp Discovery in dat neeseelannsch Lyttelton in’ Dezember 1901V.l.n.r: Edward Wilson, Ernest Shackleton, Albert Armitage, Michael Barne (1877–1961), Dr. Reginald Koettlitz (1861–1916), Reginald Skelton (1872–1965), Robert Falcon Scott, Charles Royds (1876−1931), Louis Bernacchi, Hartley Travers Ferrar (1879–1932) un Thomas Hodgson (1864–1926)
In’ Juli 1901 kreeg Bernacchi en gemeensam Inlaadensschrieven vun den Präsident en vun de Royal Geographical Society Sir Clements Markham un den utsöchten Expedittschoonsbaas Robert Falcon Scott to de Deelnahm an de jüst bevörstahn Discovery-Expeditschoon in de Antarktis. Beid weern up Bernacchi dör sien Publikatschonen un Vördrääg över de Southern-Cross-Expeditschon upmarksom wurrn. He nehm de Positschoon vun den oorsprünglich för de Forschensreis vörsehn Physiker William Shackleton (1871–1921) in,[Ahn Naam]: Scientific Staff – Change on the Discovery. In: Kalgoorlie Miner van’ 31. Juli 1901, S. 5 (engelsch, afropen an’ 2. Januar 2014). de weer utlaaden wurrn weer, nahdem he sück in’ Striet tüschen de Royal Geographical Society un de Royal Society um de Besetten vun de Expeditschoonsleitung nich för Scott, sonnern för den Geologen John Walter Gregory utspraaken harr.Edward J. Larson: An Empire of Ice. Yale University Press, New Haven 2011, ISBN 0300154089, S. 114. Nah anner Dorstellen weern medizinisch Grünnen gegen Shackleton utslaggevend.Scott: The Voyage of the Discovery, Vol I, 1905, S. 5. Teelen vun disse Expeditschoon weern meteorologische, ozeanografische, geologische, biologische un physikalische Ünnersöken in dat Teelrebeet. Bernacchi sien Schleddenwimpel, up de as Wappen dat Krüüz vun den Süüden afbildt weer, droog den in maorisch Spraak ut dat Evangelium nah Matthäus (Kapitel 7, Vers 7) utlehnt Bibelspröök Rapua, Rapua Ka Kitea (düütsch: Suchet und ihr werdet finden., Afbillen S0025093 up de Internetpräsenz vun dat Scott Polar Research Institute (engelsch, afropen an’ 4. März 2013). He weer de eenzige vun de all tosommen 50 Expeditschoonsdeelnehmer, de över Antarktis-Erfohren verfügen dee.
Wiels de anner Expeditschoonsdeelnehmer mit de Discovery siet den 6. August 1901 nah Süüden ünnerwegens weern, reis Bernacchi tonächst nah Potsdam to den Geophysiker Max Eschenhagen. Vun de leet he sück up en nee entwickelten Magnetometer mit automatisch Datenupteken inwiesen, dat up de Forschungsreis mitführt wurr.Andrew Atkin: The Quest for the Magnetic Pole: navigation and research into polar terrestrial magnetism. University of Canterbury, Christchurch 2008 (engelsch, afropen an’ 1. März 2013). Bernacchi is eerst in dat neeseelännsch Lyttelton to de Mannschap stött.
An’ 9. Januar 1902 reck dat Expeditschoonsschipp Kap Adare. Bernacchi kreeg de Gelegenheit, dat Basislager vun de Southern-Cross-Expedition un dat Graff vun Nicolai Hanson böverhalv vun dat Kap to besöken.Scott: The Voyage of the Discovery, Vol I, 1905, S. 100–102. An’ 4. Februar stell he nah de Ankerung vun dat Expeditschoonsschipp in de Balloon Bight un Betreden vun dat Ross-Schelfies as Liddmaat vun en söss Mann stark Schleddenmannschap mit en geografisch Breedt vun 79° 3’ S en nee Süüdrekord up,J. V. Skelton, D. M. Wilson: Discovery Illustrated. Reardon Publishing, Cheltenham 2001, ISBN 187387748X, S. 54. den aber Scott, Edward Wilson un Ernest Shackleton all eenig Maand later, an’ 30. Dezember 1902 mit 82° 17′ S överdrapen deen.Scott: The Voyage of the Discovery, Vol II, S. 59. Ergänzung: Neeere Bereknungen up Grundlaag vun Shackleton sien Fotografien un Teknungen vun Wilson, hebbt ergeven, dat se mögelkerwies blots 82° 11′ S reckt hemm.
miniatur|Bernacchi bi dat Verlaaten vun en vun de beid Observatschonshütten an’ Hut Point in dat Johr 1902