Die Menslike Immuniteitsgebreksvirus (MIV, "HIV" of Human Immunodeficiency Virus in Engels) is die virus wat Vigs (Verworwe immuniteitsgebreksindroom) veroorsaak (AIDS in Engels).
Amptelike Suid-Afrikaanse Statistieke Teen 1998 het Suid-Afrika een van die vinnigsgroeiende MIV-epidemies ter wêreld gehad. Volgens 'n studie deur die Suid-Afrikaanse Departement van Gesondheid in 2005, is 30,2% van swanger Suid-Afrikaanse vrouens MIV-positief. 'n Soortgelyke studie (The South African National HIV Survey) toon dat 16,2% van die bevolking tussen die ouderdomme van 15 en 49 MIV-positief is. Baie wetenskaplikes meen dat die werklike persentasie veel hoër is (tot 40%).
In September 2021 verwys die Aidsmap webtuiste dat Suid-Afrika die grootste MIV positiewe bevolking het in die wêreld, met geraamde 7.7 miljoen mense wat MIV-positief is.https://www.aidsmap.com/news/sep-2021/hiv-incidence-declines-south-africa-new-infections-are-concentrating-those-over-25#:~:text=South%20Africa%20has%20the%20largest,people%20currently%20living%20with%20HIV.
Klassifikasie MIV is 'n lid van 'n groep virusse wat bekend staan as die retroviridae en is dus 'n retrovirus, so genoem omdat die virusse van 'n spesifieke ensiem, tru-transkriptase, (reverse transcriptase in Engels) gebruik maak om te vermenigvuldig in menslike selle. 'n Retrovirus besit nie sy eie DNS nie (waarin die genetiese inligting van meeste organismes gestoor word in die sel se kern) maar stoor sy genetiese materiaal in die vorm van RNS. Wanneer 'n retrovirus soos MIV 'n gasheersel indring, word die tru-transkriptase ensiem gebruik om die DNS van die gasheersel te "kaap" en so kopieë van die oorspronklike virus te maak.
Variante Tans bestaan daar 2 variante van die vigsvirus: MIV-1 is die klassieke oorsaak van vigs, en is wydversprei dwarsdeur die wêreld. MIV-2 veroorsaak ook vigs, maar nie altyd nie en in 'n minder-ernstige vorm. MIV-2 word hoofsaaklik in Wes-Afrika aangetref. MIV-2 is besonder nouverwant aan SIV, 'n virus wat 'n vigs-soortgelyke siekte in ape veroorsaak, en daar word gedink dat MIV vermoedelik ontstaan het toe 'n aap-retrovirus na mense oorgegaan het.
Siektebeeld MIV veroorsaak vigs deur spesiale witbloedselle, die CD4+ T-selle, aan te val en te vernietig. Die CD4-selle is limfosiete, 'n groep witbloedselle wat normaalweg die menslike immuunstelsel koordineer in geval van infeksie of ontsteking. Die virus vermenigvuldig binne-in die CD4-selle en soos nuwe virusse vrygestel word, word die selle vernietig.
Omdat die virus die immuunstelsel self aanval, kan die liggaam nie sy gewone meganisme gebruik om homself te beskerm nie. Die drastiese vermindering in die normale aantal CD4-selle lei daartoe dat ander patogene (virusse, bakterieë, parasiete en swamme), wat gewoonweg sonder probleme deur die menslike immuunstelsel beveg sou word, in staat is om ernstige sieketoestande te veroorsaak. Die siektebeeld van vigs ontstaan dus wanneer die CD4-telling na 'n kritieke vlak daal. Die CD4-telling is taamlik maklik om vas te stel met 'n roetine bloedtoets. Dokters kan dus die CD4-telling gebruik om 'n pasiënt se behoefte aan teenretrovirale middels vas te stel.
Verspreiding duimnael|400px|Wêreldwye verspreiding van MIV en vigs onder jong volwassenes (15–49) volgens lande in 2009: In 'n besmette individu is die virus teenwoordig in bloed, semen, vaginale vog en borsmelk. Teoreties gesproke mag die virus ook teenwoordig wees in speeksel, urine en ontlasting.
Die mees algemene maniere van verspreiding is deur: Onbeskermde seksuele kontak (vaginaal, mondelings of anaal). Die gebruik van kondome laat die risiko aansienlik daal mits die kondoom korrek gebruik word. Hergebruik van onsteriele naalde onder dwelmverslaafdes Verspreiding van moeder na fetus (waar die moeder MIV-positief is) Naaldprikongelukke onder mediese personeel (effektief voorkom met die gebruik van handskoene en 'n kursus antiretrovirale middels in diegene wat blootgestel is).
Die virus word nie oorgedra deur ongebroke vel of om eetgerei met 'n besmette persoon te deel nie. Dit word ook nie oorgedra deur muskietbyte nie.
Treatment and transmission
Die bestuur van MIV/VIGS behels tipies die gebruik van verskeie antiretrovirale middels. In baie dele van die wêreld het MIV 'n chroniese toestand geword, met progressie na VIGS wat toenemend skaars is. MIV het 'n geskatte basiese voortplantingsgetal ( R0) van 2–5, wat beteken dat die gemiddelde persoon met MIV tipies ongeveer 2–5 ander mense besmet..
MIV-latensie en die gevolglike virale reservoir in CD4+ T-selle, dendritiese selle en makrofage is die hoof versperring vir die uitwissing van die virus.
Alhoewel MIV hoogs virulent is, vind oordrag deur seksuele kontak nie plaas wanneer 'n MIV-positiewe individu 'n konsekwent onopspoorbare viruslading (<50 kopieë/ml) handhaaf as gevolg van antiretrovirale behandeling nie. Hierdie konsep is die eerste keer in 2008 deur die Switserse Federale Kommissie vir VIGS/MIV voorgestel in wat bekend staan as die Switserse Verklaring. Alhoewel dit aanvanklik kontroversieel was, het daaropvolgende studies bevestig dat die risiko van MIV-oordrag deur seks effektief nul is wanneer die MIV-positiewe persoon 'n konsekwent onopspoorbare viruslading het, 'n konsep wat nou algemeen bekend staan as U=U, of "Onopspoorbaar = Onoordraagbaar".
Studies wat die U=U-beginsel vasgestel het, sluit in Opposites Attract, PARTNER 1, PARTNER 2 (wat op man-man-paartjies gefokus het), en HPTN 052 (wat op heteroseksuele paartjies gefokus het). Hierdie studies het paartjies betrek waar een maat MIV-positief en een MIV-negatief was, en het gereelde MIV-toetsing ingesluit. Oor hierdie vier studies het 'n totaal van 4 097 paartjies van vier kontinente deelgeneem, wat 151 880 dade van kondoomlose seks met nul filogeneties gekoppelde MIV-oordragte gerapporteer het toe die positiewe maat 'n onopspoorbare viruslading gehad het. Na aanleiding van hierdie bevindinge is die U=U-konsensusverklaring, wat die gebruik van die term 'nul risiko' voorstaan, deur talle individue en organisasies onderskryf, insluitend die CDC, die Britse MIV-vereniging en die mediese tydskrif The Lancet.
Daarbenewens word die heraktivering van herpes simplex virus-2 (HSV-2) by individue met genitale herpes geassosieer met 'n toename in CCR-5-verrykte CD4+ T-selle en inflammatoriese dendritiese selle in die dermis van ulseratiewe genitale weefsel, wat selfs ná ulkusgenesing voortduur. MIV se tropisme vir CCR-5-positiewe selle dra by tot die twee- tot drievoudig verhoogde risiko vir MIV-verwerwing by persone met genitale herpes. Dit is opmerklik dat daaglikse antivirale medikasie, soos asiklovir, nie die subkliniese inflammasie ná heraktivering verminder nie en dus ook nie die risiko van MIV-oordrag verlaag nie.. Sien ook Simiaanse immuniteitsgebreksvirus (SIV)
Verwysings
Eksterne skakels
LoveLife, die Suid-Afrikaanse organisasie wat daarna streef om bewustheid oor VIGS in Suid-Afrika te bevorder. Die VIGS-stigting van Suid-Afrika (Aids Foundation of South Africa), 'n nie regeringsorganisasie wat hom beywer om gemeenskappe te help om maatreëls in plek te stel om nuwe besmettings te minimiseer en die impak van die epidemie te verminder. Wêreld VIGS-dag se webwerf AIDS Drugs 'n Webwerf met meer inligting oor VIGS HIV InSite
Kategorie:Vigs Kategorie:Virusse