Die Odes van Salomo is 'n versameling van 42 odes (liriese gedigte) wat aan Salomo toegeskryf word. Die datum van die odes is óf die 1ste óf die 2de eeu, hoewel sommige 'n latere datum voorstel. Dit is vermoedelik oorspronklik in Grieks of Siries geskryf en die meeste geleerdes glo dit is deur 'n Christen geskryf, waarskynlik iemand van die mistiese Joodse sekte Essene wat hom tot die Christendom bekeer het.Charlesworth, James H. (1977). The Odes of Solomon. Missoula, Montana: Scholars Press. .
Sommige geleerdes meen selfs die skrywer kan die apostel Johannes wees. 'n Paar geleerdes het 'n gnostiese oorsprong voorgestel, maar dié teorie word nie algemeen ondersteun nie.
Outeurskap Taal en datum Hoewel vroeë geleerdes gedink het die odes is oorspronklik in GrieksW. Frankenburg, "Das Verständnis der Oden Salomos", Beihefte zur Zeitschrift für die alttenstamentliche Wissenschaft 21 (Giessen, 1911). of Hebreeus geskryf,H. Grimme, Die Oden Salomos: Syrisch-Hebräisch-Deutsch (Heidelberg, 1911). is daar nou konsensus dat die oorspronklike taal Siries/Armeens is.J.R. Harris, A. Mingana, A. Vööbus, J.A. Emerton, James H. Charlesworth Hulle is waarskynlik in die streek Sirië geskryf, moontlik tussen die 1ste en 3deDrijvers, Han Jan Willem (1984). East of Antioch. Aldershot: Ashgate Variorum. . eeu, met baie wat glo dit dateer van die 2de eeu. Sommige beweer Ode 4 bespreek die sluiting van die tempel by Leontopolis in Egipte, wat sal beteken dit is omstreek 73 n.C. geskryf.Rutherford Hayes Platt The lost books of the Bible and The forgotten books of Eden (Collins-World Publishers, 1926).
Een van die argumente vir 'n vroeër datum is die ontdekking van verwysings na en selfs aanhalings uit die odes in die skryfwerk van Ignatius van Antiogië.R.M. Grant (1944). "The Odes of Solomon and the Church of Antioch", Journal of Biblical Literature 63, pp. 363–97.V. Corwin, St. Ignatius and Christianity in Antioch, Yale Publications in Religion 1 (New Haven: Yale UP, 1960), pp. 71–80. Daar is moontlik ook verwysings deur Justinius die Martelaar en Irenaeus, wat ook 'n vroeëre datum ondersteun. Die odes stem in 'n groot mate ooreen met die Evangelie volgens Johannes, wat impliseer die skrywers het in dieselfde gemeenskap gewoon.
Benewens met Johannes, is daar 'n ooreenkoms met die Dooie See-rolle, en daarom lei Charlesworth af dat die skrywer iemand van die Essene was wat tot Johannes se gemeenskap bekeer is.
Liturgiese gebruik Die Odes van Salomo is dalk saamgestel vir liturgiese gebruik. In die Siriese manuskripte eindig al die odes met 'n "halleluja", en een van die manuskripte merk die woord in die middel van 'n ode met die Siriese letter hê (ܗ). Die taalgebruik dui ook daarop dat 'n gemeente soms aangespreek word. Bernard,Bernard, JH (1912). "The Odes of Solomon" in Texts and Studies VIII. Aune, PiercePierce, Mark (1984). "Themes in the Odes of Solomon and other early Christian writings and their baptismal character" in Ephemerides Liturgicae XCVIII". en ander wat kommentaar op die odes gelewer het, het duidelike tekens van die doop daarin gevind – water is altyd teenwoordig (vloede, die drink van die lewende waters, verdrinking en fonteine) asook die taal van bekering in inlywing. Charlesworth kritiseer dié siening.
Verwysings
Skakels
Kategorie:Apokriewe boeke Kategorie:Pseudepigrawe Kategorie:Ou Testament