thumb|Michael Johnson viert zijn overwinning bij de Olympische Spelen in Sydney. Michael Duane Johnson (Dallas, 13 september 1967) is een Amerikaanse voormalige atleet, die in het bezit is van het wereldrecord op de 4 x 400 m estafette (2.54,29) als lid van het team van de Verenigde Staten. Hij is voormalig wereldrecordhouder op de 200 m (19,32 s) en de 400 m (43,18 s). Hij liep tweeëntwintig 400 meterwedstrijden onder de 44 seconden en zeventien 200 meterwedstrijden onder de 20 seconden.

Loopbaan Johnson won in zijn carrière vijf gouden medailles bij de Olympische Spelen en was in totaal negen keer wereldkampioen, negenmaal Amerikaans kampioen (outdoor) en viermaal Amerikaans indoorkampioen. Bij de Olympische Spelen van 1996 was hij de eerste atleet, die erin slaagde om zowel de 200 als de 400 m te winnen.

Johnsons doorbraak kwam bij de wereldkampioenschappen van 1991 in Tokio, toen hij de titel op de 200 m won. Twaalf dagen voor de openingsceremonie van de Spelen van 1992 kreeg hij een voedselvergiftiging en geraakte zo uit conditie. Hij slaagde er niet in zich te kwalificeren voor de finale van de 200 m. Toch veroverde hij met het Amerikaanse team op de 4 x 400 m estafette een gouden medaille in een wereldrecordtijd. Op de wereldkampioenschappen in Stuttgart in 1993 won hij de 400 m en met het Amerikaanse team ook nog de 4 x 400 m. Bij de WK van 1995 in Göteborg won hij voor het eerst de dubbel (200 en 400 m) en ook nog de 4 x 400 m.

Bij de US Olympic Trials in juni 1996 in Atlanta liep Michael Johnson op de 200 m naar de nieuwe wereldrecordtijd van 19,66. Hij verbeterde hiermee het record van de Italiaan Pietro Mennea, die zeventien jaar eerder in Mexico-Stad tot 19,72 was gekomen. Vanzelfsprekend kwalificeerde Johnson zich met deze prestatie voor de Olympische Spelen, later dat jaar op dezelfde baan, en kon hij zich gaan voorbereiden op zijn voornemen om daar als eerste mannelijke atleet zowel de 200 als de 400 m te winnen.In Atlanta slaagde Johnson glorieus: zowel op de 400 (43,49) als de 200 m bleek hij de beste. De laatste afstand won hij in de onwaarschijnlijk snelle tijd van 19,32, niet minder dan 0,34 seconden onder zijn tijd van enkele maanden daarvoor en een wereldrecord waarvan algemeen werd verondersteld, dat dit heel lang overeind zou blijven. In 1997 werd hij voor de derde maal wereldkampioen op de 400 m. Bij de WK van 1999 won hij de 400 m in een nieuw wereldrecord: 43,18. Hij werd ook nog wereldkampioen op de 4 x 400 m.

Door zijn rechte houding tijdens het lopen, kreeg Johnson de bijnaam The Statue (Het Standbeeld).

Bij de Olympische Spelen van 2000 in Sydney won hij de 400 m en de 4 x 400 m, wat hem een totaal van vijf olympische titels opleverde. Na 'Sydney' stopte Johnson met atletiek.

Na een bekentenis van Antonio Pettigrew dat deze doping had gebruikt, besloot Michael Johnson zijn gouden medaille van Sydney op de 4 x 400 m in te leveren. De ploeg werd ook officieel uit de uitslag geschrapt. Hij schreef hierover een column in de Daily Telegraph. Michael Johnson: Why drugs cheat shamed me into handing back Olympic relay gold medal, Daily Telegraph, 3 juni 2008

Overigens raakte Johnson zijn onaantastbaar geachte record op de 200 m in 2008 kwijt aan Usain Bolt, die er op de Olympische Spelen van Peking in slaagde om deze afstand af te leggen in 19,30.

In 2012 werd hij opgenomen in de IAAF Hall of Fame.

Tijdens de Olympische Spelen in 2016 raakte hij ook zijn eveneens onaantastbaar geachte wereldrecord op de 400 m kwijt aan de Zuid-Afrikaan Wayde van Niekerk, die in 43,03 het goud won.

Titels Olympisch kampioen 200 m - 1996 Olympisch kampioen 400 m - 1996, 2000 Olympisch kampioen 4 x 400 m - 1992, 2000 Wereldkampioen 200 m - 1991, 1995 Wereldkampioen 400 m - 1993, 1995, 1997, 1999 Wereldkampioen 4 x 400 m - 1993, 1995, 1999 Amerikaans kampioen 200 m - 1990, 1991, 1992, 1995, 1996 Amerikaans kampioen 400 m - 1993, 1995, 1996, 2000 Amerikaans indoorkampioen 400 m - 1990, 1991, 1995, 1996 NCAA-kampioen 200 m - 1990 NCAA-indoorkampioen 200 m - 1989

Wereldrecords OnderdeelPrestatieDatumPlaats200 m19,66 s23 juni 1996Atlanta200 m19,32 s1 augustus 1996Atlanta300 m30,85 s24 maart 2000Pretoria400 m43,18 s26 augustus 1999Sevilla4 x 400 m estafette2.55,748 augustus 1992Barcelona4 x 400 m estafette2.54,2922 augustus 1993Barcelona4 x 400 m estafette2.54,20Wereldrecord werd geschrapt22 juli 1998Uniondale

Persoonlijke records OnderdeelPrestatieDatumPlaats100 m10,0915 juni 1994Knoxville200 m19,32 (ex-WR)1 augustus 1996Atlanta300 m30,85 (ex-WR)24 maart 2000Pretoria400 m43,18 (ex-WR)26 augustus 1999Sevilla

Prestaties Kampioenschappen thumb|Michael Johnson JaarMeetingPlaatsResultaatOnderdeel1990Goodwill GamesSeattle1e200 m1991IAAF / Mobil Grand Prix FinalBarcelona1e200 mWKTokio1e200 m1992OSBarcelona1e4 x 400 m1993IAAF / Mobil Grand Prix FinalLonden3e200 mWKStuttgart1e4 x 400 mWKStuttgart1e400 m1994Goodwill GamesSint-Petersburg1e200 m1995IAAF / Mobil Grand Prix FinalMonaco1e200 mWKGöteborg1e4 x 400 mWKGöteborg1e200 mWKGöteborg1e400 m1996OSAtlanta1e200 mOSAtlanta1e400 m1997WKAthene1e400 m1998Goodwill GamesNew York1e400 m1999WKSevilla1e4 × 400 mWKSevilla1e400 m2000U.S. Olympic TrialsSacramento1e400 mOSSydney1e400 mOSSydney1e4 × 400 m

Golden League-podiumplaatsen JaarMeetingPlaatsResultaatOnderdeelTijd1998Bislett GamesOslo3e400 m44,58 sISTAFBerlijn1e400 m44,62 sGolden GalaRome1e400 m44,40 sHerculisMonaco1e400 m43,96 sWeltklasse ZürichZürich1e400 m43,68 sMemorial Van DammeBrussel1e400 m44,06 s1999Golden GalaRome1e200 m19,93 sMemorial Van DammeBrussel1e200 m19,93 s2000Memorial Van DammeBrussel1e400 m44,07 sISTAFBerlijn1e400 m45,00 s

Onderscheidingen IAAF-atleet van het jaar - 1996, 1999 James E. Sullivan Award - 1996 IAAF Hall of Fame - 2012

Categorie:Amerikaans atleet Categorie:Amerikaans olympisch kampioen Categorie:Amerikaans sprinter (atletiek)