Ferenc Puskás (Hongaarse uitspraak: [ˈfɛrɛnt͡s ˈpuʃkaːʃ]; oorspronklik Purczeld; 1 April 1927 – 17 November 2006) was ’n Hongaarse sokkerspeler en afrigter, wat wyd beskou word as een van die grootste sokkerspelers van alle tye en die sport se eerste internasionale superster. As aanvaller en aanvallende middelvelder het hy 84 doele in 85 internasionale wedstryde vir Hongarye aangeteken, en later ook in vier internasionale wedstryde vir Spanje gespeel. Hy het in 1952 ’n Olimpiese goue medalje gewen en sy land na die eindstryd van die 1954 Wêreldbeker gelei. Hy het drie Europese Bekers gewen (1959, 1960, 1966), tien nasionale kampioenskappe (vyf Hongaars en vyf Spaanse Primera División), en agt individuele topskietertoekennings. Bekend as die "Galopperende Majoor", is hy in 1995 deur die IFFHS erken as die grootste eerste-afdeling doelskieter van die 20ste eeu. Met 802 doele in 792 amptelike wedstryde is hy die sewende hoogste doelskieter van alle tye volgens die RSSSF.
Hy was die seun van die voormalige sokkerspeler Ferenc Puskás Senior. Puskás het sy loopbaan in Hongarye begin waar hy vir Kispest en later Budapest Honvéd gespeel het. Hy was vier keer die topskieter in die Hongaarse liga en in 1948 ook die topskieter in Europa. Gedurende die 1950’s was hy ’n prominente lid en kaptein van die Hongaarse nasionale span, bekend as "Die Magtige Magyare". Ná die Hongaarse Rewolusie is hy vir twee jaar deur UEFA geskors. In 1958 het hy op 31-jarige ouderdom na Spanje geëmigreer en by Real Madrid aangesluit, nadat hy nie in 1957 by Ethnikos Piraeus kon aansluit nie weens druk van mededingende klubs.Πρώτο θέμα στην Ευρώπη ο Εθνικός ertsports.gr By Real Madrid het hy vier Pichichi-toekennings gewen en sewe doele in twee Europese Beker-eindstryde aangeteken, met drie titels in daardie kompetisie en vyf agtereenvolgende La Liga-titels. In totaal het hy 619 doele in 618 wedstryde in die Hongaarse en Spaanse ligas en nasionale bekers aangeteken.
Ná sy uittrede as speler het hy ’n afrigter geword. Die hoogtepunt van sy afrigterloopbaan was in 1971 toe hy Panathinaikos na die Europese Beker-eindstryd gelei het, waar hulle met 2–0 teen Ajax verloor het. Hy het die klub ook in 1972 na die kampioenskap gelei en het ’n ikoon in Griekeland geword. Daarna het hy verskeie poste beklee in lande soos Spanje, Paraguay en die Saoedi-Arabiese nasionale span, met wisselende sukses. Hy het in 1978–79 weer na Griekeland teruggekeer om ’n sterk AEK-span te bestuur. In 1993 het hy na Hongarye teruggekeer en tydelik beheer van die Hongaarse nasionale span geneem. In 1998 het hy een van die eerste FIFA/SOS-welsynsambassadeurs geword. In 2002 is die Népstadion in Boedapest herdoop tot die Puskás Ferenc Stadion ter sy ere. In 2003 is hy deur die Hongaarse Sokkerfederasie aangewys as die beste Hongaarse speler van die afgelope 50 jaar tydens die UEFA Jubileum-toekennings. In Oktober 2009 het FIFA die FIFA Puskás-toekenning ingestel, wat jaarliks toegeken word aan die speler wat die "mooiste doel" van die jaar aangeteken het. Hy is ook op Pelé se lys van die 100 grootste sokkerspelers van alle tye geplaas.
Verwysings
Eksterne skakels
Amptelike webwerf
Kategorie:Hongaarse sokkerspelers Kategorie:Spaanse sokkerspelers Kategorie:Sokkerafrigters Kategorie:Geboortes in 1927 Kategorie:Sterftes in 2006