duimnael|Die simbool van Aum Shinrikyo duimnael|Aum Shinrikyo se voormalige hoofkwartier in Aoyama, Tokio 2011 Aum Shinrikyo (Japannees: オウム真理教, Ōmu Shinrikyō), nou verdeel in Aleph en Hikari no Wa, was 'n Japannese terreursekte wat voorheen gelei is deur Asahara Shoko. In 1995 het die sekte bekend geword vir die aanval op die metro van Tokio met tuisgemaakte senuweegas, sarin. Dertien mense is dood en 5 500 beseer in hierdie aanval. Dit het later geblyk dat hierdie doodskultus die jaar tevore verantwoordelik was vir 'n vroeëre sarin-aanval. Baie lede van die groep het nie daarvan geweet nie. Diegene wat die aanval in die geheim uitgevoer het, het dit gedoen sonder dat die gewone gelowiges daaroor ingelig is nie.
Aum Shinrikyo is deur verskillende lande, insluitend Kanada, Kazakstan en die Verenigde State as 'n terroriste-organisasie bestempel. Die Japanse Nasionale Kommissie vir Veiligheid beskou Aleph en Hikari no Wa as gevaarlike afsplitsings uit die doodskultus en het in Januarie 2015 aangekondig dat hulle vir minstens nog drie jaar gemonitor moet word.
Asahara Shoko Asahara Shoko se regte naam is Matsumoto Chizuo (麻原彰晃). In 1987 het hy sy naam verander. Hy is op 2 Maart 1955 gebore, die vierde seun in 'n gesin van vyf broers en twee susters. Sy vader was 'n bekwame tatami-vervaardiger'n Tatami is 'n Japannese mat, gemaak van gevlegte en geplooide rysstrooi. in 'n landelike omgewing in Yatsushiro, geleë op die suidelike eiland Kyūshū. Omdat Asahara met 'n oorerflike vorm van gloukoom gebore is, kon hy niks met sy linkeroog en slegs dertig persent met sy regteroog sien nie. Asahara se vader kon nie goeie onderwys vir sy kinders bekostig nie, en het die verskoning van Asahara se slegte oë aangegryp om hom na 'n (regeringsgesubsidieerde) skool vir blindes te stuur. Sy vader het weggesteek dat Asahara nie heeltemal blind was nie, sodat hy steeds vir 'n volle toekenning vir 'n beurs in aanmerking sou kom.
Sy skoolloopbaan het nie heeltemal onopgemerk verloop nie. Asahara het sy slegte oë gebruik om gunste van ander te kry en om deur sy medestudente bevoorreg te word. Dit is bekend dat hy geweld gebruik het teen sommige van sy 'dienaars' wat hom nie gehoorsaam het nie, en dat baie van die studente bang was vir sy gewelddadige uitbarstings. Tog kan hy soms baie besorgd wees en tevrede wees met die welstand van ander. Hy was nie 'n stabiele persoon nie, hoewel hy oor die algemeen 'n goeie student was.
Na die hoërskool wou Asahara medisyne aan die Universiteit van Kumamoto studeer, maar is weens slegte sig nie toegelaat nie. As gevolg daarvan het hy akupunktuur en tradisionele Chinese medisyne begin studeer, 'n rigting wat dikwels deur gesiggestremdes gevolg is.
In 1977 besluit hy om na Tokio te verhuis om daar 'n nuwe lewe te begin. Hy het hom voorberei op die toelatingseksamen van die Universiteit van Tokio. Toe hy nie hierdie eksamen geslaag het nie, het hy hoop opgegee om 'n universiteitsopleiding te volg.
As gevolg van die poging het Asahara sy latere vrou ontmoet. Hy was saam met Ishii Tomoko op die pendeltrein na die universiteit. Hy het later gesê dat hy van die eerste oomblik af verlief was, en dat hy tydens hul tweede ontmoeting haar vertel het dat sy binnekort sy vrou sou word. Sy het weer gesê dat sy hom aanvanklik vreemd gevind het, maar na 'n ruk verlief geraak het. Hulle trou in Januarie 1978. Hul eerste dogter is in 1979 gebore. Hulle het altesaam vier dogters en twee seuns gehad, waarvan die laaste in 1994 gebore is. By die geboorte van hul eerste dogter, het Asahara begin besef dat hy sy drome om aan die universiteit te studeer moes opsy sit en dat hy geld nodig het, begin verdien vir sy gesin.
Asahara en sy vrou het in Funabashi gewoon, waar hulle hul eie praktyk geopen het wat spesialiseer in akupunktuur en Chinese kruie medisyne. Die besigheid was 'n sukses, maar Asahara was nie tevrede met materiële welvaart nie. Hy was voorheen geïnteresseerd in godsdiens en daarom het hy in 1980 aktief godsdiens begin beoefen. Deur sy joga-oefeninge beweer hy in 1981 dat hy 'n Kundalini-ontwaking ervaar het. In dieselfde jaar het hy by die (destydse) nuwe godsdiens Agonshū aangesluit. Skaars drie jaar later, in 1984, verlaat hy die kultus om sy eie joga-klub in Tokio te stig. Verskeie van sy eerste volgelinge was voormalige Agonshu-lede wat die sekte saam met hom verlaat het.
Doktriene Aum Shinrikyo se eklektiese ideologie het sy oorsprong in Boeddhisme, Hindoeïsme en Japanese volksgodsdienste. Boeddhistiese, Hindoe- en Joga-tekste word onder andere gebruik.
Aum bring elemente uit verskillende godsdienste bymekaar om sy eie godsdiens te vorm (sinkretisme). 'n Voorbeeld is Shiva, 'n Hindoe-god wat staan vir vernietig. Die twee belangrikste punte in die denke van Aum is die skepping van die heelal en die vernietiging daarvan.
'n Tweede doel is om die uiteindelike gemoedstoestand te verkry, die sogenaamde Boeddhistiese verligting. Hierdie voorwaarde kan slegs bereik word deur streng oefening. Jogaskole en Boeddhisme het dieselfde doel, maar hulle probeer dit op 'n ander manier bereik. Asahara het volgelinge vermaan om die bestemming te bereik op die manier waarop hy voorgestel het; sy volgelinge moet gefokus bly op die pad wat hy uitgestippel het. Hy het geglo dat as iemand ooit aan 'n individu verduidelik het hoe om die uiteindelike doel te bereik, so persoon dan aan die persoon getrou moes gebly het en dit dan op sy manier moet doen.
Om verligting te bewerkstellig, moes 'n mens 'n sekere pad volg, nie daarvan afwyk nie en hard oefen. Mense moes regulasies volg, van voor af begin en hulself opwerk. Dit het hulle gedoen deur na toesprake te luister wat Asahara self gekies het (toesprake uit Boeddhisme en van homself) en deur joga-oefeninge te doen. Op hierdie manier kan 'n mens altyd op 'n hoër vlak werk, en elke keer nader aan sy of haar se ware self beweeg. 'n Belangrike punt hier was dat die shukkesha nie deur enigiemand of enigiets van hul pad moes geneem word nie. 'n Streng skeiding van die buitewêreld was dus belangrik. Enigiemand wat by die organisasie aangesluit het, is van die wêreld geskei, het nie meer toegelaat om enige persoon van sy familie te sien nie, of selfs kontak met iemand van die buitewêreld gehad het nie. Hulle het in geslote gemeentes gewoon en het nie maklik uitgekom nie. Om 'n lid van Aum te word, was vir die lewe: een keer 'n volgeling, altyd 'n volgeling.
Daar is drie hoofdoelstellings in Boeddhisme: eerstens om ander te help, tweedens om verligting te kry, en derdens om gevorderde joga te beoefen. Asahara het 'n aantal boeke geskryf en gepubliseer waarin hy onder meer beweer dat die leer van die Aum bloot 'n kombinasie is van die drie dele van die Boeddhisme. Hierdie boeke beskryf ook die proses van die verskillende stadiums van verligting, wat vergelyk word met ander maniere om daardie uiteindelike toestand te bereik.
Asahara het gepreek dat die wêreld sou vergaan. Om daaruit te ontsnap en gesond te bly leef, moes 'n mens Asahara gehoorsaam en die leerstellings van Aum Shinrikyo volg. As die Japannese Asahara as hul leier sou aanvaar, sou Japan 'n land van vrede, harmonie en spiritualiteit word. Op hierdie manier sou die Japannese daardie waardes na die res van die wêreld bring, waardeur 'n tyd van wêreldvrede kon uitbreek. Volgens die denke van Aum word veronderstel dat die wêreld in elk geval sleg is, en dat die menslike lewe 'n lydingsweg is. Mens kan slegs daardie lyding ontsnap deur joga en geestelike oefeninge om sodoende na 'n hoër stadium van "wese" te ontwikkel.
Asahara beweer dat hy self die uiteindelike stadium bereik het, en dat dit hom buitengewone magte gegee het. As gevolg hiervan, kon hy heldersiend wees, kon hy levitasie doen, en kon hy uit die kring van geboorte en dood na nirvana kon deurbreek. Met verloop van tyd het Aum se denke ontwikkel soos met enige ander nuwe godsdiens. Waar hulle aanvanklik op die redding van lede gefokus het, het hulle later die verlossing van die ganse mensdom verkondig. Hulle was teen (Japanese) materialisme. Hier word opgemerk dat die volgelinge van Asahara hom gereeld nie te klein bedrae geld geskenk het nie, en hy het nie daardie skenkings verwerp nie. Die verwerping van rykdom en materialisme gekombineer met spiritualisme, joga en meditasie, was 'n aantreklike kombinasie vir baie jong, opgeleide en welgestelde Japannees wat destyds nie regtig tuis gevoel het in die gemeenskap nie. Die kultus het die bynaam "kultus vir die elite" gekry.
Geskiedenis Ontstaan In 1984 begin Asahara Shoko en sy vrou meditasie- en joga-klasse. Hulle het byvoorbeeld 'n joga-klub, Aum-Shinsen-no-Kai (オウム神仙の会) gestig. Hulle het gou 'n paar lede gehad. Toe Asahara in 1987 terugkeer van 'n reis na die Himalajas, het hy aan sy lede verklaar dat hy sy uiteindelike doel bereik het: die "Verligting". Hy het sy studente self geleer, en al meer mense het by die groep aangesluit. In daardie jaar het hy sy naam verander in Asahara Shoko, en dié van die organisasie na Aum Shinrikyo. In 1989 word Aum Shinrikyo deur die Japannese wetgewing as 'n godsdienstige organisasie erken. Die aantal ondersteuners het aanhou groei.
Voor 1995
In die middel van die tagtigerjare het Asahara slegs 'n klein aantal lede gewerf. Hy was berug vir sy sogenaamde levitasies en ontmoetings met die Hindoe-god Shiva, wat hom sou beveel het om 'n ideale wêreld, die koninkryk van Shambhala, te bou. Hy het ook bekendheid verwerf deur sy vergaderings in Indië in 1987 met verskeie belangrike godsdienstige leiers, waaronder die Dalai Lama. Asahara sê dat laasgenoemde hom as die nuwe Boeddhistiese leier in Japan aangewys het.
In dieselfde jaar 1987 kry die sekte sy amptelike status as 'n godsdienstige organisasie. Aum se hoofkantoor was in Tokio. Daar was kleiner takke in Moskou, Bonn, New York, sowel as in verskillende stede in Japan en Sri Lanka. Die algemene hoofkwartier met 'n opleidingsentrum was in Fujinomiya geleë. Aum het tien geboue in die dorp Kamikuishiki gehad. Hulle beweer toe dat hulle 30 000 volgelinge in Rusland het, maar daar was slegs 'n getroue kern van ongeveer 200 lede. Ander buitelandse takke het min of geen aanhangers gehad nie. Aan die ander kant was die kultus in Japan gewild, veral onder jong universiteits gegradueerdes. Die organisasie het selfs soveel opgleide lede gewen dat hulle hul bynaam hier gekry het: "kultus van die elite".
In Februarie 1989 is die opstandige lid Taguchi Shuji vermoor. Hy wou die sekte verlaat, en dit was nie volgens die wil van Asahara nie. Taguchi is verwurg deur Tomomitsu Niimi. Die eerste moord was die begin van 'n reeks moorde deur Aum-lede om die kultus te beskerm.
Asahara het gepreek dat die wêreld sou vergaan. Om daaruit te ontsnap en gesond te bly leef, moes individue Asahara gehoorsaam en die leerstellings van Aum Shinrikyo volg. As die Japannese Asahara as hul leier sou aanvaar, sou Japan 'n land van vrede, harmonie en spiritualiteit word. Op hierdie manier sou die Japannese daardie waardes na die res van die wêreld bring, waardeur 'n tyd van wêreldvrede kon uitbreek.
In Mei 1989 het 'n aantal ouers die advokaat Sakamoto Tsutsumi gehuur omdat hy ondervinding met nuwe godsdienste in Japan gehad het. In Augustus daardie jaar het die Sunday Mainichi-koerant 'n sewe-deelreeks oor Aum Shinrikyo geskryf. Die reeks bevat stellings dat Aum-lede van hul gesinne geskei is, dat hulle nie meer toegelaat word om kontak met die buitewêreld te hê nie en dat kinders nie behoorlike opleiding sou ontvang nie. Die koerant het massiewe reaksie gekry van meer as 200 voormalige Aum-lede en gesinne wat hul klagtes in briewe uitgespreek het. In reaksie hierop is Aum Shinrikyo Higaisha No Kai gestig, die vereniging van slagoffers van Aum Shinrikyo. Aum het self geantwoord deur die koerante se uitgewers en hoofamptenare te dreig.