La Espero ("De Hope') is it 'folksliet' fan it Esperanto. De tekst is skreaun troch Lejzer Zamenhof (1859-1917), de oarspronklike betinker fan de taal Esperanto. It wurdt no gewoanlik songen op muzyk komponearre troch Félicien Menu de Ménil.
La Espero
Tekst La Espero (yn it Esperanto) En la mondon venis nova sento, tra la mondo iras forta voko; per flugiloj de facila vento nun de loko flugu ĝi al loko. Ne al glavo sangon soifanta ĝi la homan tiras familion: al la mond' eterne militanta ĝi promesas sanktan harmonion.
Sub la sankta signo de l' espero kolektiĝas pacaj batalantoj, kaj rapide kreskas la afero per laboro de la esperantoj. Forte staras muroj de miljaroj inter la popoloj dividitaj; sed dissaltos la obstinaj baroj, per la sankta amo disbatitaj.
Sur neŭtrala lingva fundamento, komprenante unu la alian, la popoloj faros en konsento unu grandan rondon familian. Nia diligenta kolegaro en laboro paca ne laciĝos, ĝis la bela sonĝo de l' homaro por eterna ben' efektiviĝos. De Hope (oerset yn it Frysk)De oersetting is makke fan dizze ferzje fan de Nederlânsktalige Wikipedia Yn de wrâld is in nij gefoel komd, troch de wrâld giet in sterke rop; op wjukken fan in licht koeltsje mei hy no fan plak nei plak fleane. Net nei it moardsuchtige swurd lûkt hy nei de famylje fan de minsken: oan de ivich oarlochfierende wrâld belooft hy hillige harmonij.
Under it hillige teken fan de hope sammelje har striders foar de frede, en de saak groeit hurd troch it wurk fan dejingen dy 't hope hawwe. Stevich steane der muorren sûnt millennia tusken de ferdielde folken; mar de stege barriêres sille útinoar springe, troch de hillige leafde útinoar slein.
Op it fûnemint fan in neutrale taal, elkoar begripend, sille de folken ienriedich foarmje ien grut famyljefermidden. Us warbere kollega's sille it fredeswurk net sêd wurde, oant de moaie dream fan de minskheid fan ivige seine realisearre wurde sil.
Kategory:Esperanto Kategory:Folksliet Kategory:Esperantotalich liet Kategory:Muzikaal wurk út 1891