Blitsfiksie, ook bekend as minimalistiese-fiksie, is 'n fiktiewe werk van uiterste beknoptheid wat steeds karakter- en plotontwikkeling bied. Geïdentifiseerde variëteite, baie van hulle gedefinieer deur woordtelling, sluit die volgende in: die seswoordverhaal; die 280-karakter-verhaal (ook bekend as "twitterature"); die "dribble" (ook bekend as die "minisaga", 50 woorde); die "drabble" (ook bekend as "mikrofiksie", 100 woorde); "skielike fiksie" (750 woorde); "blitsfiksie" (1,000 woorde); en "mikroverhaal".
Sommige kommentators het voorgestel dat blitsfiksie 'n unieke literêre kwaliteit in sy vermoë het om 'n groter storie te laat sinspeel of te impliseer.
Geskiedenis Blitsfiksie se oorsprong gaan terug na die voorgeskiedenis, opgeteken by die oorsprong van skryf, insluitend fabels en gelykenisse, veral Aesopus se fabels in die weste, en Panchatantra en Jataka tales in Indië.Latere voorbeelde sluit in die verhale van Nasreddin, en Zen koans soos The Gateless Gate.
In die Verenigde State kan vroeë vorme van blitsfiksie in die 19de eeu gevind word, veral in die figure van Walt Whitman, Ambrose Bierce, en Kate Chopin.
In die 1920's is blitsfiksie bekend as die "kort-kortverhaal" en is geassosieer met die Cosmopolitan tydskrif; en in die 1930's, versamel in bloemlesings soos The American Short Short Story.
Somerset Maugham was 'n noemenswaardige voorstander, met sy Cosmopolitans: Very Short Stories (1936) synde 'n vroeë versameling.
In Japan is blitsfiksie in die na-oorlogse tydperk veral deur Michio Tsuzuki gewild gemaak.
Dit was egter eers in 1992 dat die term "blitsfiksie" in gebruik gekom het as 'n kategorie/genre van fiksie. Die term is geskep deur James Thomas, wat saam met Denise Thomas en Tom Hazuka die 1992 landmerk-bloemlesing geredigeer het, getiteld Flash Fiction: 72 Very Short Stories, en is deur Thomas in sy Inleiding tot daardie bundel bekendgestel. Sedertdien het die term wye aanvaarding as 'n vorm gekry.
In 2020 het die Harry Ransom-sentrum by die Universiteit van Texas in Austin die eerste saamgestelde versameling blitsfiksie-artefakte in die Verenigde State gestig.
Verwysings
Bronnelys Christopher Kasparek, "Two Micro-Stories by Bolesław Prus", The Polish Review, 1995, no. 1, pp. 99–103. Zygmunt Szweykowski, Twórczość Bolesława Prusa (The Art of Bolesław Prus), 2nd ed., Warsaw, Państwowy Instytut Wydawniczy, 1972.
Kategorie:Letterkunde