De thiozuren vormen een stofklasse van zwavelverbindingen met zowel organische als anorganische verbindingen, die van zuren zijn afgeleid met daarin zuurstof.
Organische thiozuren kunnen worden opgevat als carbonzuren waarbij een zuurstofatoom door een zwavelatoom is vervangen of twee zuurstofatomen door twee zwavelstofatomen. Er wordt over thiocarbonzuren gesproken en er kan onderscheid gemaakt worden tussen drie soorten: Thiolzuren: hierbij is de zuurstof uit de hydroxylgroep door een zwavelatoom vervangen Thionzuren: hierbij is de zuurstof uit de carbonylgroep door een zwavelatoom vervangen Dithiozuren: hierbij zijn beide zuurstoffen vervangen door een zwavelatoom
{|align="links" class="wikitable" || 175px || 175px || 175px |- || Thiolzuur || Thionzuur || Dithiozuur
Thiol- en thionzuren kunnen als tautomeren van elkaar worden beschouwd. De organische thiozuren zijn niet stabiel op zich, maar komen in de vorm van zouten voor. Dit ligt er voor een deel aan dat de binding tussen koolstof en zwavel niet optimaal is.
Bekende derivaten van organische thiozuren zijn de esters van thiofosforzuren, die als insecticiden worden aangewend. Van de dithiocarbonzuren zijn vooral de xanthaten bekend.
Sommige anorganische zuurstofzuren hebben een zwavelequivalent. Zo is bijvoorbeeld thiozwavelzuur het thiozuur van zwavelzuur en thiofosforzuur het thiozuur van fosforzuur. Van deze laatste zijn talrijke esters bekend die als chemisch bestrijdingsmiddel worden gebruikt, zoals diazinon, fenthion, malathion en parathion.
Categorie:Organische zwavelverbinding Categorie:Stofklasse Categorie:Zuur