Leflunomied 200px|Leflunomied se chemiese struktuur 200px|Leflunomied se 3D-struktuurCAS nommer75706-12-6Kliniese dataHandelsnaam Arava, Lefumide, Rhuemalef, anderToedieningsroetes Orale toediening (tablette)Swangerskap gebruikNie toegelaat nie FarmakokinetikaBiobeskikbaarheid 80%Proteïenbinding>99%MetabolismeGastrointestinale mukosa en lewerEliminasie halfleeftyd14-18 daeUitskeidingOntlasting (48%) en urine (43%)Chemiese dataIUSTC-naam5-metiel-N-[4-(trifluorometiel)feniel] -isoksasool-4-karboksamied duimnael|160px|Verpakking van Rheumalef-tablette Leflunomied is 'n immuunonderdrukkende siekte-modifiserende antirumatiese middel, wat gebruik word in aktiewe matige tot ernstige rumatoïede artritis en psoriatiese artritis. Dit is 'n pirimidiensintese-inhibeerder wat werk deur dihidrorotaatdehidrogenase te inhibeer.
Newe-effekte Die dosisbeperkende newe-effekte is lewerskade, longsiekte en immuunonderdrukking. Die mees algemene newe-effekte (kom voor by >1% van diegene wat daarmee behandel word) is, in ongeveer dalende volgorde van frekwensie: diarree, respiratoriese kanaalinfeksies, haarverlies, hoë bloeddruk, veluitslag, naarheid, brongitis, hoofpyn, buikpyn, abnormale lewerfunksietoetse, rugpyn, swak spysvertering, urienweginfeksie, duiseligheid, infeksie, gewrigsversteuring, jeuk, gewigsverlies, verlies aan eetlus, hoes, gastro-enteritis, faringitis, stomatitis, tenosinovitis, braking, swakheid, allergiese reaksie, borspyn, droë vel, ekseem, parestesie, longontsteking, rinitis, sinovitis, kolelitiasis en kortasem.
Ongewone newe-effekte (wat voorkom by 0,1-1% van diegene wat met die middel behandel word) sluit in: hardlywigheid, stomatitis, smaakversteuring, trombositopenie en veluitslag. Selde (by 0,1% van diegene wat daarmee behandel word) kom die volgende voor: anafilakse, angioedeem, anemie, agranulositose, eosinofilie, leukopenie, pansitopenie, vaskulitis, toksiese epidermale nekrolise, Stevens-Johnson-sindroom, lupus-infeksie van die vel, ernstige infeksie, interstisiële longsiekte, sirrose en lewerversaking.
Teenaanduidings Gebruik van Leflunomied is teenaangedui vir: Swangerskap, vroue van vrugbare potensiaal (tensy 'n voorbehoedmiddel gebruik word) Lewersiekte, hepatitis B/C seropositief Aktiewe ernstige infeksies Hipersensitiwiteit
Mediese gebruike Leflunomied is deur Sanofi Aventis ontwikkel. Kliniese studies met betrekking tot die volgende siektes is uitgevoer:
Polyoma BK-virus-nefropatie Kimura se siekte Sistemiese lupus-eritematosus Felty se sindroom Takayasu-arterietis Granulomatose met poliangiitis Ankiloserende spondilitis Crohn se siekte Sarkoïdose Uveïtis Still se siekte Prostaatkanker Pemfigoïed Voorkoming van verwerping van oorgeplante organe
Interaksies Ander immunomodulerende behandelings moet vermy word weens die potensiaal vir bykomende immuunonderdrukkende effekte, of in die geval van immunostimulante soos echinacea of astragalus, verminderde terapeutiese effekte. Net so moet lewende entstowwe (soos haemophilus influenzae tipe b-entstof en geelkoors-entstowwe) vermy word weens die potensiaal vir ernstige infeksie as gevolg van die immuunonderdrukkende aard van die behandeling.
Veral die gelyktydige gebruik van metotreksaat kan tot ernstige of selfs dodelike lewerskade of hepatotoksisiteit lei. Sommige studies het egter getoon dat die kombinasie van metotreksaat en leflunomied by pasiënte met rumatoïede artritis beter resultate gegee het as enige enkele middel.
Werkingsmeganisme Leflunomied is 'n immunomodulerende middel wat sy effekte bereik deur die mitochondriale ensiem dihidrorotaatdehidrogenase (DHODH) te inhibeer, wat 'n sleutelrol speel in die de novo-sintese van uridienmonofosfaat (rUMP), wat benodig word vir die sintese van DNS en RNS. Leflunomied inhibeer dus die voortplanting van selle wat vinnig deel, veral limfosiete.
Die inhibisie van menslike DHODH deur teriflunomied, die aktiewe metaboliet van leflunomied, vind plaas op vlakke (ongeveer 600 nM) wat bereik word tydens behandeling van rumatoïede artritis. Teriflunomied inhibeer ook verskeie tirosienkinase. Teriflunomied verhoed die uitbreiding van geaktiveerde en outo-immuun limfosiete deur met hul selsiklusprogressie in te meng, terwyl nie-limfoïede selle in staat is om 'n ander pad te gebruik om hul ribonukleotiede te maak deur die gebruik van 'n reddingspirimidien-weg, wat hulle minder afhanklik maak van die de novo-sintese. Teriflunomied het ook antivirale effekte teen talle virusse, insluitend sitomegalovirus, herpes simpleks virus 1 en die BK-virus, ook deur virale replikasie te inhibeer deur inmenging met nukleokapsied-tegumentasie en dus virionsamestelling.
Aantekeninge
Verwysings
Kategorie:Geneesmiddels