Het wereldkampioenschap wegrace seizoen 1960 was het twaalfde in de geschiedenis van het door de FIM georganiseerde wereldkampioenschap wegrace. Merken/teams Aermacchi liet Alberto Pagani aantreden met een voorseriemodel van de Aermacchi Ala d'Oro 250. Hoewel deze machine nog grotendeels gebaseerd was op de toeristische Ala Verde, scoorde Pagani toch twee punten op het snelle Circuit Spa-Francorchamps. Colleda (het latere Suzuki) stuurde in 1960 een zekere Murayama naar de Snaefell Mountain Course om onderzoek te doen. Hij mat hellingen op en nam zelfs bodemmonsters. De directeur van de Japanse motorbond, Fumito Sakai, nodigde Geoff Duke uit om raceles te geven aan de Japanse coureurs. Honda, dat in het seizoen 1959 debuteerde met de 125cc-Honda RC 141 en Honda RC 142, breidde haar activiteiten flink uit met de 250cc-Honda RC 161 en de geheel vernieuwde 125cc-Honda RC 143. Het stuurde een groot team naar het 250cc-wereldkampioenschap: Moto Kitano, Yukio Satoh, Kunimitsu Takahashi, Kenjiro Tanaka en Naomi Taniguchi. Een aantal "westerlingen" koos ook voor Honda: Bob Brown (als invaller), Gilberto Milani, Tom Phillis en Jim Redman (als invaller). Redman, Taniguchi en Giichi Suzuki reden ook in de 125cc-klasse. MV Agusta stond in 1960 in geen enkele soloklasse concurrentie toe. Het had twee sterke troeven als "eerste rijder": John Surtees in de 500cc-klasse en de 350cc-klasse en Carlo Ubbiali in de 250 cc en de 125cc-klasse. Het ging er eigenlijk om wie de tweede rijder bij MV zou zijn. In de 500cc-klasse bleef dat Remo Venturi, maar Gary Hocking nam die positie in alle andere soloklassen in. Hij haalde in de 350cc-klasse zelfs evenveel punten als Surtees. Omdat MV Agusta zowel alle individuele titels als alle constructeurstitels won, had het acht wereldtitels in één jaar behaald. Coureurs Mike Hailwood's vader Stan wist Fabio Taglioni te overtuigen om twee Ducati 125 Trialbero-blokken samen te voegen om tot een 250cc-racer te komen. Taglioni bouwde de Ducati 250 Desmo racer voor Mike, die er Brits kampioen mee werd maar verder weinig succes oogstte. John Hempleman kreeg zijn fabrieks-MZ's als vervanger van Dave Chadwick, die het contract al op zak had toen hij een week voor aanvang van het seizoen verongelukte. Transfers Hilmar Cecco vertrok als bakkenist van Florian Camathias door een meningsverschil: Cecco wilde ook met solomotoren racen en Camathias was het daar niet mee eens. Cecco stapte in het zijspan van Edgar Strub waar hij al eerder mee had samengewerkt. Tom Phillis trad in dienst van Honda. Jim Redman volgde nadat Phillis geblesseerd raakte. Bruno Spaggiari, Emilio Mendogni, Gary Hocking en Luigi Taveri traden in dienst van MV Agusta. Alberto Gandossi verliet Ducati en reed voor MZ. Debutanten Kunimitsu Takahashi debuteerde tijdens de Grand Prix van Duitsland. Fumio Ito en Hugh Anderson debuteerden tijdens de Grand Prix van Frankrijk. Moto Kitano en Mike Duff debuteerden tijdens de TT van Man.
Gestopt Libero Liberati had na het stoppen van Gilera nog even gereden met Moto Morini's, met zijn oude Gilera Saturno, Nortons en met de 500cc-Bianchi die hij leende van Ernesto Brambilla, maar had zijn racecarrière beëindigd om testrijder bij Gilera te worden. Walter Schneider had zijn carrière beëindigd, evenals zijn bakkenist Hans Strauß. Zijn BMW RS 54-zijspancombinatie werd overgenomen door Max Deubel. Terry Shepherd beëindigde zijn carrière na een ernstig ongeval. John Surtees beëindigde zijn motor-carrière en begon aan een succesvolle loopbaan in de Formule 1 autoracerij. In 1964 werd hij de eerste coureur die wereldkampioen met motorfietsen én auto's was geworden. Carlo Ubbiali beëindigde zijn carrière aan het einde van het seizoen. Overleden Bob Brown verongelukte tijdens de training van de Duitse Grand Prix op de Solitudering met de Honda RC 161. Dave Chadwick verongelukte op zondag 15 mei 1960 tijdens een 500cc-wedstrijd in Mettet (België). Hij reed in op het publiek en een van de toeschouwers die hij daarbij raakte overleed later eveneens. Peter Ferbrache verongelukte tijdens de 350cc-race van de TT van Assen. Puntentelling 1e 2e 3e 4e 5e 6e Punten:864321Aantal (tellende) wedstrijden 125 cc 250 cc 350 cc 500 cc ZijspanAantal races:56575Tellend: 34343 De telling van het aantal wedstrijden was opnieuw erg ingewikkeld. Bij een even aantal wedstrijden (zoals in de 250cc-klasse) werd het aantal wedstrijden gehalveerd en daar werd er één bij opgeteld. Dat betekende voor de 250cc-klasse (zes wedstrijden): 6:2=3. Er telden dus vier wedstrijden. In de andere klassen werd een oneven aantal wedstrijden gereden. Daar werd er eerst 1 bij opgeteld en daarna werd het aantal gehalveerd. Voor de 500cc-klasse (7 wedstrijden) was dat dus 8:2= 4 tellende resultaten. Races GP van Frankrijk, Clermont-Ferrand In Frankrijk werden naast de WK-races nog twee andere wedstrijden georganiseerd: De 500cc-sportklasse werd gewonnen door Jean Tomesani op een Triumph en de 175cc-race werd gewonnen door Marcelo Cama op een Bultaco. Isle of Man TT, Mountain Course Nadat het Honda-team in 1959 met Naomi Taniguchi al bij haar eerste optreden een WK-punt had gescoord, kwam men nu met een groot team naar het eiland Man. Behalve de Japanners Moto Kitano, Sadao Shimazaki, Giichi Suzuki, Teisuke Tanaka en Naomi Taniguchi reden ook de Australiërs Bob Brown (als vervanger van Kenjiro Tanaka) en Tom Phillis voor Honda. Er werden nu punten in twee klassen gescoord. Wat minder opvallend presenteerde een tweede Japanse merk zich: Colleda, de voorloper van Suzuki, stuurde Michio Ichino, Mitsuo Itoh en Toshio Matsumoto om met hun Colleda RT 60 deel te nemen, maar toen Itoh zich tijdens de trainingen blesseerde vond men in Ray Fay een vervanger. MV Agusta won weer alle soloklassen en BMW de zijspanklasse. Dutch TT, Assen De TT van Assen werd overschaduwd door de dood van Peter Ferbrache in de 350cc-race. Tijdens de trainingen brak Tom Phillis een sleutelbeen. Ook zijn Honda-teamgenoot Naomi Taniguchi raakte geblesseerd. Ze werden vervangen door Jim Redman en Jan Huberts. Opmerkelijk waren de drie tweede plaatsen voor Gary Hocking in de 125cc-klasse, de 250cc-klasse en de 350cc-klasse. GP van België, Spa-Francorchamps De Belgische Grand Prix werd verreden voor 50.000 toeschouwers. Zij zagen Helmut Fath en Alfred Wohlgemuth de zijspanrace winnen, waardoor zij zeker waren van de wereldtitel. GP van Duitsland, Solitude Hoewel alleen de 500cc-klasse, de 250cc-klasse en de zijspanklasse aan de start kwamen, werden de races over twee dagen verdeeld: de zijspannen op zaterdag en de solomotoren op zondag. Dat had ook te maken met het feit dat er een Formule 2-autorace werd gehouden, gewonnen door Wolfgang von Trips (Ferrari). Tijdens de trainingen kwam Bob Brown hard ten val met zijn 250cc-Honda RC 161. Hij raakte een hek en werd afgevoerd naar het ziekenhuis, waar hij overleed aan de gevolgen van een schedelbasisfractuur. De werelditel in de zijspanklasse was al eerder beslist, de wereldtitel in de 500cc-klasse werd in deze Grand Prix beslist. Kenjiro Tanaka scoorde de eerste podiumplaats voor Honda. De zijspanklasse sloot haar seizoen af. Ulster Grand Prix, Dundrod De Ulster Grand Prix werd een groot succes voor Gary Hocking, die zowel in de 350- als de 500cc-klasse flinke stappen in het klassement zette. Ook Tom Phillis, hersteld van een sleutelbeenbreuk, deed het in de 250cc-race goed met zijn tweede plaats met de Honda RC 161. Nations GP, Monza Net als in het vorige jaar wist de Italiaanse organisatie niet minder dan zes races op een dag te organiseren. In de ochtend reed men een nationale 125cc-race, die werd gewonnen door Ducati-rijder Franco Farnè, en een 175cc-race, waar de overwinning ex aequo naar Francesco Villa (Ducati) en Paolo Baronciani (MotoBi) ging. 500cc-klasse miniatuur|MV Agusta 500 4C uit 1960 miniatuur|Remo Venturi onderweg naar de overwinning in de TT van Assen van 1960 Algemeen John Surtees had met de MV Agusta in 1960 geen enkele concurrentie in de 500cc-klasse. Zijn tweede man was Remo Venturi, maar voor de Senior TT kreeg John Hartle diens machine, vanwege zijn circuitkennis op het eiland Man. Hij werd tweede achter Surtees, maar in de Ulster Grand Prix, terug op zijn vertrouwde Norton Manx, wist hij Surtees te verslaan. Venturi had de TT van Assen gewonnen, nadat Surtees was uitgevallen. Maar met vijf overwinningen en één tweede plaats werd Surtees met gemak kampioen. GP van Frankrijk, Clermont-Ferrand In de 500cc-race waren de MV Agusta's weer net zo oppermachtig als in het vorige seizoen: John Surtees won met drie minuten voorsprong op teamgenoot Remo Venturi en de rest van het veld had ten minste een ronde achterstand. Opmerkelijk was de zesde plaats van Fumio Ito, die met een BMW R 50 met steun van de Japanse BMW-importeur naar Europa was gekomen en de eerste Japanner werd die in de 500cc-klasse een punt scoorde. Isle of Man TT, Mountain Course John Surtees leidde de Senior TT van start tot finish en reed een nieuw ronderecord van 104,08 mijl per uur. Met 102,44 mph reed hij ook het eerste racegemiddelde boven de 100 mph. Zijn teamgenoot John Hartle werd op 2½ minuut tweede en de snelste Norton-rijder Mike Hailwood had al 5½ minuut achterstand. Dutch TT, Assen John Surtees leidde de 500cc-race vier ronden lang, maar toen kwam hij hard ten val en nam teamgenoot Remo Venturi de leiding over. Hij won met een halve minuut voorsprong op Bob Brown, die op zijn beurt Emilio Mendogni nipt voor bleef. GP van België, Spa-Francorchamps Zoals verwacht ging de overwinning in de 500cc-race naar MV Agusta, maar John Surtees was wel veel sneller dan zijn teamgenoten. Remo Venturi werd tweede met bijna anderhalve minuut achterstand en Emilio Mendogni slechts zesde met bijna vier minuten achterstand. GP van Duitsland, Solitude Dankzij zijn vierde overwinning in vijf races was John Surtees nu zeker van de wereldtitel. MV Agusta won weer erg overtuigend, met Remo Venturi als tweede en Emilio Mendogni als derde. Ulster Grand Prix, Dundrod De mechanische problemen moest John Surtees een inhaalrace rijden, maar hij kon Norton-rijder John Hartle niet meer bedreigen. Alan Shepherd werd met zijn Matchless G50 derde, maar de strijd om de vierde plaats werd door een fotofinish beslist in het voordeel van Ralph Rensen. Nations GP, Monza In de 500cc-race waren de MV Agusta 500 4C's zo oppermachtig, dat John Surtees en Emilio Mendogni als enigen binnen dezelfde ronde finishten. John Hartle scoorde twee punten, waardoor hij de verongelukte Bob Brown van de derde plaats in de eindstand verdrong. Uitslagen 500cc-klasse Datum Grand Prix Locatie 1e 2e 3e Snelste ronde 122 mei GP van FrankrijkClermont-FerrandJohn SurteesRemo VenturiBob BrownJohn Surtees 217 juni Isle of Man TTMountain CourseJohn SurteesJohn HartleMike HailwoodJohn Surtees 325 juni Dutch TTAssenRemo VenturiBob BrownEmilio MendogniRemo Venturi 43 juli GP van BelgiëSpa-FrancorchampsJohn SurteesRemo VenturiBob BrownJohn Surtees 524 juli GP van DuitslandSolitudeJohn SurteesRemo VenturiEmilio MendogniJohn Surtees 66 augustus Ulster Grand PrixDundrodJohn HartleJohn SurteesAlan ShepherdJohn Surtees 711 september Nations GPMonzaJohn SurteesEmilio MendogniMike HailwoodJohn Surtees
Eindstand 500cc-klasse Pos. Coureur Merk Ptn.1 John SurteesMV Agusta32 (46)2 Remo VenturiMV Agusta263 John HartleMV Agusta/Norton164 Bob Brown (†)Norton155 Emilio MendogniMV Agusta156 Mike HailwoodNorton137 Paddy DriverNorton98 Dickie DaleNorton6 Pos. Coureur Merk Ptn.9 Jim RedmanNorton510 Tom PhillisNorton4 Alan ShepherdMatchless12 Ralph RensenNorton313 Ladi RichterNorton2 John HemplemanNorton15 Fumio ItoBMW1 Rudolf GläserNorton Constructeurstitel 500cc-klasse Pos. Constructeur Ptn.1 MV Agusta32 (54)2 Norton18 (32)3 Matchless44 BMW1 (Punten tussen haakjes zijn inclusief schrapresultaten)
350cc-klasse Algemeen