Spurius Cassius Vecellinus was de eerste uit de patricische gens Cassia, die zich in de geschiedenis een naam maakte. Hij zou driemaal consul zijn geweest, magister equitum zijn geweest en twee keer een triomftocht hebben mogen houden.
Politieke carrière Eerste consulaat: strijd tegen de Sabijnen (502 v.Chr.) Als consul, samen met Opiter Verginius Tricostus, overwon hij in 502 v.Chr. de Sabijnen (in het bijzonder ook de Aurunci).Livius, Ab Urbe condita II 17.1, Dionysius van Halicarnassus, V 49.1, VIII 69.3, 70.2, Chronograaf van 354 (Tricosto et Bigellino), Fasti Hydatius (Tricasto et Vitellino), Chronicon Paschale (), Cassiodorus, Zonaras, Epitome Historiarum VII 13, Fasti Triumphales, Valerius Maximus, Facta et dicta memorabilia VI 3 § 1. Hij zou als zodanig een triomftocht over de Sabijnen houden.Samen met Opiter: Livius, Ab Urbe condita II 17.1-7, vgl. 25.5-6; alleen: Dionysius van Halicarnassus, V 49.1-3, VIII 70.2, Fasti Triumphales, Valerius Maximus, Facta et dicta memorabilia VI 3 § 1, Zonaras, Epitome Historiarum VII 13.
Magister equitum (501 v.Chr.) In het jaar 501 v.Chr. (volgens anderen 498 v.Chr.) werd hij magister equitum onder de eerste dictator Titus Larcius Flavus.Livius, Ab Urbe condita II 18.5, Dionysius van Halicarnassus, V 75.2, 4, Eutropius, I 12, Hiëronymus van Stridon, Chronica p. 107 (ed. Helm), Cassiodorus, Johannes Lydus, De magistratibus I 37, Suda s.v. .
Tweede consulaat: secessio plebis, foedus Cassianum en census (493 v.Chr.) In 493 v.Chr. opnieuw tot consul verkozen, samen met Postumus Cominius Auruncus,Cicero, Pro Balbo 53, De republica II 57, Livius, Ab Urbe condita II 33.4, Dionysius van Halicarnassus, VI 49.1, Chronograaf van 354 (Aurunco et Vigellino), Fasti Hydatius (Aurunco II et Vitellino), Chronicon Paschale (), Cassiodorus. bevorderde hij de verzoening tussen de beide standen na de uittocht van de plebejers naar de heilige berg (secessio plebis).Cicero, De republica II 57, Livius, Ab Urbe condita II 32.3-33, Dionysius van Halicarnassus, VI 49-90 (in het bijzonder 89-90), vgl. Cicero, Pro Sestio 16, De provinciis consularibus 46, pseudo-Asconius, 76-77 C (geeft de verkeerde naam), Aulus Gellius, Noctes Atticae XVII 21.11, Digesta I 2 tit. 2 § 20, Festus, De significatione verborum 422 L. Hij wijdde als consul ook de tempel van Ceres, Liber en Libera (de plebejische godentrias) op de Aventijn in.Dionysius van Halicarnassus, VI 94.3. Vgl. Plinius maior, Naturalis Historia XXXIV 15 (eerste bronzen standbeeld van Ceres). Zie ook: , Coins of the Roman Republic in the British Museum, I, Londen, 1910, p. 387 (n. 2), , I Fasti della Repubblica Romana sulla moneta di Roma, in Studi di Numismatica, I.2, Rome, 1942, pp. 145-146. Hij sloot datzelfde jaar ook een verbond met de Latijnen (foedus Cassianum).Livius, Ab Urbe condita II 33.9, Cicero, Pro Balbo 23, 53, Dionysius van Halicarnassus, VI 95. Ook zouden de consuls ook nog een census hebben uitgevoerd.Dionysius van Halicarnassus, VI 96.1; , The Magistrates of the Roman Republic, I, New York, 1951, p. 15.
Derde consulaat (486 v.Chr.) thumb|Spurius Cassius wordt gedood door zijn eigen vader (Sala del Concistoro van het Palazzo Pubblico in Siena). In 486 v.Chr. werd hij voor de derde maal tot consul verkozen.Livius, Ab Urbe condita II 41.1, Diodorus Siculus, XI 1.2, 37.7, Dionysius van Halicarnassus, VIII 68.1, IX 51.1, Chronograaf van 354 (Rutilo et Vigellino III), Fasti Hydatius (Rutilio et Vitellino), Chornicon Paschale (), Cassiodorus.
Cassius ging de strijd aan met de Hernici, zou met hen een verdrag sluiten en een tweede triomftocht houden voor deze overwinning.Dionysius van Halicarnassus, Antiquitates Romanae VIII 68.1-69.4, Fasti Triumphales, Valerius Maximus, Dicta et facta memorabilia VI 3 § 1b, vgl. Livius, Ab Urbe condita II 41.1. Zijn collega Proculus Verginius Tricostus Rutilus ging intussen de strijd aan met de Aequi.Dionysius van Halicarnassus, Antiquitates Romanae VIII 68.1.
Spurius stelde vervolgens de eerste lex agraria (lex Cassia agraria) voor, volgens dewelke de door de patriciërs in bezit genomen ager publicus, onder de burgers, de Latijnen én de Hernici zou worden verdeeld.Livius, Ab Urbe condita 41.1, 6, Dionysius van Halicarnassus, Antiquitates Romanae VIII 69.3. Cassius kende tegenstand van zijn ambtgenoot Proculus Verginius Tricostus RutilusLivius, Ab Urbe condita II 41.4-6, Dionysius van Halicarnassus, Antiquitates Romanae VIII 73-76. en zelfs van de tribuni plebis, omdat hij de bondgenoten (socii) naar Rome had geroepen voor de stemming.Livius, Ab Urbe condita II 41.7-9, Dionysius van Halicarnassus, Antiquitates Romanae VIII 70-76. Toch was de Senaat genoodzaakt in alles toe te stemmen.
Proces tegen Spurius Cassius Vecellinus en zijn terechtstelling (485 v.Chr.) Na afloop van zijn ambt werd Cassius echter in het volgende jaar voor het gerecht gedaagd.Livius, Ab Urbe condita II 41.10, 12, Dionysius van Halicarnassus, Antiquitates Romanae VIII 77.1.
Hij werd door het volk, verzameld in de curia onder de quaestores Kaeso Fabius Vibulanus en Lucius Valerius Potitus, wegens perduellio (hoogverraad) ter dood veroordeeld.Livius, Ab Urbe condita II 41.11, 42.1, Dionysius van Halicarnassus, Antiquitates Romanae VIII 77-78. Vgl. Diodorus Siculus, XI 37.7, Florus, Epitome I 17.7. Hij zou daarop van de Tarpeïsche rots zijn geworpen.Dionysius van Halicarnassus, Antiquitates Romanae VIII 78.5. Livius wijkt hier enigszins van af, namelijk dat de opneming van de bondgenoten onder de verdeling hem bij het volk had verdacht gemaakt, dat met nijd op deze gunst neerzag.Livius, Ab Urbe condita II 41.5-9.
Ook was er nog een overlevering dat de vader van Cassius, overtuigd dat de patricische stand door deze wet werd benadeeld, zijn zoon eigenhandig doodde.Livius, Ab Urbe condita II 41.10, Dionysius van Halicarnassus, Antiquitates Romanae VIII 79.1-2, Valerius Maximus, Dicta et facta memorabilia V 8 § 2, Plinius maior, Naturalis Historia XXXIV 15.
Vast staat alleen het feit, dat Cassius wegens het streven naar het koningschap ter dood werd gebracht.Livius, Ab Urbe condita II 41.9, Dionysius van Halicarnassus, Antiquitates Romanae VIII 69.3, 79.1, Diodorus Siculus, XI 37.7, Valerius Maximus, Dicta et facta memorabilia V 8 § 2, Plinius maior, Naturalis Historia XXXIV 15. Ook zijn huis werd afgebroken en er zou nadien een tempel van Tellus zijn opricht.Livius, Ab Urbe condita II 41.11, Dionysius van Halicarnassus, Antiquitates Romanae VIII 79.3.
Vandaar meende men, kwam het dat de nakomelingen van Cassius niet meer tot de patricische stand behoorden, terwijl anderen dit feit aldus verklaren, dat de nakomelingen het hadden versmaad, nog langer tot een stand te behoren, waarin een moord op een bloedverwant was gepleegd.
Noten
Referenties , The Magistrates of the Roman Republic, I, New York, 1951, pp. 8–9, 14-15, 20-21. art. Cassius (1), in - trad. ed. , Classisch Woordenboek van Kunsten en Wetenschappen, Rotterdam, 1857, pp. 188- 189.
Categorie:Gens Cassia Cassius Vecellinus, Spurius Categorie:Persoon in de 5e eeuw v.Chr.