Suid-Afrika se beroemdste moordenaars
Inleiding Daisy de Melker, Moses Sithole, Hendri van Breda, en die Dickson-familie-tragedie is almal figure en gebeurtenisse wat donker hoofstukke in Suid-Afrika se misdaadgeskiedenis verteenwoordig. Alhoewel hul dade en die omstandighede verskil, het hulle elkeen die nasie geskok met hul gruwelike misdade. De Melker, een van die land se bekendste vroulike moordenaars, het haar eie familie vergiftig. Sithole, 'n berugte reeksmoordenaar, het talle slagoffers oor 'n periode van terreur geëis. Van Breda is skuldig bevind aan die wrede moord op sy eie gesin, en die Dickson-familie-tragedie is 'n hartverskeurende verhaal van verlies en gesinsmoord. Hierdie gevalle beklemtoon die donker kant van die menslike natuur en die verwoestende impak van geweld op families en gemeenskappe in Suid-Afrika.
Daisy de Melker Daisy Louisa de Melker was een van Suid-Afrika se berugste reeksmoordenaars en het in die vroeë 20ste eeu bekendheid verwerf vir haar dade. Haar verhaal is ‘n ingewikkelde kombinasie van tragedie, boosheid en die gemeenskaplike diskoers oor vroulike misdadigers in ‘n tyd waarin vroue in so ‘n lig nie dikwels gesien is nie. Hierdie opstel ondersoek haar lewe, die oortredings wat sy gepleeg het, haar arrestasie en teregstelling, asook die invloed wat sy op die samelewing van haar tyd gehad het. Daisy de Melker se verhaal bied ’n blik op hoe moordenaars in die vroeë 20ste eeu waargeneem is, en hoe die Suid-Afrikaanse samelewing van daardie tyd sulke misdade verwerk het.
Kinderjare en vroeë lewe Daisy de Melker, gebore op 1 Junie 1886 in Boksburg, was die dogter van ‘n gesin wat in moeilike omstandighede geleef het. Haar pa, Willem Hancorn Smith, was ‘n spoorman en haar ma, Fanny Sophia, was ‘n huisvrou. Haar kinderjare was redelik ongewoon vir ‘n persoon wat later as ‘n moordenaar sou bekend staan. Daar is min bewyse dat sy as kind enige abnormaliteit in gedrag vertoon het. Sy het in ‘n tipiese werkersklas-omgewing grootgeword en was een van elf kinders.
Na haar skoolopleiding het Daisy as verpleegster opgelei. Hierdie loopbaan het ‘n belangrike rol in haar toekomstige misdade gespeel, aangesien sy chemiese kennis opgedoen het wat haar later in staat gestel het om haar slagoffers met gif te vermoor. Haar kennis van medisyne en gifstowwe het haar ‘n voordeel bo haar slagoffers en ondersoekers gegee, en vir baie jare het sy die vermoede vermy.
Eerste huwelik en die dood van haar eerste man
In 1909 het Daisy met haar eerste man, William Alfred Cowle, getrou. Hulle het in ‘n werkersklasbuurt van Johannesburg gewoon, en het saam een seun, Rhodes Cowle, gehad. Op 11 Januarie 1923 het William siek geword en na ‘n kort siekbed is hy oorlede. Sy dood is aanvanklik aan meningitis toegeskryf, maar jare later sou dit bekend word dat Daisy haar man met strignien vergiftig het. Strignien is ‘n uiters dodelike gif wat krampe, asemhalingsprobleme en uiteindelik die dood veroorsaak. Destyds het min mense vermoed dat sy enige rol in haar man se dood gespeel het, aangesien sy ‘n versorgende vrou en ma voorgehou het.
Tweede huwelik en weer ‘n dood Na die dood van haar eerste man het Daisy vinnig weer begin werk en haarself as ‘n weduwee probeer hervestig. In 1926 het sy weer getrou, dié keer met Robert Sproat, ‘n loodgieter. Hul huwelik het aanvanklik ook gesond en normaal voorgekom, maar op 6 November 1927 het Sproat siek geword en gesterf. Weer eens is sy dood aan natuurlike oorsake toegeskryf, hierdie keer aan chroniese nefritis. Weereens het niemand vermoed dat sy ‘n moordenaar in hul midde gehad het nie, en Daisy het haarself weer as ‘n bedroefde weduwee voorgehou.
https://www.1820settlers.com/genealogy/familygroup.php?personID=I67400&tree=master
Derde huwelik en ‘n nuwe slagoffer
Daisy het voortgegaan met haar lewe en in 1931 weer getrou, hierdie keer met Sydney Clarence de Melker, ‘n ou vriend en ook ‘n loodgieter. Hul huwelik het rustig verloop, maar die gierigheid van Daisy het bly opvlam. Sy het nie net haar mans vermoor om by hul lewensversekeringspolisse uit te kom nie, maar het ook haar eie seun, Rhodes, vergiftig vir geldelike gewin. In 1932 het Rhodes begin kla oor ‘n siekte, wat al hoe erger geword het. Hy is uiteindelik dood aan ‘n vergiftiging met monosodium arsenik. Hierdie daad het uiteindelik gelei tot haar ondergang.
Arrestasie en verhoor
Daisy se planne het finaal begin ontrafel toe speurders haar begin ondersoek het ná Rhodes se dood. Die polisie het agterdogtig geraak oor die dood van haar seun, veral omdat hy gesond was voordat hy siek geword het. Toe ondersoekbeamptes die verband begin trek tussen die vergiftiging van Rhodes en die skielike dood van Daisy se vorige mans, het hulle begin vermoed dat sy dalk vir al die sterftes verantwoordelik was.
Op 15 April 1932 is Daisy in hegtenis geneem op aanklagte van moord. Die ondersoek het aan die lig gebring dat sy drie van haar familielede vergiftig het, maar sy is slegs vir die moord op haar seun aangekla en verhoor. Die verhoor het nasionale belangstelling gewek, en Daisy het ‘n simbool van boosheid en bedrog geword.
Tydens die verhoor het sy ontken dat sy haar seun of enige van haar mans vermoor het. Die staat het egter sterk getuienis voorgelê, waaronder die koop van gifstowwe deur Daisy en die ooreenstemmende simptome van vergiftiging wat al haar slagoffers getoon het. Na ‘n intensiewe verhoor is sy skuldig bevind aan die moord op haar seun, Rhodes.
https://southafricafacts.co.za/daisy-de-melker/#:~:text=On%20the%2025th%20of%20November,in%20the%20Pretoria%20Central%20Prison.
Teregstelling Op 30 Desember 1932 is Daisy de Melker skuldig bevind aan moord en ter dood veroordeel. Sy is op 30 Desember 1932 opgehang in die Pretoria-sentraalgevangenis. Haar teregstelling het wydverspreide aandag in Suid-Afrika getrek, aangesien dit een van die min gevalle was waar ‘n vrou tot die doodstraf gevonnis is.
Daisy se dood het egter nie die misterie rondom haar verdwyn nie. Sy het aan die einde haar onskuld volgehou, en sommige glo tot vandag toe dat daar meer aan haar verhaal was as wat aanvanklik onthul is.
Die impak op die samelewing Daisy de Melker se dade het ‘n blywende impak op Suid-Afrikaanse misdaadgeskiedenis gehad. Haar status as een van die land se bekendste vroulike moordenaars het tot talle spekulasies gelei oor die motiewe agter haar misdade en hoe sy so lank onopgemerk gebly het. Haar gebruik van gif as ‘n moordwapen het die vermoëns van vroue in ‘n nuwe lig geplaas, veral in ‘n tyd waar gif dikwels as ‘n “vroulike” moordwapen beskou is.
Daisy de Melker se verhaal het ook die openbare siening oor verpleging en medisyne verander. Omdat sy ‘n verpleegster was, het sy toegang tot gifstowwe gehad wat haar in staat gestel het om haar moorde uit te voer. Haar geval het vrae laat ontstaan oor wie toegang tot gevaarlike stowwe behoort te hê en hoe hulle gemonitor behoort te word.
Gevolgtrekking Daisy de Melker se lewe en misdade bly een van die mees fassinerende en ontstellende hoofstukke in Suid-Afrika se kriminele geskiedenis. Haar vermoë om vir jare aan geregtigheid te ontsnap, haar vermoede dade, en uiteindelike val, bied ‘n ingewikkelde blik op ‘n vrou wat bereid was om haar eie gesin te verwoes vir finansiële gewin. Haar verhaal dien as ‘n herinnering aan die duisternis wat soms in die menslike siel skuil, en hoe samelewings soms traag kan wees om vroulike boosheid te erken.
Verdere Gedagtes Die opkoms van Daisy de Melker as ‘n reeksmoordenaar in ‘n samelewing wat nie gewoond was aan die idee van vroulike misdadigers nie, het ook vrae laat ontstaan oor hoe vroue in daardie tyd gesien is. Sy was dalk net so dodelik soos enige ander reeksmoordenaar, maar die manier waarop sy gemanoeuvreer het tussen die rolle van vrou, moeder en verpleegster het die samelewing oorweldig.
Wanneer ons na Daisy de Melker kyk, sien ons nie net ’n vrou wat moord gepleeg het nie, maar ook ’n produk van haar tyd – iemand wat die rol van sorgsame vrou as ‘n masker gebruik het om haar ware bedoelings weg te steek. Haar verhaal is ’n tydlose voorbeeld van hoe voorkoms misleidend kan wees, en hoe die donkerste boosheid soms agter die sagste fasades kan skuil.
Moses sithole
Moses Sithole, een van Suid-Afrika se mees berugte reeksmoordenaars, het tussen 1994 en 1995 ’n reeks gruweldade gepleeg wat ’n groot impak op die land gehad het. Sy wrede misdade, wat die lewens van ten minste 38 vroue geëis het, het Suid-Afrika geskok en die land in die greep van vrees gedompel, net enkele jare nadat apartheid tot ’n einde gekom het. Sithole het sy slagoffers op ’n brutale wyse vermoor, wat hom die naam “ABC-moordenaar” besorg het, vernoem na die gebiede waar hy sy misdade gepleeg het: Atteridgeville, Boksburg, en Cleveland.
Ons bespreek hierna Sithole se lewe, sy misdade, die ondersoek wat tot sy arrestasie gelei het, en die daaropvolgende hofsaak ondersoek. Ons sal ook kyk na die impak van sy misdade op die Suid-Afrikaanse samelewing, asook na die psigologiese faktore wat moontlik ’n rol in sy gedrag gespeel het. Hierdie verhaal van wreedheid en geweld is nie net ’n blik op die dade van ’n man nie, maar ook ’n weerspieëling van die komplekse sielkundige en sosiale faktore wat kan lei tot sulke onmenslike dade.
https://www.10minutemurder.com/blog/the-abc-killer-moses-sithole/
Moses Sithole se Agtergrond Moses Sithole is op 17 November 1964 in Vosloorus, Gauteng, gebore. Sy kinderjare was moeilik en getraumatiseerd. Toe hy jonger was, is sy vader oorlede, en sy moeder, wat gesukkel het om vir haar kinders te sorg, het hom en sy sinbe in ’n kinderhuis geplaas. Hierdie ervaring het ’n blywende indruk op Sithole gelaat, en dit word algemeen beskou as een van die vormende ervarings wat tot sy latere gedrag gelei het. Die trauma van verwerping en verlatenheid het sy persoonlikheid diep beïnvloed, en daar is ’n sterk moontlikheid dat sy latere wrok teenoor vroue uit sy moeilike jeug gegroei het.
Sithole het ‘n moeilike verhouding met vroue gehad, en daar word bespiegel dat hy vroeër in sy lewe deur ’n vrou verwerp of mishandel is, wat sy haat en aggressie teenoor vroue vererger het. Daar is egter min konkrete bewyse oor spesifieke gebeure in sy lewe wat direk tot sy misdade gelei het. Wat wel duidelik is, is dat hy al op ’n vroeë ouderdom tekens van abnormale gedrag getoon het, insluitend die neiging om manipulerend en aggressief te wees.
In 1987, op die ouderdom van 23, is Sithole skuldig bevind aan die verkragting van ’n jong vrou. Hy is vir ses jaar tronk toe gestuur, maar is vroeg vrygelaat. Baie kriminoloë en sielkundiges beskou hierdie vroeë vrylating as ’n kritieke fout, aangesien hy onmiddellik na sy vrylating sy reeks van gruweldade begin het. Sy ervaring in die tronk het hom blykbaar nie verbeter nie, en hy het meer verbitterd en gevaarlik geword.
https://www.biography.com/crime/moses-sithole
Die Begin van die Misdade
Moses Sithole het tussen 1994 en 1995 sy reeksmoorde begin, net toe Suid-Afrika die oorgang na demokrasie gemaak het na die val van apartheid. Sy modus operandi was sistematies en gesofistikeerd. Hy het hoofsaaklik jong swart vroue geteiken wat op soek was na werk. Sithole het homself voorgedoen as ’n werkgewer of iemand wat werksgeleenthede kon aanbied, en hy het die vroue gelok deur aan te bied om hulle te help om werk te kry.
Sodra hy sy slagoffers gewen het, sou hy hulle na afgeleë plekke neem, waar hy hulle sou verkrag en verwurg. Die lyke van sy slagoffers is dikwels in ’n verswakte toestand gelaat, dikwels in veld of bosagtige gebiede waar hulle later deur wandelaars of die polisie ontdek is. Hierdie wrede moorde het tot groot vrees en paniek in die gemeenskap gelei, veral omdat die moordenaar onbekend was en daar min bewyse was om hom te identifiseer.