mini|alt=Praski Vitti 2016. Ein älterer weishaariger Mann in einer traditionellen Bluse mit bunten Ornamenten zwischen seinen Bildern.|Praski Vitti 2016 Praski Vitti (Tschuwaschisch und , geb. Vitaly Petrovich Petrov, Виталий Петрович Петров; Witali Petrowitsch Petrow, wiss. Transliteration , Vitaly Petrov; geb. 17. September 1936; gest. 30. Januar 2026) war ein russisch-tschuwaschischer Künstler. Er gestaltete vor allem Bilder und Wandmalereien.

Neben einer Auszeichnung als Verdienter Künstler der RSFSR wude er auch als Volkskünstler der Tschuwaschischen Republik ausgezeichnet, war Mitglied der Nationalen Akademie der Wissenschaften und Künste der Tschuwaschischen Republik, Träger des Staatspreises der Tschuwaschischen Republik „Peter Jegorow“ und Professor an der Staatlichen Pädagogischen Universität Tschuwaschien.

Namen Der Künstler selbst erklärte den Namen „Praska Vitti“:

Leben Witali Petrow wurde am 17. September 1936 als „Petrol Vitaly Petrovich“ in Algazino geboren, einem Dorf im Distrikt Wurnarski rajon (, Вăрнар районӗ) der Tschuwaschischen Autonomen Sozialistischen Sowjetrepublik (USSR). Vitaly Petrov stammte aus einer kinderreichen Bauernfamilie. Seine Mutter war Ananyeva Praskovya Ananyevna (1916–1992), sein Vater Evseev Pyotr Evseevich (1913–1978). Er wuchs unter den Entbehrungen des Zweiten Weltkriegs auf; schon als Kind half er an der Front, schuftete und hungerte.

Er machte 1954 einen Abschluss an der Kunstschule von Tscheboksary (Шупашкар ӳнер вĕрентĕшĕ, Šupaškar űner vĕrentĕšĕ) und trat darauffolgenden Jahr der Sowjetarmee bei und setzte 1957 sein Studium an der Kunstschule Sankt-Peterburgskaja chudoschestwenno-promyschlennaja akademija imeni A. L. Schtigliza (, Vera Mukhina Higher School of Art and Design) fort.

Im Jahr 1961 verteidigte er in Leningrad, erfolgreich seine Dissertation mit dem Titel „Monumental-Maler“ («Монументал-ӳкерçисем»). Anschließend trat er in die Fakultät für Monumentdekoration der Sankt-Peterburgskaja chudoschestwenno-promyschlennaja akademija imeni A. L. Schtigliza ein.

Als er 1967 sein Studium abschloss, präsentierte er in seiner Abschlussarbeit ein Triptychon „Mensch und Raum“ («Çын тата космос», Mosaik, Emaille), das an der Fassade des Gebäudes des Polytechnischen Instituts Perm angebracht wurde. Er wurde bekannt durch seine Illustrationen zu Gedichten von Konstantin Iwanow (Пăртта Кĕçтентинĕ) und von Andrei Andrejewitsch Wosnessenski. Außerdem fertigte er zahlreiche monumentale Werke an: Komposition „Telegraph im Dienste des Menschen“ in Ischewsk«Телеграф на службе человека», Елена Кардопольцева (Yelena Kardopol'tseva): Прогулки по Ижевску: настенная «живопись» эпохи СССР. (Progulki po Izhevsku: nastennaya «zhivopis'» epokhi SSSR - Ein Spaziergang durch Ischewsk: Wandmalereien aus der Sowjetzeit) Какие здания в нашем городе украшены монументальными панно в советском стиле? - Kakiye zdaniya v nashem gorode ukrasheny monumental'nymi panno v sovetskom stile? izhlife.ru 21. Dezember 2015. „Festival der Automobilarbeiter“ (Праздник автостроителей, 1980) In der Region Samara: Mosaik „Friedliche Arbeit“ (Мирный труд, 1975, Sysran, Toljatti) Glasmalerei-Triptychon „Der Mensch geht ins Weltall“ (Человек, идущий в космос, 1976, Kuibyschew, Luftfahrtinstitut, Toljatti) Wandbild „Das Buch bringt Licht“ (Книга, несущая свет, 1979, Toljatti, Haus der Bücher, Schnitzerei, Malerei) Wandbild „Gesundheitswesen“ (Здравоохранение) Brunnen „Symbol des Gesundheitswesens“ (Символ здравоохранения, 1979, Toljatti, Apotheke Nr. 212, Heißenkaustik, Keramik) „Lob des Buches“ (Восхваление книги, 1986, Toljatti, Versammlungshalle der Druckerei Sovremennik - Современник) Er war verheiratet mit Monika Vitti (Моника Витти). Tod Vitti starb am 30. Januar 2026 im Alter von 89 Jahren. Nach einer Abschiedszeremonie im Staatlichen Kunstmuseum der Tschuwaschen wurde er auf der Ruhmesallee der herausragenden Persönlichkeiten der Republik in Tscheboksary beigesetzt.

Ehrungen Erster Preis des Internationalen Kreativzentrums Emaille (Kecskemét, Ungarn) Diplom der Internationalen Ausstellung in Salou (Spanien) Staatspreis der Tschuwaschischen Republik, benannt nach Peter Jegorow (Государственная премия Чувашской Республики им. Петра Егорова) Diplom III. Internationale Moskauer Ausstellung für Emaillekunst Preis des Präsidenten der Russischen Föderation für Literatur und Kunst (Премия Президента Российской Федерации в области литературы и искусства) Orden der Freundschaft Mitgliedschaft in der Nationalen Akademie der Wissenschaften und Künste der Tschuwaschischen Republik (Национальная академия наук и искусств Чувашской Республики)

Die weiterführende Gesamtschule Algazinskaya im Bezirk Vurnarsky in Tschuwaschien wurde nach Praska Vitti benannt. Ausstellungen Seit Mitte der 1970er Jahre wurden Werke von Praski Vitti in der DDR , Bulgarien, Ungarn, Polen, Spanien, den USA, Deutschland, Indien, Japan und der Türkei ausgestellt: 1984, 1987, 1993, 1996: „Grafische Poesie“ (Графическая поэзия, Tschuwaschisches Staatliches Kunstmuseum, Tscheboksary) 1990: „Die Welt der Poesie von K. V. Ivanov“ (Мир поэзии К. В. Иванова, Moskau) 1993, 1996: Ausstellungshalle Nowotscheboksarsk 1995: „Die Suche der Ungarn nach einer neuen Heimat“ (Обретение новой родины венграми, Tschuwaschisches Staatliches Institut für Geisteswissenschaften) 2011: Tschuwaschisches Staatliches Kunstmuseum (zum 75-jährigen Jubiläum) 2024: Galerie für zeitgenössische Kunst (Галерея современного искусства), Kasan

Teilnahme an Ausstellungen 1991: II. Internationale Ausstellung für Emaillekunst (Moskau) 1991: Internationale Emaille-Ausstellung (Covington, Kentucky, USA) 1992: Ausstellung für Grafik (Kecskemét) 1992: Ausstellung für Emaillearbeiten und Grafiken (Budapest) 1993, 1994, 1996, 1998: Berlin 1995: Internationale Ausstellung (Jaroslawl) 1995: Sankt Petersburg 1995: Peterhof 1996: Tokio 1997: Moskau 1999: Paris 2002: Troyes (Frankreich), Barcelona (Spanien)

Literatur V. Davydov–Anatri: Тавах Праски Виттине. (Dank Praski Vitti) Хыпар (Chypar) 1997, кӑрлач (Kӑrlatsch): S. 29. Kh. Zorsky: Халӑх сӑнарӗ – илем ҫутинче. (Halăh sănarĕ – ilem çutinče; Das Bild der Menschen – im Lichte der Schönheit) Ялав (Jalaw) 1996. № 5: S. 93. V. Krasnov: Чӑваша тӗнчене каларакан. (Tschӑwascha tӗntschene kalarakan - Derjenige, der Tschuwaschisch zur Welt spricht) Тӑван Атӑл (Tӑwan Atӑl) 1997. № 9: S. 67. V. Kuzmin: Праски Витти кӗвви. (Musik von Praski Vitti - Praski Witti kӗwwi) Хыпар (Chypar) 1996. юпа (Jupa) 3. V. Praski: «Анне портречӗ – Барселонӑра, Хыпар». (Porträt einer Mutter – in Barcelona, Nachrichten - Anne portretschӗ – Barselonӑra, Chypar) 1997 Kӑrlatsch: S. 30. V. Praski: Саккӑрмӗш хут пулчӗ. Н. Смирнова ҫырса илнӗ. (Es war das achte Mal. Aufgenommen von N. Smirnov - Sakkӑrmӗsch chut pultschӗ. N. Smirnowa ҫyrsa ilnӗ) 1998 ҫурла (ҫurla) S. 19. V. Praski: Юлнӑ кунсене халӑхӑмӑршӑн ирттерӗп (Ich werde den Rest meiner Tage unserem Volk widmen. - Julnӑ kunsene chalӑchӑmӑrschӑn irtterӗp) Chypar. – 1996, авӑн (Awan) S. 7. A. Semenov: Германи посольствинче – Праски Витти ӗҫӗсем. (In der deutschen Botschaft – Praski Vitti - Germani possolstwintsche – Praski Witti ӗҫӗsem) Chypar, 1997, нарӑс (narӑs) S. 1. N. Smirnova: Праски Витти Турцирен тавранчӗ. (Praski Vitti ist aus der Türkei zurückgekehrt - Praski Witti Turziren tawrantschӗ) Chypar, 1999, ҫӗртме (ҫӗrtme) S. 8. M. Tevetkel: Праски Витти художнике саламласа ҫырнӑ шӳт,Ҫамрӑксен хаҫачӗ. (Praski Vittis Scherz in seinen Glückwünschen an den Künstler, Jugendzeitung - Praski Witti chudoschnike salamlassa ҫyrnӑ schӳt,Ҫamrӑksen chaҫatschӗ) 1997, awӑn, 27 (№ 39): S. 8. V. Aleksin: Испанский дебют чувашского мастера. (Spanisches Debüt des tschuwaschischen Meisters - Ispanski debjut tschuwaschskogo mastera) Совет (Sowjet). Чувашия (Tschuwaschia). – 1997. 6 авг. V. Aleksin: Париж, конечно, не Чандрово, но и там говорят по–чувашски (Paris natürlich, nicht Chandrovo, aber dort spricht man Tschuwaschisch. - Parisch, konetschno, ne Tschandrowo, no i tam goworjat po–tschuwaschski) Sowjet. Tschuwaschia. 1999. 30 дек. V. Arapov: Выставка, радующая всех нас. (Wystawka, radujuschtschaja wsech nas - Eine Ausstellung, die uns alle begeistert) Чӑваш ен (Tschӑwasch en) 1996. № 47: S. 8. Y. Viktorov: Колесо – символ вечного движения. (Kolesso – simwol wetschnogo dwischenija - Das Rad ist ein Symbol für die ewige Bewegung) Swojet. Tschuwaschija 1995. Y. Viktorov: Обжигающая кисть. (Obschigajuschtschaja kist - ) Sowjet. Tschuwwaschija. 1993. S. Gordeeva: Модель мира в работах художника. (Модель мира в работах художника - Modell der Welt in den Werken des Künstlers) 1997 № 28: S. 4. А. Егоров (Jegorow): Праски Вити рисует жаркие стихи. (Praski Witi rissujet scharkije stichi - Praski Viti zeichnet leidenschaftliche Gedichte) Жизнь (Schisn) 2001. № 30: S. 16. Испанские «каникулы» художника. (Ispanskije «kanikuly» chudoschnika - Die spanischen „Urlaube“ des Künstlers) Республика (Respublika) 2003. № 32: S. 5. Е. Макшанова (Je. Makschanowa): Картины, на которых оживают легенды. (Kartiny, na kotorych oschiwajut legendy - Gemälde, die Legenden zum Leben erwecken) Чебоксар. новости (Tscheboksar. nowosti) 1994. Он и в Венгрии свой человек. (On i w Wengrii swoi tschelowek - Er ist ein Mann mit eigenem Willen in Ungarn.) Sowet Tschuwaschija 2004. 12 März. Н. Осипова (N. Ossipowa): Чувашский народный художник получил международную премию. (Tschuwaschski narodny chudoschnik polutschil meschdunarodnuju premiju - Künstler des tschuwaschischen Volkes erhält internationalen Preis) Tschawasch en 1999. № 30: S. 1. A. Trofimov (Трофимов, А.): Древо большого искусства. (Drewo bolschogo iskusstwa - Baum der großen Kunst) Tschuwaschien 1986. Sowjet Tschuwaschija 1986. М. Тьваш (M. Tvash): Праски Витти – художник и ученый, Молодеж. (Praski Witti – chudoschnik i utschenyj, Molodesch. - Praski Vitti – Künstler und Wissenschaftler) курьер (Jugendkurier) 1996. № 37: S. 12. С. Убасси (S. Ubassi): Уход в символ, Лик Чувашии. (Uchod w simwol, Lik Tschuwaschii. - Fürsorge im Symbol, Gesicht Tschuwaschiens) 1994. № 3. S. 147. А. Шамбулина (A. Schambulina): Праски Витти : «В семье никогда не видел обмана и грубости…» (Praski Witti : «W semje nikogda ne widel obmana i grubosti…» - Praski Vitti: „In der Familie gab es nie Betrug und Unhöflichkeit…“) Ульяновец (Uljanowez) 2001.

Schriften В Кечкемете, на волнах вдохновения. (W Ketschkemete, na wolnach wdochnowenija - In Kecskemét, auf den Wellen der Inspiration) Respublika 2003. № 43: S. 6. Я рисую канонический образ чувашей… (Ja rissuju kanonitscheski obras tschuwaschei - Ich zeichne das kanonische Bild des Tschuwaschen…), Современ. Чувашия (Sowremen. Tschuwaschija) 2004: S. 1, 4. По национальности. (Po nazionalnosti – Nach Nationalität) художник (chudoschnik) Respublika 2000. № 35: S. 4. «Теперь уж – настоящий художник» (Teper usch – nastojaschtschi chudoschnik - Das ist jetzt ein echter Künstlerjob); беседовала И. Пушкина (bessedowala I. Puschkina - Interview mit I. Puschkina) Uljanowez 2000.

Weblinks

Праски Виттипе Нарспи тапхăрне çулçӳрев (Praski Wittipe Narspi tapchărne çulçӳrew - Eine Reise in die Zeit von Praski Vitti und Narspi)— Интервью в газете «Питĕр чăвашĕсем». (Interwju w gasete «Pitĕr tschăwaschĕsem») Archivlink Praski Vitti, Forum Discussion forum.chuvash.org. Archivlink Anniversary of Praski Vitti mosentesh2.ucoz.ru

о Праски Витти, на сайте ЧГУ им. И. Н. Ульянова. (o Praski Witti, na saite TschGU im. I. N. Uljanowa - über Praski Vitti, auf dem Gelände der ChSU. I. N. Ulyanova) chuvsu.ru Praski Vitti. My journey in artists. gov.cap.ru «I am an artist of dying people…» chuvash.org Two leap into space. irekle.org Praski Vitti in YouTube. youtube.com