De Tucumánamazône (Amazona tucumana) is in pappegaai-eftige út de famylje fan 'e pappegaaien fan Afrika en de Nije Wrâld (Psittacidae).
De wittenskiplike namme fan 'e soarte waard foar it earst yn 1885 troch de Dútske ornitolooch Jean Cabanis publisearre. De tafoeging tucumana ferwiist nei de provinsje Tucumán yn it noardwesten fan Argentynje. Dit is de saneamde typelokaasje, it plak dêr't de earste eksimplaren fûn waarden dy't brûkt binne foar de wittenskiplike beskriuwing
Skaaimerken De Tucumánamazône wurdt likernôch 31 sm lang. De fûgel is foar it grutste part grien mei opfallende swarte rânen oan 'e fearren, wat him in skobbich uterlik jout. De foarholle en de foarkant fan 'e krún binne felread, mar oars as by de readbrilamazône rint it read net troch om 'e eagen hinne. De fûgel hat in ljochte, hast wite eachring. Op 'e wjukken binne de primêre dekfearren read, wylst de slachpinnen grien binne mei blauwe punten. De fearren op 'e boppepoaten binne oranjegiel. De snaffel is hoarnkleurich, de poaten binne ljochtgriis en de iris is oranjegiel. Der binne gjin grutte ferskillen tusken mantsjes en wyfkes.
Fersprieding De soarte komt foar yn in smelle stripe yn 'e eastlike Andes fan súdlik Bolivia oant it noardwesten fan Argentynje (yn 'e provinsjes Salta, Jujuy, Tucumán en Catamarca). It habitat bestiet út de saneamde Yungasbosken, foaral dêr't de Alnus acuminata en de Podocarpus parlatorei foarkomme. Se libje op hichten tusken de 1.000 en 2.200 meter, mar winterdeis lûke se nei legere gebieten.
Iten De Tucumánamazône yt benammen it sied fan Podocarpus en de fruchten en it sied fan oare beammen út it berchwâld. It dieet feroaret mei de seizoenen, ôfhinklik fan it oanbod yn 'e ferskate hichtesônes. Status De Tucumánamazône wurdt troch de IUCN klassifisearre as kwetsber (VU). Yn 'e jierren 1980 is de populaasje slim krompen troch de yllegale hannel; der waarden doe tsientûzenen fûgels fongen foar de eksport. Hoewol't de hannel no ferbean is, bliuwt it ferlies fan habitat troch de kap fan it berchwâld in grutte bedriging. Ek de beheinde omfang fan it ferspriedingsgebiet makket de soarte ekstra kwetsber foar feroarings. Neffens BirdLife International nimt de populaasje noch hieltiten ôf. Avikultuer Yn 'e avikultuer wurdt de Tucumánamazône net in soad sjoen. It binne yntelliginte fûgels dy't harren goed oanpasse kinne, mar se hawwe in soad beweging nedich en binne gefoelich foar obesitas as it dieet net goed ôfstimd is op harren enerzjybehoefte.
Kategory:Amazônepappegaai Kategory:Fûgelsoarte Kategory:Bedrige fûgel Kategory:Lânseigen fauna yn Argentynje Kategory:Lânseigen fauna yn Bolivia