Fryske diakretyske tekens skerpteken é ú breedteken â ê ô û trema ä ë ï ö ü klamteken à è ì ò ù ỳ gearskriuwing Æ æ
In fokaal of klinker of wurdlûd is in spraaklûd dêr't gjin obstruksje by yn 'e luchtstream oanbrocht wurdt.
It Frysk hat de neikommende fokalen: A, E, I, Y, O, U. De fokalen yn it Frysk wurde oanfold mei diakretyske tekens.
De twa wichtichste ferskillen tusken konsonanten en fokalen: Fokalen kinne beklamme wurde en dêrtroch in wurdlid foarmje; konsonanten kinne dat net. By konsonanten wurdt de luchtstream troch de mûle op de iene of oare wize behindere en by fokalen net.
Skaaimerken thumb|300px|Fokaaltrijehoeke, de omsirkele fokalen binne net-rûn De fokalen kinne yn trije ûnderskate skiften yndield wurde: hichte heech i ü u midden-heech I ö/ə o midden-leech ɛ ɔ leech a
foar/efter foar i I ɛ ü ö/ə efter u o ɔ a
lipperûning rûn ü u ö o ɔ net-rûn i I ɛ ə a
Lange fokalen Nêst de [ə] stiet gjin lang lûd. De [e:] is it lange wjergader fan de [I]. Alle oare fokalen wurde lang makke troch der in dûbele punt efter te setten. [ü:], [u:], [ö:], [o:], [ɔ:], [i:], [ɛ:], [ə:], [a:].
Sjoch ek Frysk alfabet Konsonant
Kategory:Fonology