Een genealogieboek is een boek waarin de namen en belangrijke datums van overleden leden van een bepaalde familie staan. Soms staan er ook stambomen in.
Oost-Azië
Genealogieboeken worden in Oost-Azië traditioneel in hanzi met een Chinese penseel en zwarte inkt geschreven. Dit gebruik kwam uit China en werd in loop de eeuwen verspreid over heel Oost-Azië. Deze boeken zijn kostbaar en worden als familie-erfstuk van generatie op generatie doorgegeven. Het wordt dan altijd aan de oudste zoon van de familie geërfd. De naam van een dochter wordt niet in een genealogieboek opgenomen, omdat zij na hun huwelijk bij de familie van hun echtgenoot horen. Zij worden wel in de boeken opgenomen van die echtgenoot.
Genealogieboeken worden bijna altijd in de citang of in een kastje in het voorouderaltaar bewaard. Voorouderverering en confucianisme spelen een niet onbelangrijke rol in het voortzetten van het maken van genealogieboeken.
De boeken worden tegenwoordig in China op grote schaal machinaal gedrukt. De geschiedenis die in deze genealogieboeken staan, stoppen dan meestal omstreeks tweehonderd jaar geleden. De geschiedenis van een bepaalde tak langer geleden kan te gedetailleerd worden, waardoor het minder wordt gekocht.
Een groot deel van de genealogieboeken op het vasteland van China is tijdens de oorlogen in de eerste helft van de 20e eeuw en tijdens de Culturele Revolutie verloren gegaan. De boeken werden tijdens de Culturele Revolutie door de Rode Garde massaal verbrand, omdat het boek oud was en omdat Mao Zedong had toen met de beweging Vernietig de vier oude zaken was begonnen. Het genealogieboek van Mao Zedong zelf is goed bewaard gebleven.
Voorbeeld Genealogieboek van de familie Song
Categorie:Cultuur in Azië Categorie:Genealogie