Máxima Zorreguieta

Máxima Zorreguieta (Buenos Aires, Argentinië, 17 mei 1971) is de echtgenote van koning Willem-Alexander der Nederlanden. Máxima draagt sinds haar huwelijk de naam Máxima, Prinses der Nederlanden, Prinses van Oranje-Nassau, mevrouw van Amsberg.Besluit van 25 januari 2002 tot vaststelling van de titels en het predicaat van Máxima Zorreguieta en van de titels, namen en het predicaat van de kinderen die geboren mochten worden uit het huwelijk van Zijne Koninklijke Hoogheid Prins Willem-Alexander Claus George Ferdinand, Prins van Oranje, Prins der Nederlanden, Prins van Oranje-Nassau, Jonkheer van Amsberg met Hare Koninklijke Hoogheid Prinses Máxima der Nederlanden, Prinses van Oranje-Nassau, mevrouw van Amsberg (bron: Koninklijk Besluit, 25 januari 2002, nummer 41, Staatsblad van het Koninkrijk der Nederlanden, jaargang 2002, nr. 41) Gearchiveerd op 9 maart 2021 Sinds het koningschap van Willem-Alexander wordt zij aangeduid als koningin Máxima der Nederlanden, al zijn haar titels hetzelfde gebleven. Máxima is rooms-katholiek, van Argentijnse afkomst en bezit de Argentijnse en de Nederlandse nationaliteit.

Afkomst en jeugd Máxima Zorreguieta is een dochter van Jorge Zorreguieta en María del Carmen Cerruti. Haar ouders waren tot halverwege 1987 voor de Argentijnse wet niet met elkaar gehuwd.Guerrero, Gonzalo Álvarez & Soledad Ferrari (20103) Máxima. De Argentijnse jaren, p. 66 Maxima's vader was eerder getrouwd, maar pas in 1986 stond Argentinië echtscheidingen toe. Hij had zijn vrouw al verlaten en woonde samen met zijn minnares toen die van Máxima zwanger werd.Guerrero, Gonzalo Álvarez & Soledad Ferrari (20103) Máxima. De Argentijnse jaren, p. 37-38

Máxima heeft twee jongere broers: Martín en Juan. Haar jongere zus Inés pleegde in 2018 zelfmoord. Daarnaast heeft Máxima drie oudere halfzusters uit het eerder huwelijk van haar vader: Dolores, María en Ángeles.

Zij groeide op in een bescheiden appartement in de straat Uriburu, in de wijk Barrio Norte in Buenos Aires. De familie bracht de zomervakanties door in Mar del Plata. Tijdens de wintersportvakanties verbleef het gezin in een eigen klein chalet in Bariloche, een Argentijns vakantieoord. Van haar ouders mocht ze als kind niet televisiekijken.Interview met koning Willem-Alexander, NPO1, 26 april 2017

Máxima doorliep de middelbare school op het Northlands College, een op Britse aristocratische tradities geënt opleidingsinstituut, gelegen in Olivos, een chique buitenwijk van Buenos Aires. Zij ging vervolgens economie studeren aan de Universidad Católica Argentina. Als studente werkte zij in 1989 en 1990 bij Mercado Abierto S.A., waar zij onderzoek verrichtte naar software voor de financiële markten. Van 1992 tot 1995 was zij werkzaam op de verkoopafdeling van Boston Securities S.A. in Buenos Aires. In dezelfde periode gaf zij Engelse les aan kinderen en volwassenen, en wiskundeles aan middelbare scholieren en eerstejaarsstudenten.

Carrière bij banken Na haar studie economie ging zij in New York wonen. Van juli 1996 tot maart 1998 was zij vicepresident Latijns-Amerikaanse Institutionele Verkoop bij de bank HSBC James Capel Inc. Aansluitend was zij tot 1999 bij de bank Dresdner Kleinwort Benson vicepresident afdeling Opkomende Markten. Daarna vervulde zij tot augustus 2000 de functie van vicepresident Institutionele Verkoop bij de Deutsche Bank.Studie en werk vóór 2002, koninklijkhuis.nl Gearchiveerd op 8 augustus 2015

Verloving met Willem-Alexander In april 1999 ontmoette zij kroonprins Willem-Alexander in de Spaanse stad Sevilla. Met hem bracht zij in augustus dat jaar een vijfdaagse vakantie door in Bariloche. Daar stelde zij hem voor aan haar ouders. In de Nederlandse pers verschenen daarna de eerste speculaties over een liefdesrelatie. Ruim een jaar later verhuisde Máxima naar Brussel, waar zij tot april 2001 bij het EU-kantoor van Deutsche Bank heeft gewerkt.

Al snel wisten de Nederlandse media te melden, dat tijdens de militaire junta in Argentinië Máxima's vader staatssecretaris (en minister) van Landbouw (en Veeteelt) was geweest onder president Jorge Videla (1976-1981). De juntaperiode (april 1976 – maart 1983) staat bekend als de Vuile Oorlog, waarbij (vermeende) tegenstanders in gevangenissen werden opgesloten en vaak gemarteld. Naar schatting zijn tussen de 9.000 en 30.000 mensen voorgoed verdwenen.

In Nederland kwamen protesten tegen een huwelijk met de dochter van een voormalige staatssecretaris van een junta, van wie vermoed werd dat hij ten minste op de hoogte was van de excessen. Een onderzoek, via een geheime opdracht van minister-president Wim Kok aan Michiel Baud, had als conclusie dat Zorreguieta op de hoogte moet zijn geweest van deze gedwongen verdwijningen, maar dat het "praktisch uit te sluiten is" dat Zorreguieta in de periode van zijn regeringsdeelname "persoonlijk betrokken is geweest bij de repressie of schending van de mensenrechten". Willem-Alexander vertelde tijdens een interview dat hij wist dat zijn schoonvader van ten minste één gedwongen verdwijning op de hoogte was. Deze persoon was volgens Willem-Alexander teruggevonden. In het Nederlandse parlement leek zich een duidelijke meerderheid te vormen die haar vader wilde verbieden aanwezig te zijn op de in Nederland geplande huwelijksdag. De minister van staat en voormalige diplomaat Max van der Stoel wist Jorge Zorreguieta te overtuigen uit eigen beweging af te zien van het bijwonen van de plechtigheden. Uiteindelijk liet ook haar moeder verstek gaan.

Koningin Beatrix maakte op 30 maart 2001 de verloving bekend in een rechtstreekse televisie-uitzending. Direct na de bekendmaking las Máxima een verklaring voor, waarin zij afstand nam van het Videla-regime. Onder meer zei zij: "Ik verwerp sinds lang de Videla-dictatuur, de verdwijningen, de martelingen, de moorden en alle verschrikkelijke feiten uit die tijd. Dat heeft zeker grote littekens op onze maatschappij achtergelaten." Voor haar vader verontschuldigde zij zich: "Over mijn vaders deelname aan die toenmalige regering wil ik in alle eerlijkheid zeggen dat ik spijt heb dat hij zijn best gedaan heeft voor de landbouw in een verkeerd regime". Tegelijkertijd verdedigde zij hem: "Hij had de beste intenties en ik geloof in hem."Inleiding van Máxima Zorreguieta tijdens persontmoeting op Paleis Noordeinde, vrijdag 30 maart 2001, koninklijkhuis.nl Gearchiveerd op 19 juli 2014. In een later gehouden interview bestempelde Máxima de conclusie van Baud als "zijn mening". Om Máxima in te wijden in het hofleven en haar etiquette en protocol bij te brengen werd hofdame Lieke van Voorst van Beest aangesteld.

“Een beetje dom” Op 7 maart 2001 verwees Willem-Alexander tijdens een persontmoeting in New York naar een ingezonden brief in de Argentijnse krant La Nación. Kort daarvoor was de publicatie van een boek over Videla aangekondigd. De schrijvers hadden in NRC Handelsblad aangegeven dat volgens hen de vader van Máxima een coördinerende rol had gespeeld bij het voorbereiden van de staatsgreep die het dictatoriale regime van Videla aan de macht zou brengen.Reinoud Roscam Abbing ‘Ook Jorge Zorreguieta was een couppleger’, NRC Handelsblad, 2 maart 2001. Gearchiveerd op 25 oktober 2014 Het boek was gebaseerd op interviews. Willem-Alexander gaf aan dat de interviews nooit hadden plaatsgevonden en verwees naar de brief waarin dat zou staan. Hij suggereerde dat het schrijven afkomstig was uit een betrouwbare bron, hoewel hij tegelijkertijd aangaf niet te weten wie de brief geschreven had. Kort daarna bevestigde hij tegenover de tv-camera's van de NOS dat hij achter zijn woorden stond.Willem-Alexander verwijst pers naar open bron, NOS, 7 maart 2001. (Vermoedelijk met deze video.) Gearchiveerd op 25 oktober 2014

Het schrijven bleek afkomstig van Videla, waardoor in Nederland de betrouwbaarheid ontkend werd. Ook bleek Videla niet specifiek te ontkennen dat de vraaggesprekken hadden plaatsgevonden. Hij betwistte slechts dat zijn uitspraken correct waren weergegeven. Dat Videla de brief geschreven had, was duidelijk: zijn naam stond eronder.Brief Videla, NRC Handelsblad, 7 maart 2001 Gearchiveerd op 23 februari 2015

Tijdens een interview op de dag van de bekendmaking van zijn verloving met opnieuw de Nederlandse pers, vertelde Willem-Alexander dat zijn verwijzing naar de brief “stom” was geweest. Máxima, die naast hem zat en reeds een beetje Nederlands sprak, reageerde tot tweemaal toe met: “Je was een beetje dom”.Máxima noemt de uitspraak van Willem-Alexander een beetje dom, NOS, 30 maart 2001 Gearchiveerd op 1 oktober 2014 Met die uitspraak stal ze de harten van het Nederlandse volk. Later bleek dat de uitspraak van tevoren door Máxima was ingestudeerd op advies van Wim Kuijken, indertijd de hoogste ambtenaar op het ministerie van Algemene Zaken.Máxima's ‘Hij was een beetje dom’ was ingestudeerd, lindanieuws.nl, 8 september 2015 Gearchiveerd op 24 oktober 2016

Huwelijk thumb|Máxima en Willem-Alexander op hun huwelijksdag op het balkon van het Paleis op de Dam Op 17 mei 2001 werd Máxima bij koninklijk besluit het Nederlanderschap verleend. Met de Nederlandse nationaliteit zou zij door haar huwelijk lid worden van het Koninklijk Huis. Tegelijkertijd behield zij de Argentijnse nationaliteit. De rooms-katholieke Máxima diende om te kunnen trouwen in te stemmen met een protestantse opvoeding van eventuele kinderen.

De Verenigde Vergadering van de Staten-Generaal aanvaardde op 3 juli 2001 een door de regering ingediende wet tot het verlenen van toestemming aan de Prins van Oranje om met Máxima Zorreguieta in het huwelijk te treden.

De Nederlandse bisschoppen spraken hun vreugde uit over de verloving. Kardinaal Simonis merkte op dat de Rooms-Katholieke Kerk liever niet zag dat Máxima toetrad tot de Nederlandse Hervormde Kerk, waar Willem-Alexander indertijd lid van was. Hij reageerde op een opmerking van Máxima dat zij nadacht over een eventuele overgang naar het protestantisme. Máxima besloot vooralsnog om rooms-katholiek te blijven en bisschop Ad van Luyn verleende haar dispensatie van de verplichting om te trouwen volgens de rooms-katholieke voorschriften.Wordt Máxima de tweede niet-protestantse koningin?, NOS, 2002 (archieflink)

Op 2 februari 2002 voltrok de burgemeester van Amsterdam, Job Cohen, het burgerlijk huwelijk in de Grote Zaal van de Beurs van Berlage te Amsterdam. Het huwelijk werd aansluitend kerkelijk ingezegend in de plaatselijke Nieuwe Kerk door dominee Carel ter Linden, predikant in de Nederlandse Hervormde Kerk.

Máxima droeg die dag een trouwjurk van Valentino en een tiara, waarvan de stersieraden van koningin Emma waren geweest en de basis afkomstig was van de tiara die Beatrix droeg bij haar inhuldiging als koningin.

Miljoenen televisiekijkers in binnen- en buitenland volgden de trouwplechtigheid. Máxima huilde bij de Argentijnse tangomuziek van Carel Kraayenhof, die het nummer Adiós Nonino (Dag vadertje) speelde.Radio 2, Adios nonino, Carel Kraayenhof - Top 2000

Gezin Uit het huwelijk van Máxima en Willem-Alexander zijn drie kinderen geboren: Catharina-Amalia Beatrix Carmen Victoria (7 december 2003), Prinses van Oranje Alexia Juliana Marcela Laurentien (26 juni 2005) Ariane Wilhelmina Máxima Ines (10 april 2007).

Op 3 december 2013 nam de Verenigde vergadering van de Staten-Generaal een wetsvoorstel aan, waarin werd bepaald dat Máxima als regentes van koningin Amalia zou fungeren, indien koning Willem-Alexander voor 7 december 2021 zou te komen overlijden.

Titels en onderscheidingstekens Wapen thumb|Máxima's wapen