Damon Graham Devereux Hill (gebore op 17 September 1960 in Hampstead, Londen) is 'n Britse voormalige Formule Eenrenjaer en die 1996-wêreldbestuurderskampioen.
Hill het gedurende sy loopbaan aan 115 Grands Prix deelgeneem vir die renspanne van Brabham, Williams, Arrows en Jordan, en was 22 keer eerste oor die wenstreep.
Hy is die seun van Graham Hill, ook 'n voormalige F1-wêreldbestuurderskampioen.
Persoonlike en jong lewe
Hill is in Hampstead, Londen, gebore as seun van Graham en Bette Hill. Graham Hill was 'n renjaer in die internasionale Formule Een-reeks. Hy het die wêreldbestuurderskampioenskap in 1962 en 1968 gewen en 'n bekende persoonlikheid in die Verenigde Koninkryk geword.
Graham Hill se loopbaan het 'n gemaklike bestaan verseker. Teen 1975 het die gesin in 'n herehuis in Hertfordshire gewoon en Damon het die onafhanklike The Haberdashers' Aske's Boys' School bygewoon. Die dood van sy vader in 'n vliegtuigongeluk in 1975 het die 15-jarige Hill, sy moeder en susters Samantha en Brigitte in moedelose swak omstandighede gelaat. Hill het as 'n motorfietskoerier gewerk om sy verdere opleiding te befonds.
Hill is met Susan George getroud en hulle het vier kinders, insluitend Joshua. Een seun is met Downsindroom gebore en Hill en sy vrou is albei beskermpersone van die Downsindroomvereniging. In 2009 het Hill ook die eerste beskermheer geword van St. Joseph's Specialist School and College, 'n skool vir kinders met ernstige leergestremdhede en outisme in Cranleigh, Surrey. Joshua het in 2008 in renne begin jaag, en in 2011 aan die Britse Formule Renault-kampioenskap deelgeneem. Joshua het in 2013 uit motorsport getree.
Renloopbaan
Motorfietsry regs|duimnael|Hill se helm Hill het sy motorsportloopbaan in motorfietswedrenne in 1981 begin. Hy het dieselfde eenvoudige, maklik identifiseerbare helmontwerp as sy pa gebruik: agt wit roeispaanlemme vertikaal om die boonste oppervlak van 'n donkerblou helm gerangskik. Die embleem en kleure verteenwoordig die London Rowing Club waarvoor Graham Hill in die vroeë 1950's geroei het. Alhoewel hy 'n 350 cc-klubmankampioenskap by die Brands Hatch-renbaan gewen het, het sy renbegroting gekom van werk as 'n bouarbeider. Hy het ook as 'n versendingskoerier vir Apollo Despatch in Londen gewerk, later Special Delivery, 'n Londense motorfietsversendingsmaatskappy, en is van TZ350-renfietse deur hulle voorsien.
Enkelsitplekke Sy ma, wat bekommerd was oor die gevare van motorfietswedrenne, het hom in 1983 oortuig om 'n renmotorkursus by die Winfield Racing School in Frankryk by te woon. Alhoewel hy "bogemiddelde aanleg" getoon het, het Hill slegs sporadies aan enkelsitplekwedrenne tot die einde van 1984 deelgeneem. Hy het deur die Britse Formula Ford gegradueer en ses wedrenne gewen met 'n Van Diemen vir Manadient Racing in 1985, sy eerste volseisoen in motors, en derde en vyfde in die twee Britse nasionale kampioenskappe geëindig.
Formule 3000 Hill het sy F3000-debuut met GA Motorsport in die laaste twee rondes van die 1988 Internasionale F3000-seisoen gemaak.
BTCC en Le Mans In 1989 het Hill deelgeneem aan 'n een-uur uithouren in die Britse Toermotorkampioenskap by Donington Park, waar hy die Ford Sierra RS500, gewoonlik deur Sean Walker bestuur, saam geloods het. Die paar het vierde geëindig.
Hill het 'n Porsche 962 by Le Mans vir Richard Lloyd Racing gedeel, maar die enjin het ongelukkig na 228 rondtes die gees gegee het.
Formule Een
Brabham (1992) Hill het sy Grand Prix-loopbaan gedurende die 1991-seisoen as 'n toetsbestuurder vir die kampioenspan Williams begin, terwyl hy steeds aan die F3000-reeks deelgeneem het. Teen die middel van 1992 het Hill egter in Grand Prix-wedrenne as 'n bestuurder met die sterwende Brabham-span begin. Die voorheen mededingende span was in ernstige finansiële moeilikheid. Hill het die seisoen eers na drie wedrenne begin en Giovanna Amati vervang nadat haar borgskap nie gerealiseer het nie. Amati kon nie die motor deur kwalifisering kry nie, maar Hill het sy spanmaat, Eric van de Poele, geëwenaar deur vir twee wedrenne te kwalifiseer, die middelseisoen Britse en Hongaarse Grand Prix. Hill het daardie jaar voortgegaan om vir die Williams-span te toets en in die Britse Grand Prix het Nigel Mansell die wedren vir Williams gewen, terwyl hy laaste in die Brabham geëindig het. Die Brabham-span het na die Hongaarse Grand Prix ineengestort en nie die seisoen voltooi nie.
Williams (1993–96) Toe Mansell se spanmaat Riccardo Patrese Williams in 1993 verlaat het om vir Benetton te jaag, is Hill onverwags bevorder tot die renspan saam met die drievoudige wêreldkampioen Alain Prost, voor meer ervare kandidate soos Martin Brundle en Mika Häkkinen. Tradisioneel het die heersende wêreldkampioen die nommer "1" op sy motor gedra en sy spanmaat die nommer "2". Omdat Mansell, die 1992-kampioen, nie in 1993 in Formule Een gejaag het nie, is Williams as vervaardigerskampioen die nommers "0" en "2" toegeken. As die juniorvennoot van Prost het Hill "0" geneem, die tweede jaer in Formule Een-geskiedenis om dit te doen, na Jody Scheckter in 1973.
1993
Die seisoen het nie goed begin toe Hill kort na die begin van die Suid-Afrikaanse Grand Prix uit die tweede plek getol het, en nie die wedren kon voltooi nie, nadat hy met Alessandro Zanardi in rondte 17 gebots het. By die 1993 Brasiliaanse Grand Prix het Hill gekwalifiseer en in die vroeë stadiums van die wedren tweede agter Prost gejaag. Hy het hierna die voortou geneem toe Prost gebots het, maar is deur 'n ander driemalige wêreldkampioen, Ayrton Senna, terug na tweede gerelegeer. Nietemin het Hill steeds sy eerste podiumplek behaal.
By die volgende byeenkoms in Europa het Hill weer tweede geëindig agter Senna, maar voor Prost. In sy eerste volle seisoen het Hill voordeel getrek uit die ervaring van sy veteraan Franse spanmaat. Hill het voortgegaan om te beïndruk soos die seisoen gevorder het, en in San Marino het hy die voortou geneem by die wegspring, hoewel hy deur Prost en Senna verbygesteek is en uiteindelik met 'n tol weens 'n remfaling uitgeval het. Meganiese probleme het in Spanje teruggekeer waar hy vir die grootste deel van die wedren met Prost kon tred hou, maar ongelukkig het sy enjin later gefaal.
Na goeie podiumplekke in Monaco en Kanada het Hill sy eerste voorste wegsprong van sy loopbaan in Frankryk behaal en tweede agter Prost geëindig, nadat spanbevele hom verhoed het om ernstig om die oorwinning mee te ding. Dit het gelyk of hy die Britse Grand Prix sou wen voordat nog 'n enjinfaling hom laat onttrek het. Hy het die Duitse Grand Prix gemaklik gelei, net om 'n pap wiel op te doen met twee rondtes oor, wat die oorwinning aan Prost besorg het.
By die Hongaarse wedren het Hill sy eerste loopbaanoorwinning behaal nadat hy van begin tot einde gelei het. Hiermee het hy die eerste seun van 'n Formule Een Grand Prix-wenner geword wat self ook gewen het, en hy het dit opgevolg met nog twee oorwinnings, eers by Spa in België, waar hy die voortou geneem het na 'n kuipestop-probleem vir Prost, en toe by die Italiaanse Grand Prix waar Prost se enjin teen die einde gefaal het. Sy derde agtereenvolgende oorwinning het die Vervaardigerskampioenskap vir Williams beklink en hom tydelik na tweede op die bestuurderspuntetabel opgeskuif. By die 1993 Portugese Grand Prix het Hill van agter op die rooster na derde verbeter, nadat sy motor op die opwarmrondte van die voorste plek af gestol het. Hy het die seisoen afgesluit deur vierde in Japan en derde in Australië te eindig, hoewel hy sy tweede plek in die bestuurderskampioenskap verloor het teen Ayrton Senna, wat Hill verbygesteek het deur die laaste twee wedrenne te wen.
1994
In 1994 het Ayrton Senna by Williams aangesluit met Hill as sy spanmaat. Aangesien die heersende kampioen, hierdie keer Prost, weer eens nie meer gejaag het nie, het Hill sy nommer '0' behou. Die voorseisoen-weddenskappe was dat Senna die titel gemaklik sou inpalm,Formula One History: After Tamburello F1-GrandPrix.com/History . Besoek 13 Junie 2006 maar die Benetton-span met Michael Schumacher was aanvanklik meer mededingend en het die eerste drie wedrenne gewen.
By die San Marino Grand Prix op 1 Mei sterf Senna nadat sy motor teen 'n betonversperring gebots het terwyl hy voorgeloop het. Met die span wat deur die Italiaanse owerhede ondersoek is op aanklagte van manslag, het Hill homself as spanleier bevind met slegs een seisoen se ervaring in die topliga. Daar is destyds wyd berig dat die Williams-renmotor se stuurkolom gefaal het, hoewel Hill in 2004 aan BBC Sport gesê het dat hy glo Senna het bloot die draai te vinnig geneem vir die toestande, met verwysing na die feit dat die motor pas die wedren met koue bande herbegin het nadat dit deur 'n veiligheidsmotor vertraag is. regs|duimnael|Damon Hill tydens die Franse Grand Prix van 1995 Hill het Williams alleen verteenwoordig by die volgende wedren, die Monaco Grand Prix. Sy wedren het vroeg geëindig in 'n botsing waarby verskeie motors betrokke was tydens die eerste rondte van die wedren. Vir die volgende wedren, die Spaanse Grand Prix, is Williams se toetsbestuurder David Coulthard bevorder tot die renspan saam met Hill, wie die wedren net vier weke na Senna se dood gewen het.
Schumacher het teen die middel van die seisoen met 66 punte teenoor 29 gelei. By die Franse Grand Prix het Frank Williams vir Nigel Mansell teruggebring vir die Franse, Europese, Japannese en Australiese Grands Prix, met Coulthard wat die grootste deel van die 1994-seisoen gedoen het. Mansell het ongeveer £900 000 vir elk van sy vier wedrenne verdien, terwyl Hill £300 000 vir die hele seisoen betaal is, hoewel Hill se posisie as leierbestuurder onbetwis gebly het. Hill het teruggekom in die stryd om die titel nadat hy die Britse Grand Prix gewen het, 'n wedren wat sy pa nooit kon wen nie. Schumacher uit hierdie wedren gediskwalifiseer en vir twee verdere wedrenne geskors omdat hy Hill tydens die opstelrondte verbygesteek het en die daaropvolgende swart vlag geïgnoreer het.
Vier verdere oorwinnings vir Hill, waarvan drie in wedrenne waar Schumacher uitgesluit of gediskwalifiseer was, het die titelstryd na die laaste byeenkoms in Adelaide geneem. By Schumacher se eerste wedren sedert sy skorsing, die Europese Grand Prix, het hy gesê dat Hill (wat agt jaar ouer as hy was) nie 'n wêreldklas-bestuurder was nie. Tydens die voorlaaste wedren by die Japannese Grand Prix het Hill egter die oorwinning voor Schumacher weggeraap in 'n sopnat byeenkoms. Dit het Hill net een punt agter die Duitser geplaas voor die laaste wedren van die seisoen. Hill het daarna gesê dat sy bestuur in Japan "op 'n ander vlak was as hoe ek nog ooit tevore bestuur het", en opgemerk dat hy nooit weer daardie vlak van prestasie in sy loopbaan sou bereik nie.
Nóg Hill nóg Schumacher het die seisoen-afsluitende Australiese Grand Prix voltooi na 'n omstrede botsing wat die titel aan Schumacher besorg het. Schumacher het van die baan gegly en met die regterkant van sy Benetton die muur getref terwyl hy voor was. By die ingang na die sesde draai het Hill oorbeweeg om die Benetton verby te steek en die twee het gebots, wat die Williams se voorste linkervering gebreek het, en albei bestuurders uit die wedren gedwing het. BBC Formule Een-kommentator Murray Walker het dikwels volgehou dat Schumacher nie die ongeluk doelbewus veroorsaak het nie, maar Williams se mede-eienaar Patrick Head het anders gevoel. In 2006 het hy gesê dat ten tyde van die voorval "Williams reeds 100% seker was dat Michael skuldig was aan vuilspel", maar het nie teen Schumacher se titel geprotesteer nie omdat die span steeds die dood van Ayrton Senna moes verwerk. In 2007 het Hill Schumacher eksplisiet daarvan beskuldig dat hy die botsing doelbewus veroorsaak het.
Hill se seisoen het hom die 1994 BBC Sportpersoonlikheid van die Jaar-toekenning besorg.
1995