Hipparion is een geslacht van uitgestorven zoogdieren, dat voorkwam van het Midden-Mioceen tot het Pleistoceen.
Naamgeving Het geslacht Hipparion werd in 1836 benoemd door Jules de Christol. De naam betekent "paardje". Bij die gelegenheid werd holotype noch typesoort aangewezen. Hipparion prostylum werd door Paul Gervais benoemd in 1849. Pas in 1918 maakte Henry Fairfield Osborn het de typesoort. Pas in 1974 werd MNHN.F.LUB95 gekozen als lectotype.
Beschrijving Dit drietenig paard met een schofthoogte van honderdveertig centimeter was een grazer en kende een zeer succesvolle ontwikkeling. Zijn verspreidingsgebied omvatte Noord-Amerika, Azië, Europa en Afrika. De kiezen hadden een afstaande protocoon.
Vondsten Resten van dit dier werden eveneens gevonden in Noord-Amerika, Europa, Azië en Afrika.
Soorten H. concudense † Pirlot 1956 H. crassum † Gervais 1859 H. dietrichi † Wehrli 1941 H. fissurae † Crusafont & Sondaar 1971 H. forcei † Richey 1948 H. gromovae † Villalta & Crusafont 1957 H. laromae † Pesquero et al. 2006 H. longipes † Gromova 1952 H. macedonicum † Koufos 1984 H. matthewi † Abel 1926 H. mediterraneum † Roth & Wagner 1855 H. molayanense † Zouhri 1992 H. periafricanum † Villalta & Crusafont 1957 H. rocinantis † Hernandez Pacheco 1921 H. sellardsi † Matthew & Stirton 1930 H. shirleyae † MacFadden 1984 H. tehonense † Stirton 1940
Categorie:Uitgestorven onevenhoevigen Categorie:Mioceen Categorie:Plioceen Categorie:Pleistoceen